...هر مصیبتی باید موجب رشد انسان گردد. به این آیه دقت کنید: «الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا لله و انا الیه راجعون» (سوره بقره آیه ۱۵۵) این آیه میفهماند که مصیبتها باید ما را به چگونگی مراجعت به خدا در قیامت متوجه نماید. کسی که در مصیبت وارده خود را به گونهای تربیت میکند که شایسته کسب رضای الهی و رستگاری شود، این مصیبت برای او ماتمزا است یا موجب برکت؟ به چنین شخصی که در برابر مصیبتها مقاوم و صابر است و از آن درس میآموزد جهت رشد بیشتر، باید تسلیت گفت یا تبریک؟ دست پرورده مکتب عاشورا از قیام مولایش و آنچه از صبح تا عصر عاشورا و قبل و بعد آن رخ داد، ماتم زده نیست بلکه غمگین است این «غم» غم مبارکی است که قرآن ما را به آن میخواند «فاثابکم غماً بغم لکیلا تحزنوا علی ما فاتکم و لا ما اصابکم» (سوره آل عمران آیه ۱۵۳) خداوند غمی بر غم شما به صورت ثواب و پاداش افزود برای اینکه اندوهگین از آنچه گذشت و مصیبتی که به شما رسید نباشید. و دیدیم که نتیجه این غم، پیروزی در جنگ احزاب و به تثبیت اسلام در حجاز انجامید. حال باید بر مصیبت شکست در احد گریست یا آن را به فال نیک گسترش اسلام گرفت؟ این غم، غمی است که به امن و ایمان منتهی میشود. آیه بعدی به همین اشاره دارد «و انزلنا علیکم من بعد الغم امنة» و بعد از آن غم، بر شما آرامشی را نازل کردیم...