حرفهای شما نوعی شانتاژ و مبتنی بر ایدهآل گرایی تهاجمی است که عملا قابلیت اجرا ندارد ۱-هدف قرار دادن تأسیسات آبشیرینکن و نفتی منطقه (خطای حقوقی و استراتژیکالف)نقض فاحش حقوق بینالملل: تأسیسات آبشیرینکن، زیرساختهای حیاتی برای بقای شهروندان غیرنظامی هستند. طبق کنوانسیونهای ژنو، هدف قرار دادن تعمدی منابع آب آشامیدنی غیرنظامیان، جنایت جنگی محسوب میشود. چنین اقدامی بلافاصله اجماع جهانی علیه ایران ایجاد کرده و حتی متحدان سنتی ایران (مانند چین و روسیه) را ناچار به همراهی با تحریمها یا اقدامات تنبیهی میکند.ب)تبدیل کشورهای بیطرف به دشمنان خونی: کشورهای همسایه که مایل به ورود به جنگ نیستند، در صورت نابودی منابع آب آشامیدنی خود، بقای خود را در خطر دیده و تمامقد وارد ائتلاف نظامی علیه ایران خواهند شد.۲-تصویر منسوخ از نیاز آمریکا به نفت منطقه: این استدلال بر پایه فرضیات دهه ۱۹۷۰ میلادی نوشته شده است. امروز ایالات متحده به لطف انقلاب نفت و گاز شیل (Shale Gas/Oil)، بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان و صادرکننده خالص انرژی است۳-انجماد فکری در روابط بینالملل: روابط بینالملل عرصه منافع پویاست، نه تمایلات بیولوژیک ثابت (مثل بلعیدن). تاریخ نشان داده حتی سرسختترین دشمنان (مثل آمریکا و شوروی در اوج جنگ سرد، یا آمریکا و چین در دهه ۱۹۷۰) از طریق دیپلماسی و بازدارندگی همزمان، از جنگ اتمی پیشگیری کردند. نفی کامل دیپلماسی یعنی پذیرش این فرض که «تنها راه پیشرو، جنگ ابدی است». این رویکرد، راهکارهای منعطف دیپلماتیک را قفل میکند.
08:57 - 24 تیر 1405
7 واکنش
136 بازدید
1 پاسخ
@user17822465005524 تیر 1405در پاسخ بهکاربر محترم:بند اخر نکاتتان بیشتر مایه تعجب است.از واقعه ۷ اکتبر به بعد معنای خیلی از واژه هایی که به کار بردید تغییر کرده. حقوق بشر، جهان، جنگ، اجماع و ... را با همان کاربرد قبلی به کار می برید؟این جنگ تا پایان عمر حداقل یک کدام از طرفین خواهد بود و تا قبل از آن دلیل معقولی برای خاتمه آن نیست.