وقتی دهک ۱۰ همان یارانهای را میگیرد که دهک ۱ میگیرد، معنایش روشن است: «نیاز مردم برای سیاستگذار اهمیتی ندارد.»عدالت یعنی حمایت بیشتر از کسی که زیر فشار است، نه پخش مساوی منابع محدود میان همه. این سیاست نه فقر را کم میکند، نه تورم را مهار؛ فقط منابع را میسوزاند و چند ماه نارضایتی را عقب میاندازد.یارانهای که بعد از گرانی داده شود، جبران نیست؛ اعتراف به خطاست.کالابرگ همگانی یعنی دولت یا توان شناسایی فقرا را ندارد، یا شجاعت تصمیم عادلانه را.این مسیر، اقتصاد را اصلاح نمیکند؛فقط بیاعتمادی را عادلانه بین همه توزیع میکند.