تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌9**5708‌
تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌

9**5708

@user1709100594129944527
تاریخ پیوستن: اسفند 1401
تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452723 مرداد 1405
«بنزین را گران نکن؛ مصرف و توزیع را هوشمند کن.»
مطالبه

«بنزین را گران نکن؛ مصرف و توزیع را هوشمند کن.»

**گران‌کردن بنزین ساده‌ترین راه برای کاهش مصرف است، اما الزاماً بهترین راهکار اقتصادی نیست**؛ چون می‌تواند مستقیماً هزینه حمل‌ونقل، تولید، کالا و خدمات را بالا ببرد و فشار تورمی ایجاد کند. راهکار پیشرفته‌تر این است که قبل از افزایش قیمت، **نظام توزیع، تخصیص و نظارت بر سوخت هوشمند شود.** یک مدل علمی و عملی می‌تواند این باشد: «طرح ملی توزیع هوشمند و عادلانه انرژی» ۱. کنتور و پایش هوشمند مصرف برای جایگاه‌ها، ناوگان حمل‌ونقل، صنایع، نیروگاه‌ها، کشاورزی و سایر مصرف‌کنندگان عمده، داده مصرف به‌صورت برخط ثبت شود. ۲. استفاده از هوش مصنوعی برای کشف مصرف غیرعادی هوش مصنوعی می‌تواند برای هر خودرو، شرکت، کامیون، جایگاه، کارخانه یا واحد کشاورزی یک الگوی مصرف واقعی ایجاد کند. اگر مثلاً یک کامیون با میزان پیمایش مشخص، ناگهان چند برابر میانگین معمول سوخت دریافت کند، سامانه آن را به‌عنوان **مورد مشکوک** علامت‌گذاری کند. یعنی به‌جای اینکه همه مردم مجازات شوند: **مصرف‌کننده سالم → بدون محدودیت غیرضروری** **مصرف غیرعادی → بررسی هوشمند** **الگوی قاچاق → مسدودسازی و برخورد** ۳. اتصال اطلاعات سوخت به پیمایش واقعی خودرو با ترکیب اطلاعات: **پلاک خودرو + کارت سوخت + GPS/تلماتیک + مسافت طی‌شده + نوع خودرو + ظرفیت باک + مسیر حرکت** می‌توان مشخص کرد که مصرف سوخت یک وسیله نقلیه منطقی است یا خیر. برای مثال اگر یک کامیون در یک ماه ۱۵ هزار کیلومتر پیمایش واقعی داشته باشد، سهم سوخت آن باید با **نوع کامیون، بار، مسیر و میزان پیمایش** متناسب باشد؛ نه اینکه صرفاً یک سهمیه ثابت دریافت کند. ۴. سهمیه هوشمند به‌جای سهمیه کور سهمیه نباید برای همه یکسان باشد. یک تاکسی، کامیون، آمبولانس، اتوبوس، خودروی شخصی، تراکتور و کارخانه طبیعتاً الگوی مصرف یکسانی ندارند. بنابراین: **سهمیه = نیاز واقعی + نوع فعالیت + پیمایش + سابقه مصرف + شرایط عملیاتی** این یعنی **عدالت در توزیع سوخت**، نه الزاماً افزایش قیمت. ۵. مقابله هوشمند با قاچاق قاچاق سوخت را می‌توان با ایجاد یک **زنجیره دیجیتال ردیابی سوخت** بسیار دشوارتر کرد. از لحظه خروج سوخت از پالایشگاه تا: **انبار → تانکر → جایگاه → خودرو/مصرف‌کننده نهایی** هر مرحله ثبت شود. اگر حجم سوخت ورودی یک جایگاه با میزان فروش ثبت‌شده و موجودی واقعی آن تطابق نداشته باشد، سامانه به‌صورت خودکار هشدار دهد. این مدل را می‌توان به‌صورت یک **سیستم موازنه جرمی سوخت** طراحی کرد: **سوخت ورودی − سوخت فروخته‌شده − موجودی واقعی = کسری/اضافه مشکوک** ۶. استفاده از دوربین و هوش مصنوعی در جایگاه‌ها دوربین‌های هوشمند می‌توانند مواردی مانند: * تکرار غیرعادی سوخت‌گیری * سوخت‌گیری‌های غیرمتعارف * ارتباط مشکوک چند خودرو با یک کارت * پلاک‌های تکراری * تخلفات جایگاه * الگوهای غیرعادی فروش را شناسایی کنند. **هدف این نیست که زندگی عادی مردم تحت نظارت دائمی قرار گیرد؛ هدف باید شناسایی الگوهای اقتصادی مشکوک با حداقل جمع‌آوری اطلاعات شخصی باشد.** ۷. اصلاح سهمیه قبل از اصلاح قیمت اگر یک خودرو کم‌مصرف است، چرا باید با خودروی بسیار پرمصرف یکسان برخورد شود؟ می‌توان نظامی ایجاد کرد که: **مصرف کمتر از الگوی استاندارد → پاداش** **مصرف در محدوده استاندارد → سهمیه عادی** **مصرف غیرعادی → بررسی** **مصرف قاچاق‌گونه → محدودسازی و برخورد در این مدل، مردم برای صرفه‌جویی تشویق می‌شوند، نه اینکه صرفاً به دلیل افزایش قیمت تحت فشار قرار گیرند. ۸. تبدیل یارانه پنهان به «یارانه هوشمند» اگر هدف عدالت است، یارانه انرژی نباید صرفاً به مقدار مصرف وابسته باشد. باید مشخص شود چه کسی، برای چه کاری و چه مقدار انرژی مصرف می‌کند. برای مثال در حمل‌ونقل عمومی، کشاورزی، تولید و خدمات ضروری می‌توان سهمیه متناسب با فعالیت واقعی اختصاص داد؛ درحالی‌که مصرف غیرضروری و غیرعادی به‌صورت هوشمند کنترل شود. ۹. اجرای آزمایشی قبل از اجرای ملی این طرح نباید یک‌شبه در کل کشور اجرا شود. ابتدا در یک استان یا یک حوزه مشخص اجرا شود: مرحله اول:جمع‌آوری داده مرحله دوم: ایجاد مدل مصرف مرحله سوم: شناسایی تخلفات مرحله چهارم: اصلاح سهمیه مرحله پنجم: ارزیابی نتیجه مرحله ششم:توسعه به کل کشور اگر مشخص شد مثلاً قاچاق یا اتلاف سوخت به‌طور معناداری کاهش یافته، سپس طرح گسترش پیدا کند. ۱۰. مهم‌ترین اصل: «اول اصلاح، بعد قیمت» قبل از هر تصمیم برای افزایش قیمت انرژی، دولت باید به مردم گزارش دهد: چه میزان سوخت تولید می‌شود؟ چه میزان مصرف داخلی است؟ چه میزان قاچاق یا اتلاف شناسایی شده؟ قاچاق در کدام نقاط و توسط چه الگوهایی انجام می‌شود؟ چه مقدار از مصرف غیرضروری است؟ چه مقدار از یارانه واقعاً به خانوارها می‌رسد؟ و مهم‌تر: «چه مقدار از مشکل را می‌توان بدون افزایش قیمت و فقط با فناوری، مدیریت و مبارزه با اتلاف حل کرد؟» دهیم.


تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452723 مرداد 1405
مطالبه

حذف کامل دلار از اقتصاد ایران

# پویش ملی «اقتصاد بدون دلار» ## دلارزدایی، تقویت ریال و استقلال اقتصادی ایران دلار فقط یک ارز خارجی نیست؛ وابستگی گسترده اقتصاد به دلار می‌تواند یکی از مسیرهای انتقال شوک ارزی، تحریم، افزایش هزینه واردات و انتظارات تورمی به اقتصاد ایران باشد. البته تورم تنها ناشی از دلار نیست و عواملی مانند کسری بودجه، رشد نقدینگی، ناترازی بانک‌ها، کاهش ارزش ریال، تحریم‌ها و ضعف تولید نیز در آن نقش دارند. ### مطالبه اصلی پویش حرکت علمی، تدریجی و عملی ایران به سوی **کاهش وابستگی به دلار، تقویت ریال و ایجاد یک نظام مالی و تجاری چندارزی**. ### راهکارهای عملی **۱. گسترش تجارت با ارزهای ملی** در تجارت با چین، روسیه، هند، کشورهای منطقه و سایر شرکای تجاری، استفاده از یوان، روبل، روپیه، درهم و ارزهای ملی به‌جای دلار افزایش یابد. **۲. توسعه پیمان‌های پولی** بانک مرکزی با شرکای اصلی تجاری پیمان‌های پولی دوجانبه و چندجانبه ایجاد کند تا معاملات بدون عبور غیرضروری از دلار تسویه شوند. **۳. اتصال به زیرساخت‌های پرداخت چین** ایران باید ارتباطات بانکی و پرداختی خود با چین را توسعه داده و برای استفاده از ظرفیت سامانه‌هایی مانند **CIPS** زیرساخت‌های فنی و حقوقی لازم را فراهم کند تا تجارت ایران و چین تا حد امکان مستقیم با یوان تسویه شود. **۴. استفاده عملی از ظرفیت BRICS** عضویت در BRICS باید به توسعه تجارت با ارزهای ملی، همکاری بانکی، خطوط اعتباری، سرمایه‌گذاری مشترک و ایجاد مسیرهای پرداخت و تسویه چندجانبه تبدیل شود. **۵. ایجاد شبکه مالی چندقطبی** ایران نباید به یک ارز یا یک مسیر مالی وابسته باشد. باید روابط مالی و تجاری خود را هم‌زمان با چین، روسیه، هند، کشورهای منطقه و سایر شرکای اقتصادی توسعه دهد تا در صورت اختلال یک مسیر، مسیرهای جایگزین وجود داشته باشد. **۶. تثبیت واقعی نرخ ارز** ثبات ارز نباید با سرکوب دستوری قیمت یا مصرف بی‌حساب ذخایر ایجاد شود. راهکار پایدار عبارت است از: * کنترل رشد نقدینگی و پایه پولی * کاهش کسری بودجه * اصلاح ناترازی بانک‌ها * افزایش تولید و صادرات * افزایش و شفاف‌سازی عرضه ارز صادراتی * ایجاد بازار شفاف و رقابتی ارز * توسعه ابزارهای پوشش ریسک ارزی * تنوع‌بخشی به ذخایر ارزی * ایجاد یک کریدور منطقی و قابل پیش‌بینی برای نوسان نرخ ارز **۷. تقویت ریال** هدف دلارزدایی، منزوی کردن ایران نیست؛ هدف این است که ایران بتواند با جهان تجارت کند، اما ارزش پول ملی و معیشت مردم به تصمیمات یک کشور یا یک ارز خارجی وابسته نباشد. **۸. اصلاحات داخلی** دلارزدایی بدون اصلاحات داخلی موفق نمی‌شود. کنترل تورم، انضباط مالی، اصلاح نظام بانکی، افزایش بهره‌وری، حمایت هدفمند از تولید و تقویت صادرات غیرنفتی باید هم‌زمان دنبال شود. **۹. تدوین نقشه راه دولت و بانک مرکزی باید برنامه‌ای شفاف با شاخص‌های قابل اندازه‌گیری منتشر کنند؛ از جمله: * درصد تجارت خارجی بدون دلار * سهم تجارت با ارزهای ملی * تعداد پیمان‌های پولی فعال * میزان همکاری با زیرساخت‌های پرداخت خارجی مانند CIPS * سهم دلار در ذخایر * رشد نقدینگی و پایه پولی * نرخ تورم * کسری بودجه * میزان نوسان نرخ ارز ## مطالبه نهایی اقتصاد ایران باید از **«وابستگی به یک ارز و یک شبکه مالی»** به سمت **«تجارت چندارزی، پرداخت‌های چندمسیره، ریال باثبات، تولید قدرتمند و ارتباط گسترده با جهان»** حرکت کند. ### شعار پویش **«اقتصاد ایران؛ مستقل از دلار، متکی بر تولید، تجارت و پول ملی»** **«ریال باثبات، تجارت چندارزی، اقتصاد مستقل»** **«از دلارزدایی تا ثبات ارزی؛ از شعار تا برنامه»** #پویش_اقتصاد_بدون_دلار #دلارزدایی #تقویت_ریال #پیمان_پولی #CIPS #BRICS #تجارت_با_ارزهای_ملی #ثبات_ارزی #استقلال_اقتصادی


تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452717 مرداد 1405
مطالبه

لزوم حذف دلار از مبادلات کشور

نقش دلار در اقتصاد ایران و ضرورت توسعه مبادلات با ارزهای ملی وابستگی بیش از حد اقتصاد ایران به دلار یکی از عواملی است که آسیب‌پذیری اقتصاد کشور را در برابر تحریم‌ها، نوسانات بازار ارز و سیاست‌های مالی و پولی آمریکا افزایش داده است. هرچه بخش بیشتری از تجارت خارجی، قیمت‌گذاری کالاها و ذخایر ارزی کشور بر پایه دلار انجام شود، تأثیر تصمیمات اقتصادی و سیاسی آمریکا بر اقتصاد ایران نیز بیشتر خواهد شد. دلار صرفاً یک وسیله مبادله نیست؛ در ساختار اقتصاد جهانی، ابزار مهمی برای اعمال فشار اقتصادی و تحریم نیز محسوب می‌شود. محدودیت دسترسی به نظام مالی بین‌المللی، دشواری انتقال دلار و افزایش هزینه مبادلات می‌تواند تجارت خارجی ایران را با مشکلات جدی مواجه کند. از این رو، کاهش وابستگی به دلار می‌تواند بخشی از راهبرد افزایش تاب‌آوری اقتصادی کشور باشد. یکی از راهکارهای قابل توجه، توسعه **مبادلات با ارزهای ملی کشورهای طرف تجاری و دوست** است. استفاده از ریال، یوان، روبل، روپیه و سایر ارزهای ملی در تجارت دوجانبه، در صورت فراهم شدن سازوکارهای بانکی و تسویه مناسب، می‌تواند نیاز به دلار را کاهش داده و هزینه و ریسک برخی مبادلات را پایین بیاورد. همچنین انعقاد پیمان‌های پولی دوجانبه و ایجاد سامانه‌های پرداخت مستقل می‌تواند مسیر تجارت خارجی را از وابستگی کامل به شبکه‌های مالی تحت نفوذ آمریکا دور کند. البته حذف دلار از مبادلات خارجی به‌صورت کامل و فوری، واقع‌بینانه نیست و نیازمند ایجاد زیرساخت‌های مالی، ثبات نسبی ارزهای ملی، توافقات بانکی و گسترش تجارت متقابل است. هدف اصلی باید **کاهش وابستگی و متنوع‌سازی ابزارهای مبادله** باشد، نه صرفاً جایگزین کردن یک وابستگی با وابستگی دیگر. در نهایت، اقتصاد مقاوم و مستقل اقتصادی است که بتواند شرکای تجاری، ارزهای مورد استفاده و مسیرهای پرداخت متنوعی داشته باشد. حرکت تدریجی به سوی استفاده بیشتر از ارزهای ملی در تجارت با کشورهای همکار، در کنار تقویت تولید داخلی و افزایش تنوع صادرات، می‌تواند گامی مهم برای کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد ایران در برابر فشارهای خارجی باشد.


تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452716 خرداد 1405
پیشنهادها

اقتصاد ایران از زنجیره وابستگی به دلار رها شود

ما در میانه یک نبرد فراتر از مرزها ایستاده‌ایم. جنگ امروز، تنها با گلوله و موشک نیست؛ جنگ امروز، جنگی است که در بانک‌ها، بازارهای ارز و نرخ‌های روزانه اتفاق می‌افتد. دلار، دیگر تنها یک واحد پول نیست؛ دلار سلاحی است که دشمن برای فلج کردن توان اقتصادی و آسیب به معیشت مردم بر علیه ما به کار گرفته شده است. چرا باید برای حذف سلطه دلار بجنگیم؟ ۱. دلار، سلاح جنگی دشمن است:ما درگیر یک نبرد ترکیبی (Hybrid Warfare) هستیم. آمریکا با استفاده از دلار، تلاش می‌کند با ایجاد نوسانات مصنوعی، ثبات اقتصادی ایران را هدف قرار دهد و از طریق فشار بر نرخ ارز، قدرت چانه‌زنی سیاسی ما را کاهش دهد. ۲. آلت دست تحریم‌ها:نظام مالی جهانی تحت کنترل قدرت‌های سلطه‌جو، از دلار به عنوان ابزاری برای اعمال تحریم‌های غیرقانونی استفاده می‌کند. هر نوسان در بازار دلار، مستقیماً به معنای دشوارتر شدن تأمین دارو، مواد اولیه صنعتی و کالاهای اساسی برای مردم است. ۳. معلولِ سیاست‌های نئولیبرالی:گرانی‌های طاقت‌فرسا که امروز با آن روبرو هستیم، تصادفی نیست. این‌ها نتیجه اجرای سیاست‌های اقتصادی "شیکاگو" و نئولیبرالیسم است؛ مدل‌هایی که توسط مشتی از تحصیل‌کرده‌های غرب طراحی شده تا ثروت را از دست مردم عادی خارج و به دست نهادهای بین‌المللی و کارگزاران جهانی بسپارند. جهانی‌سازی اقتصادی، به جای رفاه، باعث تبدیل شدن مردم به قربانیان نوسانات بازارهای جهانی شده است. هدف ما: ما خواهان یک اقتصاد خودکفا، مبتنی بر تولید ملی و رها شده از زنجیره‌های وابستگی به ارزهای سلطه‌جو هستیم. ما می‌خواهیم اقتصاد ایران، نه بر اساس تصمیمات واشنگتن، بلکه بر اساس نیازهای واقعی مردم و توانمندی‌های داخلی‌مان اداره شود. *فراخوان برای اقدام:* - *حمایت از تولید ملی:* هر کالای داخلی، گامی به سوی کاهش نیاز به ارز است. - **حمایت از نظام‌های پرداخت جایگزین:** استفاده از فناوری‌های مالی مستقل. - **مطالبه‌گری از سیاست‌گذاران:** برای پیاده‌سازی راهبردهای خروج از دلارزایی و تقویت پول ملی. # بخش دوم: تحلیل علمی و راهکارهای مقابله (برای استفاده در مقالات یا ارائه‌ها) ۱. آسیب‌های دلاریزه کردن *از دست رفتن سیاست پولی:* وقتی اقتصاد یک کشور به دلار وابسته باشد، بانک مرکزی آن کشور قدرت کنترل نرخ بهره و عرضه پول را از دست می‌دهد. در واقع، سیاست‌های پولی آمریکا (مانند تغییر نرخ بهره توسط فدرال رزرو) مستقیماً بر تورم ایران اثر می‌گذارد. *انتقال نوسانات خارجی:* دلاریزه کردن باعث می‌شود شوک‌های اقتصادی که در آمریکا یا اروپا رخ می‌دهد، بلافاصله به اقتصاد داخلی منتقل شود. *کاهش تمایل به پس‌انداز ملی:* مردم به جای حمایت از پول ملی، به دنبال ذخیره ارزش در دلار هستند که این خود باعث سقوط ارزش تومان و تشدید تورم می‌شود. ۲. نقد مدل نئولیبرالی (مدرسه شیکاگو) سیاست‌های نئولیبرالی بر «بازارهای آزاد بدون نظارت» تأکید دارند. در کشورهای در حال توسعه، این سیاست‌ها معمولاً منجر به: **تضعیف صنایع نوپای داخلی** در برابر غول‌های multinational (چندملیتی). *تمرکز ثروت* در دست اقلیت و افزایش شکاف طبقاتی. * *فروپاشی شبکه‌های حمایتی دولت** از اقشار آسیب‌پذیر تحت عنوان «بهینه‌سازی هزینه‌ها». ۳. راهکارهای اصولی مقابله و خروج از سلطه دلار برای عبور از این وضعیت، راهکارهای زیر پیشنهاد می‌شود: الف) توسعه تجارت در ارزهای محلی (Local Currency Settlement):** گسترش قراردادهای دوجانبه با کشورهای همسایه و شرکای تجاری (مانند چین، روسیه و کشورهای عضو بریکس) برای مبادله کالا بدون نیاز به دلار. ب) تقویت سیستم‌های پرداخت غیردولتی و مستقل: توسعه زیرساخت‌های مالی دیجیتال و استفاده از تکنولوژی‌های بلاک‌چین (در چارچوب قانونی) برای دور زدن سیستم SWIFT که ابزار تحریم است. ج) تقویت بازارهای سرمایه داخلی: ایجاد اعتماد به بورس و صندوق‌های سرمایه‌گذاری ملی برای اینکه سرمایه مردم به جای خروج از کشور یا خرید دلار، در چرخه تولید داخلی بماند. د) سیاست‌های حمایتی از تولید بالادستی: کاهش وابستگی به واردات مواد اولیه که نیاز به ارز دارند؛ چرا که هرچه تولید داخلی قوی‌تر باشد، تقاضا برای ارز کمتر و فشار بر نرخ ارز کاهش می‌یابد. ه) مدیریت عرضه و تقاضای ارز: عبور از سیاست‌های کوتاه‌مدت (مانند تزریق نقدینگی برای کنترل قیمت) به سمت سیاست‌های ساختاری (مانند کنترل نرخ تورم از طریق مدیریت تقاضای پول). در آخر چرا ما باید با پول کشوری همه ساختار اقتصادمان را ببندیم که قاتل امام شهیدمان و خیل عظیمی از فرماندهان و مردم و کودکان مظلومیان است.

رییس‌جمهور، رییس مجلس، رییس قوه قضاییه، مجلس خبرگان رهبری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، هیئت دولت، وزیر اقتصاد و دارایی، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران


تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452715 خرداد 1405
مطالبه

ایران از معاهده NPT هسته‌ای خارج شود

به نام خداوند جان و خرد مسئولان محترم و تصمیم‌گیران عالی‌رتبه جمهوری اسلامی ایران، ما امضاکنندگان این پویش، به عنوان جمعی از دلسوزان و شهروندان ایران‌زمین، با درک شرایط حساس منطقه‌ای و بین‌المللی و با هدف حفظ منافع ملی، امنیت و رفاه اقتصادی کشور، تقاضای عاجل خود را برای «خروج از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT)» اعلام می‌داریم. بیش از نیم‌قرن از عضویت ایران در این معاهده می‌گذرد. بر اساس شواهد و تجربیات تلخ دهه‌های اخیر، معتقدیم این پیمان نه تنها در تامین حقوق هسته‌ای مشروع ایران ناکام بوده، بلکه عملاً به ابزاری برای فشار، وضع تحریم‌های ظالمانه و ایجاد محدودیت‌های استراتژیک علیه کشورمان تبدیل شده است. دلایل و ضرورت‌های این مطالبه: ۱. تحمیل هزینه‌های سنگین اقتصادی: عضویت در این معاهده، به جای بهره‌مندی از حقوق قانونی، دستاویزی برای ایجاد ناامنی اقتصادی و تحریم‌های گسترده شده است که منجر به کاهش سطح رفاه عمومی و فشار بر معیشت مردم گردیده است. ۲. عدم برخورداری از توازن در تعهدات: در حالی که ایران به تمامی نظارت‌های سخت‌گیرانه تن داده است، این معاهده هیچ تضمین امنیتی معتبری در برابر تهدیدات خارجی ایجاد نکرده و عملاً امنیت ملی ما را در برابر کنشگران غیرپایبند و قدرت‌های مداخله‌گر آسیب‌پذیر ساخته است. ۳. تغییر راهبرد بازدارندگی: در دنیای پرتلاطم امروز، وابستگی به ساختارهای نظارتی بین‌المللی که تحت نفوذ کشورهای متخاصم هستند، کارآمدی خود را برای حفظ منافع و امنیت ملی از دست داده است. خروج از این معاهده، پیامی صریح مبنی بر تغییر ریل‌گذاری به سمت «اقتدار ملی واقعی» و تامین امنیت از طریق توان داخلی است. ۴. عبور از سیاست‌های شکست‌خورده: تداوم پایبندی به توافقاتی که تا کنون جز هزینه، انزوا و محدودیت برای ایران دستاوردی نداشته، با منطقِ «حفظ منافع ملی» در تضاد است. لذا از مسئولان نظام تقاضا داریم با تکیه بر حق حاکمیت ملی و با استفاده از ظرفیت‌های قانونیِ پیش‌بینی شده در معاهدات بین‌المللی، فرآیند خروج از NPT را با هدف بازپس‌گیری کامل حقوق هسته‌ای و تثبیت اقتدار ملی در دستور کار فوری قرار دهند. ما به دنبال توسعه، امنیت پایدار و عزت ملی هستیم؛ هدفی که در سایه سیاست‌های گذشته محقق نشده و نیازمند بازنگری بنیادین است.

رییس‌جمهور، رییس مجلس، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مجمع تشخیص مصلحت


تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
@user170910059412994452722 بهمن 1404
مطالبه

حذف سلطه دلار از اقتصاد ایران

### ✳️ پویش ملی: «نه به دلار – آری به استقلال پولی ایران» در دهه‌های اخیر، دلار آمریکا نه صرفاً یک واحد پول، بلکه به ابزاری برای **سلطه اقتصادی و سیاسی** بر ملت‌ها تبدیل شده است. سازوکارهای مالی جهانی که بر پایه دلار شکل گرفته‌اند، عملاً امکان فشار، تحریم و سوء‌استفاده از قدرت مالی را برای ایالات متحده فراهم کرده‌اند. نتیجه آن، کاهش استقلال اقتصادی کشورها و وابستگی به نظامی است که منافع خود را بر دیگران تحمیل می‌کند. ✅ **منطق علمی و اقتصادی **: 1. **دلارزدایی** به معنی خروج تدریجی از وابستگی به نظام مالی مسلط است، نه کنار گذاشتن تجارت جهانی. این فرآیند به کشورهای مستقل اجازه می‌دهد روابط اقتصادی خود را بر پایه منافع مشترک تنظیم کنند. 2. **پیمان‌های پولی دوجانبه** بین ایران و دیگر کشورها (مانند چین، روسیه، هند و ترکیه) باعث کاهش هزینه‌های تبدیل ارز، ثبات بیشتر در نرخ ارز و تسهیل تجارت می‌شود. 3. **استفاده از یوان چین** در مبادلات با یکی از بزرگترین شرکای تجاری ایران، گامی منطقی و عملی برای خنثی کردن اثر تحریم‌های دلاری است. چین هم‌اکنون دارای زیرساخت گسترده پرداخت بین‌المللی مستقل از سوئیفت است (CIPS) که ایران می‌تواند از آن بهره ببرد. 4. **مبادلات پایاپای و تهاتر کالا و خدمات** یکی از روش‌های آزموده‌شده در دوران تحریم است که ضمن حفظ حجم تجارت، نیاز به ارز‌های واسطه را کاهش می‌دهد. ⚙️ **راهکار عملی پیشنهادی **: - گسترش پیمان‌های پولی دوجانبه با کشورهای همسایه و متحدان اقتصادی؛ - تسریع در استفاده از سامانه‌های پرداخت مبتنی بر یوان و روبل؛ - توسعه بانک‌های مشترک و خطوط اعتباری غیردلاری؛ - ایجاد صندوق ملی پرداخت‌های پایاپای برای صادرات و واردات؛ - اصلاح ذهنیت عمومی و آموزش فعالان اقتصادی درباره مزایای کنار‌گذاشتن دلار. - استفاده از ظرفیت‌های موجود و بالفعل که از آنها غفلت شده نظیر پیمانهای بریکس و شانگهای 💬 **پیام پویش:** استقلال اقتصادی بدون استقلال پولی ممکن نیست. حذف دلار از چرخه مبادلات کشور، گامی بزرگ برای آزادی از سلطه مالی قدرتی است که سال‌ها با تحریم و فشار، رشد ایران را هدف گرفته است. اقتصاد مستقل، یعنی استفاده از ابزارهای مالی آزاد و برابر؛ یعنی هم‌افزایی با ملّت‌های دوست، نه تسلیم در برابر نظام آسیب‌زننده دلار. ما از مسئولان اقتصادی می‌خواهیم در اسرع وقت سازوکارهای و برنامه ریزی عملیاتی برای انجام این مهم را فراهم کنند و با تشکیل تیمی قوی از اقتصاد دانان وطن دوست و تحصیل کرده در داخل و معتقد به اقتصاد اسلامی و نه عشاق غرب و تحصیل کردگان دانشگاه های آمریکا که تاکنون وضعیت اقتصاد را به اینجا کشانده اند تشکیل شود و این مهم انجام گردد.


9**5708 بازنشر داد

تصویر نمایه‌ی ‌9**5708‌
مطالبه

مطالبه رهایی از زنجیر دلار و بازگشت ارزش به ریال

هموطنان، دیگر زمان شعار و درمان‌های موقتی گذشته است. درد، عمیق و ریشه‌ای است و درمان، یک اقدام جسورانه و قطعی می‌طلبد. باید با شجاعت به قلب مشکل بنگریم: وابستگی مطلق اقتصاد ایران به دلار، سرطان خاموشی است که پیکر ملت ما را می‌خورد. چرا حذف کامل دلار، تنها راه نجات است؟ ۱. دلار، ابرتورم را به ما تحمیل می‌کند: وقتی قیمت کالاهای اساسی زندگی‌مان—از نان و گوشت تا دارو و مسکن—مستقیماً به نوسان عددی در یک بازار جهانی گره بخورد، چه انتظاری داریم؟ هر افزایش در قیمت دلار، مانند یک شوک الکتریکی، بلافاصله به قیمت تمام کالاهای وارداتی و حتی کالاهای داخلی (که مواد اولیه یا ماشین‌آلاتشان ارزی است) منتقل می‌شود. این یک «معادله ریاضی ساده» است، نه یک نظریه پیچیده. حذف دلار، یعنی قطع این زنجیرۀ انتقال بحران. ۲. دلار، تولید ملی را فلج می‌کند: تولیدکنندۀ ایرانی، برای خرید کوچک‌ترین قطعه یا دستگاه از خارج، به دلار محتاج است. وقتی دلار گران یا نایاب شود، کارخانه‌اش تعطیل می‌شود و کارگرانش بیکار. این وابستگی، مانند دادن «کلید انبار مواد اولیه» به دست دلالان بین‌المللی است. حذف دلار یعنی ما کلید را پس می‌گیریم و به تولیدکننده داخلی اجازه می‌دهیم با آرامش و اطمینان، برای خودکفایی برنامه‌ریزی کند. ۳. دلار، دست ما را برای دشمنان می‌خواند: اقتصاد دلارمحور، اقتصاد کشور را در برابر تحریم‌ها به شدت آسیب‌پذیر می‌کند. آنها با هدف قرار دادن همین «شاهرگ دلاری»، تمام اقتصاد ما را تحت فشار قرار می‌دهند. حذف دلار، یعنی خلع سلاح کردن دشمن در جنگ اقتصادی. وقتی ما مبادلات خود را بر اساس پول ملی یا پیمان‌های پولی با شرکای خود انجام دهیم، دیگر تهدید قطع دسترسی به دلار، هیچ قدرتی نخواهد داشت. ما بین «ادامه روند فعلی و سقوط آزاد» و «تصمیم قاطع برای حذف این وابستگی مهلک» قرار داریم. کشورهایی که موفق شده‌اند خود را از سلطۀ دلار رها کنند، امروز دارای اقتصادی پایدار و مستقل هستند. ما می‌توانیم این کار را بکنیم. ما کشوری با منابع عظیم انسانی و طبیعی هستیم. ما توانایی تولید ۹۵ درصد از نیازهای خود را داریم. تنها چیزی که نیاز داریم، «اراده سیاسی قاطع» و «پشتیبانی مردمی یکپارچه» است. این یک انقلاب اقتصادی است. نه انقلابی در خیابان، بلکه انقلابی در ذهن و در بازار. این انقلاب از تصمیم هر خانواده ایرانی آغاز می‌شود: * هنگام خرید، کوچک‌ترین تردیدی در انتخاب کالای مشابه داخلی نداشته باشد. * پس‌انداز خود را به جای دلار و سکه، به سمت حمایت از تولید و اشتغال داخلی هدایت کند. * این مطالبه را با صدای بلند و پیگیر از مسئولان بخواهد: «حذف کامل دلار از معادلات اقتصادی کشور». بیایید این طلسم شوم را بشکنیم. بیایید قفل گرانی، تورم و بیکاری را با کلید «حذف دلار» باز کنیم. ما ملتی هستیم که بزرگ‌ترین دشمنان تاریخ را به زانو درآورده‌ایم. مطمئناً قادریم این «دشمن نامرئی» اقتصادمان را نیز شکست دهیم. #حذف_دلار #اقتصاد_بدون_نفت_و_دلار