«دست و پاهایشان را حنا نبسته بودند؛ مراسم عقد بوده نه حنابندان و عروسی!» از کنار این جملات ساده نگذریم. یک نفر در میان این کلمات خودش را پنهان کرده است.
پشت هر سطر این نوشته، چهره مادری داغدار، کودکی مجروح و خانوادهای نشسته است که شادیشان در یک لحظه به ماتم تبدیل شد.این قلم، قلمِ خبر نیست؛ قلمی است آغشته به اشک، اندوه و بغض مردمی که قربانی خشونت شدهاند.علیرضا طاهری