به یک فرد بیدین که خارج از کشور زندگی میکند این اتفاق را توضیح دادم و از او خواستم نظرش را صریح بگوید. او گفت: از نگاه من، این رفتار نه اعتراض است و نه مطالبه اقتصادی. توهین به قرآن، حتی اگر کسی به آن اعتقاد نداشته باشد، یک اقدام افراطی و بیفایده است که فقط احساسات بخش بزرگی از جامعه را جریحهدار میکند. این کار نه مشکلی را حل میکند و نه پیام روشنی دارد، بلکه باعث میشود اعتراضها اعتبار خود را از دست بدهند.او معتقد بود قرآن برای بسیاری از مردم ایران یک نماد عمیق فرهنگی و هویتی است و حمله به آن، در عمل حمله به مردم عادی محسوب میشود، نه به ساختار قدرت. از نظر او، در هیچ کشوری حتی در جوامع سکولارچنین رفتاری بهعنوان آزادی بیان پذیرفته نمیشود، بلکه نشانه ناتوانی در بیان منطقی اعتراض است.در پایان گفت این نوع اقدامات فقط فضا را رادیکالتر میکند، به تندروها میدان میدهد و راه هر اصلاح مسالمتآمیز را میبندد. قضاوت نهایی را به شما میسپارم.
19:16 - 12 دی 1404