مشکل جوانان در مسیر انقلاب
بخش زیادی از #نسل_جوان فعلی ضرورتاً «بیآرمان» نیست، بلکه آرمانهای آنها در فضای عمومی فعلی مورد توجه و بازتاب قرار نمیگیرد.برای حرکت رو به جلو، ضروری است که از برچسبزنی به نسل جوان پرهیز کنیم.راه حل در شناخت دقیق این تفاوتها و در یافتن فصل مشترکها نهفته است.#جوان_امروزی #ایران #اینترنت_بین_ا…نمایش بیشتر
شیخ موسی احمدی؛ نمایندهای در میان قلههای وعده و کوههای انتقاد
محمدعلی جمالی پور،موسی احمدی، نماینده دورههای مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه کنگان، دیر، جم و عسلویه در استان بوشهر، هشت سال است که بر کرسی نمایندگی این منطقه صنعتی و در عین حال محروم نشسته است. عملکرد او در ارائه راهکار برای حل معضلاتی مانند بیکاری، محرومیت، مسئولیت اجتماعی صنایع و خدمات درمانی، همواره مورد توجه و البته مناقشه بوده است. از یک سو، رسانههای حامی از «اعتماد مردمی» و «گامهای بزرگ» او سخن میگویند و از سوی دیگر، صدای انتقادهای تند حتی از درون اردوگاه اصولگرایان بلند است. این گزارش تحلیلی، با استناد به اظهارات و اسناد منتشرشده، به واکافی عملکرد چندساله این نماینده میپردازد.نمایندهای با سابقه و نقش کلیدی در انرژیموسی احمدی، متولد 1341 در بنک کنگان، دارای تحصیلات حوزوی و دکترای فقه و مبانی حقوق است. وی در دوره یازدهم مجلس به ریاست کمیسیون انرژی مجلس منصوب شد. همین جایگاه، محور اصلی بسیاری از اقدامات و همچنین انتقادات به او بوده است. حامیان، این موقعیت را اهرم فشار مفیدی برای پیشبرد منافع منطقه میدانند، در حالی که منتقدان، فقدان تخصص فنی او در حوزه انرژی را نقطه ضعفی بزرگ قلمداد میکنند.راهکارهای ادعایی برای رفع محرومیت و بیکارینماینده کنگان در نطقها و پیگیریهای خود، بارها بر معضل محرومیت و بیکاری در منطقه تاکید کرده است. در یک نطق مجلس، او صراحتاً پرسید: «منطقهای که میزبان 25 واحد مجتمع پتروشیمی و 24 پالایشگاه بزرگ است، تا کی باید از محرومیت و بیکاری رنج ببرد؟». در عمل، راهکارهای او حول چند محور ارائه شده است:
· بومیگزینی و اشتغال: احمدی با استفاده از نقش خود در کمیسیون انرژی، بر «بومیگزینی» در شرکتهای بزرگ نفت و گاز تاکید کرده است. براساس گزارشها، این پیگیری باعث افزایش سهم اشتغال کارجویان جنوب استان در «پارس جنوبی» شده است.· تخصیص بودجههای کلان: مهمترین دستاورد ادعایی او، تصویب اعتبار 2000 میلیارد تومانی از محل مسئولیتهای اجتماعی وزارت نفت برای رفع مشکلات زیرساختی جنوب استان بوشهر است. این بودجه قرار است در نوسازی مدارس، تقویت مراکز درمانی و بهبود راهها هزینه شود.· پروژههای عمرانی: پیگیری پروژههای آبی مانند «آبشیرینکنهای کنگان، دیر، عسلویه و سیراف» و همچنین تخصیص بودجه برای تکمیل اسکلههای صیادی از دیگر اقداماتی است که به نام او ثبت شدهاند.پیگیری مسئولیت اجتماعی شرکتهای انرژییکی از محورهای اصلی فعالیت احمدی، الزام شرکتهای بزرگ نفت، گاز و پتروشیمی به مسئولیت اجتماعی در قبال منطقه است. براساس گزارشها، او توانسته شرکتهای این حوزه را موظف کند تا بودجههای قابل توجهی را به جنوب استان تخصیص دهند. همچنین، مصوبهای از مجلس گرفته که براساس آن دفاتر شرکتهای صنعتی و معدنی دولتی باید از تهران به شهرستان محل کارخانه منتقل شوند. با این حال، همین حوزه منشأ شدیدترین انتقادات نیز هست. نماینده اصولگرای شورای شهر جم، او را به «سکوت، اهمال و عدم مسئولیتپذیری» در پیگری وصول «عوارض آلایندگی» از صنایع آلاینده پارس جنوبی متهم کرده است. این انتقاد نشان میدهد علیرغم ادعاهای کلی، در جزئیات اجرایی و نظارتی بر صنایع، شکافهایی وجود دارد.خدمات درمانی و بهداشتی
در حوزه درمان، اقدامات احمدی عمدتاً معطوف به جذب بودجه برای تجهیز بیمارستانهای موجود بوده است. براساس گزارشهای حامی، او توانسته بودجهای برای تجهیز بخشهای جدید در بیمارستانهای امام هادی(ع) دیر، توحید جم و امام خمینی(ع) کنگان و نیز بیمارستان تامین اجتماعی عسلویه اختصاص دهد. خود او نیز در مجلس بر لزوم تکمیل بیمارستانهای دیر و کنگان و تسهیل افتتاح بیمارستان عسلویه تاکید کرده است. اگرچه این پیگیریها مثبت ارزیابی میشود، اما پاسخگویی به نیازهای درمانی منطقه که میزبان صنایع عظیم و جمعیت کارگری است، همچنان یک چالش بزرگ باقی مانده است.نقدها و انتقادهای جدی از عملکرددر کنار گزارشهای مثبت، صداهای انتقادی پرشماری نیز علیه عملکرد شیخ موسی احمدی وجود دارد که عمدتاً بر «شکاف بین وعده و عمل» متمرکز هستند:· عدم پاسخگویی: نایب رئیس شورای شهر جم ادعا کرده که 20 بار با نماینده تماس گرفته اما پاسخی دریافت نکرده است. به گفته او، خروجی جلسات نماینده فقط «تصویر» است و در عمل نتیجهای برای مردم ندارد.· انتقاد از بیتخصصی: یک نماینده دیگر مجلس (زینب قیصری) به صراحت او را به دلیل نداشتن تخصص در حوزه انرژی و تنها بودن یک فقیه، شایسته ریاست کمیسیون انرژی ندانسته و این را «نقیصه مجلس» عنوان کرده است.· اتهام سکوت در قبال آلودگی: همانطور که پیشتر آمد، حتی حامیان سابق او نیز وی را به سکوت در برابر آلایندگی صنایع و عدم پیگیری مالیاتهای مرتبط متهم میکنند.
رضایت مردمی؛ تصویری دوگانهدر پاسخ به پرسش اصلی «آیا مردم از او رضایت دارند؟» باید به تصویری دوگانه اشاره کرد. از یک سو، رسانههای محلی حامی، او را در «صدر اعتماد مردمی» قرار داده و عملکردش را دلیل پیشتازی او در میدان انتخابات میدانند. تخصیص بودجه برای پروژههای محلی مانند اسکلههای صیادی نیز «رضایت بالای مردمی» را برای او رقم زده است. از سوی دیگر، انتقادات گسترده از سوی اعضای شورای شهر و حتی اصولگرایان محلی، نشان از نارضایتی بخشی از بدنه فعال و منتخب مردم دارد. این دوگانگی نشان میدهد رضایت ممکن است در میان اقشار مختلف جامعه یکسان نباشد؛ عامه مردم ممکن است از پروژههای کلان استقبال کنند، در حالی که فعالان محلی و شوراها از عدم پاسخگویی و پیگیری جزئیات گلایه دارند.جمعبندیعملکرد شیخ موسی احمدی به عنوان نماینده منطقهای استراتژیک و محروم، نمونهای از چالشهای توسعه در ایران است. او با استفاده هوشمندانه از موقعیت خود در کمیسیون انرژی، توانسته محور «مسئولیت اجتماعی صنایع» را به یکی از راهکارهای اصلی تأمین مالی برای رفع محرومیت تبدیل کند و بودجههای قابل توجهی را به سمت منطقه هدایت نماید. پیگیریهایش در حوزه اشتغال بومی و پروژههای عمرانی نیز قابل توجه است.با این حال،نقد اصلی به او «مدیریت انتقادات و ارتباط با بدنه محلی» است. اتهامات مربوط به عدم پاسخگویی، سکوت در برابر برخی تخلفات صنعتی و شکاف بین وعدههای کلان و اجرای جزئی، از اعتبار عملکرد او میکاهد. به نظر میرسد احمدی در ترازوی ارزیابی مردم، از یک سو با «کارنامه بودجهای و کلاننگر» و از سوی دیگر با «کاستیهای ارتباطی و نظارتی» سنجیده میشود.
تداوم نمایندگی او احتمالاً منوط به آن خواهد بود که بتواند این دوگانه را به نفع تحقق عینی و ملموس وعدهها برای تمامی اقشار مردم منطقه، حل کند.
02:17 - 18 دی 1404
1 پاسخ
@MOSHKLEMA28 دی 1404در پاسخ به