مذاکر پرستانِ دنیا دوست و مسئلهی زمان...
چه زود میگذرد!چه جالب...الان نظرتون چیه؟مذاکره هم شد.سند افتخار هم رقم خورد!!و باز هم آمریکا به تعهدش عمل نکرد.الان چی میگید؟لابد بازهم بهانه یا توجیهی دارید.چراکه اگر قرار بود مبنای شما وطن و ولایت باشد همان دفعه قبل هم همینطور میبود...ضمنا:یعنی شما زبان نظامیان عزیز ما هستید؟از کی تا حالا بیاعتقادها و بیباورها نسبت به آرمانهای انقلاب از جانب شریفترین و معتقدترین افراد (عزیزان پای لانچر) حرف میزنند؟نظامیان ما با زبان خودشان (شجاعت در میدان نبرد!) حرف میزنند و نیاز به وکیل وصی ندارند!!نکته مهم:کسی فدای کسی نمیشود...بله؛ قطعا برای شما فهم این معنا سخت است؛اما دین اسلام و مکتب تشیع اینگونه است:همه فدای اسلام میشویم...همه فدای آرمانهای اسلام خواهیم شد.فدای وطن، فدای ولایت.پیشوا، الگو و مرادمان هم امامحسین(ع) است و در عصر حاضر، قائد شهیدمان اعلیالله مقامهالشریف.
خواهش می کنم اجازه بدید مذاکره کنند شما که این مطالب رو می نویسی تا حالا خودت یا عزیزانت پای لانچر تشنه و گرسنه به سر کردید ؟ از طرف اونا شاخ و شونه می کشید ؟ یه بار شد از این طفلکی ها و خانواده هاشون بپرسید دوست دارن تو این جهان زندگی کنن یا نه ؟ فقط انتظار دارید فدای شما و آرمان هاتون بشن ؟
20:00 - 12 آبان 1405