تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌زهره حبیبی‌
تصویر نمایه‌ی ‌زهره حبیبی‌

زهره حبیبی

@user178612897142
تاریخ پیوستن: مرداد 1405

زهره حبیبی پاسخ داد

@ahmad0527 خرداد 1405
تخلیه زباله شهری و رهاسازی سگ‌های ولگرد در روستای فیروزآباد، شهرستان اسلام آباد غرب
مطالبه

تخلیه زباله شهری و رهاسازی سگ‌های ولگرد در روستای فیروزآباد

شهرداری زباله‌های شهر را درکنار مزارع روستای فیروزآباد رها می‌کند + تهدید جانی کشاورزان توسط سگ‌های ولگرد اهالی روستای فیروزآباد از توابع شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه، از تخلیه مستمر و غیرمجاز زباله‌های شهری توسط خودروهای شهرداری در اراضی کشاورزی این روستا خبر داده‌اند. به گفته آن‌ها، این در حالی است که دادگاه صالح در سال ۱۳۸۷ طی رأیی قطعی، شهرداری را از هرگونه تخلیه زباله در محدوده این روستا منع کرده بود، اما متأسفانه با گذشت ۱۸ سال از آن رأی، نه تنها تخلیه زباله متوقف نشده، بلکه در سال‌های اخیر نیز افزایش یافته است. اهالی روستا تأکید می‌کنند که خودروهای زباله‌کش شهرداری همه روزه زباله‌های جمع‌آوری شده از شهر را در اراضی روستای فیروزآباد خالی می‌کنند. بر اساس تصاویر ارسالی، این زباله‌ها هر چند وقت یکبار آتش زده می‌شوند و دود سیاه و سمی حاصل از سوختن پلاستیک و مواد شیمیایی که حاوی مواد سرطان‌زایی مثل دیوکسین است، هوای روستا و زمین‌های کشاورزی را مسموم کرده است. شیرابه حاصل از این زباله‌ها نیز به داخل زمین نفوذ کرده و سفره‌های آب زیرزمینی را آلوده ساخته و منظر طبیعی روستا را به طرز اسفباری تخریب کرده است. مهم‌تر از همه، تهدید جدی جان کشاورزان توسط سگ‌های ولگرد است. شهرداری سگ‌های ولگرد جمع‌آوری شده از سطح شهر را عیناً در همین منطقه زباله‌دانی رها می‌کند. این سگ‌های گرسنه و دسته‌جمعی با تغذیه از زباله‌ها، درست در همسایگی مزارع و منازل کشاورزان لانه کرده‌اند. آن‌ها با خوابیدن روی بوته‌های گندم و لگدمال کردن محصولات، خسارت سنگینی به مزارع وارد کرده‌اند و تاکنون چندین مورد حمله جزئی (گزش و پاره شدن لباس) به کشاورزان گزارش شده است. کشاورزان روزانه با ترس و اضطراب شدید برای آبیاری و وجین به مزارع می‌روند و یک حمله جدی می‌تواند هر لحظه به یک فاجعه جانی منجر شود. با وجود مکاتبه با مسئولان شهرستان، تاکنون هیچ اقدام مؤثری صورت نگرفته است. کشاورزان روستای فیروزآباد از خبرگزاری فارس به عنوان یک رسانه ملی درخواست دارند که تیمی را برای بازدید میدانی به روستا اعزام کند، موضوع را پیگیری و پاسخ مسئولان را مطالبه نماید و پرونده را جهت برخورد با متخلفانی که رأی دادگاه را نادیده گرفته‌اند در اختیار مقامات قضایی قرار دهد.

شورای تامین شهرستان اسلام آباد غرب، فرمانداری شهرستان اسلام آباد غرب، شهرداری شهرستان اسلام آباد غرب


زهره حبیبی پاسخ داد

تصویر نمایه‌ی ‌مهدی چاوشی‌
@Mehdichavoshi19 تیر 1405
تقدیر و تشکر

پیوند ناگسستنی دو ملت؛ تجلی ارادت در مسیر نجف تا کربلا

دستیار و مشاور فرماندار کرمانشاه در امور جوانان دیروز، وقتی به تصاویر و فیلم‌های منتشر شده از مراسم تشییع پیکر مطهر حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنه ای (قدس سره)؛ رهبر شهید انقلاب در خیابان‌های نجف و کربلا نگاه می‌کردم، بغض و غرور توأمان تمام وجودم را فرا گرفت. قابِ دوربین‌ها عاجز از ثبت آن حجم عظیم از دلدادگی و وفاداری بودند. حضور میلیونی و شانه‌به‌شانه‌ی برادران و خواهران عراقی ما در کنار زائران ایرانی، تصویری بی‌نظیر از یک خانواده‌ی بزرگ را به نمایش گذاشت. دست‌هایی که در هم گره خورده بودند، اشک‌هایی که بی‌تکلف بر گونه‌ها می‌غلتید و پرچم‌هایی که در کنار هم به اهتزاز درآمده بودند، زیباترین قصیده‌ی برادری را می‌سرودند. این تنها یک بدرقه نبود؛ تجدید پیمانِ خونین دو ملتی بود که ریشه‌هایشان در عمق تاریخ و ارادتشان در مکتب اهل‌بیت (ع) به شکلی ناگسستنی در هم تنیده شده است. این قرابت و همبستگی بی‌نظیر، تنها یک پیوند عاطفی و مذهبی نیست، بلکه اقیانوسی از ظرفیت‌های راهبردی است که می‌تواند آینده‌ی هر دو کشور را تضمین کند. وقتی قلب‌های دو ملت این‌چنین به یکدیگر نزدیک می‌شود، مرزهای جغرافیایی رنگ می‌بازند و راه برای توسعه‌ی همه‌جانبه‌ی اقتصادی، فرهنگی و سیاسی هموار می‌گردد. این اتحاد و هم‌دلی می‌تواند به یک قدرت بزرگ منطقه‌ای تبدیل شود که نه تنها امنیت و ثبات را به ارمغان می‌آورد، بلکه زمینه‌ساز شکوفایی علمی، تجاری و گردشگری بی‌سابقه‌ای خواهد شد. اما آنچه در این میان بیش از هر چیز برایم امیدبخش و تماشایی بود، حضور پرشور و میدان‌داری جوانان بود. در جایگاه خادمی که روزمره‌ام با دغدغه‌ها، تصمیم‌سازی‌ها و مسیرِ پیش‌روی نسل جوان گره خورده است، به خوبی درک می‌کنم که این همبستگی تا چه حد می‌تواند برای جوانان ما هویت‌ساز و انرژی‌بخش باشد. وقتی جوان ایرانی و عراقی دوشادوش هم در چنین حماسه‌ی عظیمی نقش‌آفرینی می‌کنند، در واقع در حال تمرینِ ساختنِ یک آینده‌ی مشترک هستند. این نسل جوان و پرانگیزه، با تکیه بر این برادریِ مستحکم، می‌تواند پیشگامِ ایجاد شبکه‌های گسترده‌ی فرهنگی، راه‌اندازی استارتاپ‌های مشترک و تبادلات عمیقِ علمی و دانشگاهی در سطح منطقه باشد. جوانانِ امروز، میراث‌دار این پیوند مقدس‌اند و موتور محرکه‌ای هستند که می‌توانند این ظرفیت‌های بالقوه را به دستاوردهای ملموس و رفاه برای فردای هر دو کشور تبدیل کنند. خونِ پاکی که در این مسیر فدا شد، درختِ تناورِ دوستیِ ایران و عراق را بیش از پیش آبیاری کرد. امروز، ما نه دو کشور همسایه، که یک روح واحد در دو کالبدیم. آینده‌ی این منطقه روشن است و این روشنایی، بی‌شک از مسیر دست‌های گره‌خورده‌ی جوانانِ ما در بین‌الحرمین می‌گذرد.