🔴 پیش‌دبستانی؛ گذرگاهی از اصل ۳۰ قانون اساسی تا هزینه‌های نجومی ۲۰۰ میلیونی✍ به قلم: عبدالرسول جوادی بالاجاده🔻ترک فعل مدیران و سکوت قانون‌گذاران:در نظامی که قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت به تریبونی برای گزارش سازی مدیران تبدیل شده، چرا نیازهای آموزشی کودکان و نوآموزان نادیده گرفته می‌شود؟ چرا کمیسیون‌های آموزش و فرهنگی مجلس شورای اسلامی نسبت به این فاجعه بی‌تفاوتند؟چرا آموزش نیز مانند سایر بخش‌ها دست خوش رانت و سوء استفاده‌های اقتصادی شده است؟ وزیر آموزش و پرورش به جای شعارهای بی‌عمل پیرامون ممنوعیت دریافت شهریه (در شرایطی که مدارس از تأمین حتی یک دهم هزینه های جاری خود عاجزند) باید به ترک فعل‌ها و قیمت های سرسام آور پیش دبستانی‌ها ورود کند؛ مراکزی که متاسفانه گاهی به محلی برای آموزش‌های غیرحرفه‌ای و دور از ارزش‌های فرهنگی و اسلامی تبدیل شده‌اند.سخن پایانی با دولت و مجلس شورای اسلامی:اگر قرار است تمامی هزینه‌های آموزشی — از ساخت مدارس و تأمین تجهیزات گرفته تا خرید ابزار و پرداخت حقوق پرسنل — با مشارکت خیرین و جیب اولیا تأمین شود، فلسفه وجودی و کارکرد وزارت آموزش و پرورش چیست؟عملاً وزارت آموزش و پرورش به یک «بنگاه اقتصادی» تبدیل شده و با گسترش مدارس غیرانتفاعی و هیئت‌امنایی، راه را برای انتقال هزینه‌ها از دولت به مردم هموار کرده است. واژه محترم «مشارکت مردمی» متاسفانه در عملکرد این دستگاه به «دوشیدن مردم» تغییر معنا یافته و امتیازات خاص مدارس غیرانتفاعی به دست مدیران بازنشسته و عوامل دولتی و حکومتی افتاده است.آیا وقت آن نرسیده است که دولت و مجلس به جای شعار، وزارت آموزش و پرورش را منحل کرده و مدارس را به سازمان خصوصی‌سازی واگذار کنند؟
10:39 - 30 شهریور 1405
1895 بازدید