" رسانه ملی "، تربیون و صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است نه روابط عمومی دولت و مجلس !(قسمت سوم)به قلم عبدالرسول جوادی بالاجادهخانه ملت را به تعطیلی نکشاندن و دولت رها شده در مدیریت را با ساختارهای درست رسانه ای همپوشانی میکرد.امروز زبان نقد بلند است چون رسانه ملی و خیابانها و میادین اتحاد مقدس دو سنگر مستحکم انقلاب و اسلام عزیز و ملت بزرگ ایران بود که اجازه فتح آن را به مزدوران داخلی که هر روز با بیانی و کلامی در صدد رخنه به سد آهنین سنگرهای دفاعی را نداده است .و حق هم این است که رییس دولت اصلا صدا و سیما را نبیند و نشنود چون اینجا صدای ملت بلند است که مطالبات بسیاری از ناترازیهای مدیریتی و رها شدگی دولت در همه بخشها و بویژه دست اندازی مفسدین اقتصادی که ریشه در نفوذ جریانی دولت دارد را مطالبه گری و رسوا میکند که به مزاج سیاسی شان خوش نمیاد.در عجبیم !که چرا همین مسئولان که رسانه ملی تمام توان خود را برای مشارکت سیاسی و اجتماعی در انتخابات و همراهی های مردمی بکار میگرفت به به چه چه میکردند و انوقت نمیگفتن من اصلا صدا و سیما نمیبینم .یا عده ای دیگر با ورود نیروهای جریانی در بدنه رسانه ملی در صدد چیدمان سیاسی انتخابات آینده بر آمدند و عملا سهم خواهی های سیاسی در مدیریت رسانه ملی دارند.روسای قوا فراموش کردند و هر قوه دو نماینده در شورای نظارت دارند. اگر نقدی بر عملکرد رسانه ملی است مترتب به عدم شناخت دقیق نمایندگان قوا دارد.صدای ملت باید شنیده شود اگر افتخار آن را ندارید مردمی نیستید که با شعارهای رنگارنگی انتخاباتی فاصله بسیار دارد.
19:00 - 18 شهریور 1405
3128 بازدید