بشخصه بینهایت موافقم بینهایت! درست مثال پدربزرگ مادربزرگ بنده که دقیقا با یک صندوق بنام یخدان و دو چمدان که قدیمها مرسوم بوده و صرفا داخلش چند تکه لباس چند تکه ظروف کلام الله مجید و آینه شمعدان و یک اتاق استیجاری روی یک حصیر شش متری شروع نمودند آنهم سنین ۱۴ ۱۷ سالگی اما با عشق بیکدیگر با وفاداری بیکدیگر با وفاداری به سنتها ارزشها و پدربزرگ با کار و تلاش فراوان و مادر با همت عالی در اصول خانه داری قناعت احترامات مرحله به مرحله هم صاحب فرزندان بسیار شدند هم صاحب تمام امکانات مادی فراوان و انصافا شیرینی زندگی در همینست در همان عشق اول است که بایست وارد مسائل مادی نشوند و پله پله تک تک وسایل را با پولهایی که با برکت جمع آوری میگردند بخرند بسازند تا بسیار هم قدر کاشته ها داشته های زندگی خویش بدانند این یک سبک درست زندگی شاید در خیل عظیم خانواده های ایرانی حدود شصت هفتاد سال پیش بوده است! سبکی که دچار بحرانهای مصرف گرایی تهاجم فرهنگی و سایره با مسائل روان پریشی و نارضایتی نمودن روان ملت از آنها گرفته شد و برکتها از بین رفتاگر الان هم بتوانیم واقعا اینچنین نسلهای مقاومتی واقعا از بن دندان از بن استخوان معتقدی تربیت کنیم که هر دونفرشان بتوانند اینچنین راهها مسیرها کهکشانهایی معماری نمایند واقعا جامعه را به نقطه خوشبختی بزرگی رسانیده ایم!! اما آیا با نسلی که داخل مدارس پیرو سند ۲۰۳۰ بیهویت دیجی باز رپ باز و سایره شده اند امکانش هست؟؟!! هرگز هرگز هرگزآنها نسلی بودند که بزرگسالیشان از شش سالگی شروع میشد آموزشهای جامع مکتبخانه ملاخانه های قدیم کتابهای جامع قصص الانبیا با محتویات و ظرایف بینظیر میخواندند ابجد هووز میدانستند شعور پنجم مکتبش از لیسانس الان بالاتر میبود..