نزدیک به دو دهه است صاحبان منطقه فراموش شده چشم به آن دارند که دیده شوند. چطور شده که منطقهای بکر از یاد برود جای تعجب دارد. این منطقه به حدی فراموش شده بود که حتی تورمهای دولت ماقبل هم به آن اعمال نشده بود چه برسد به تورمهای دوره دولت فعلی. تا همین چند وقت پیش این قطعات و سهامها به همان قیمت دولت ما قبل معامله میشد . تورمهای موجود فعلی چنان قیمتها را مضحک کرده بود که صاحبان سهام تعاونی مسکن دادسرای انقلاب اسلامی با سهام خود استند آپ کمدی اجرا میکردند. اما این استند آپها هرچند کوچک اما اثر گذاشت و باعث شروع توجه سرمایهگذارها شده و شاخص امید به زندگی را در آن بالا برده و قیمت هر متر از زمینهای موجود در سهامها را به قیمت زمین سبزی کاری رساندهاست. شهرک الهیه پردیس درست بغل گوش تهران تا همین یک ماه پیش از یاد رفته بود اما اینک کمی جان گرفته و صاحبان آن نسیم خنک امید را بر روی صورت های خود احساس می کنند. پای سرمایهگذارها، به این منطقه باز شده و در حال رهنمون کردن آن از کنج فراموشی به عرصه امید و رشد هستند و هر که زودتر به آنجا پا بگذارد خوشبختی بیشتری از درخت پر میوه ی آنجا خواهد چید.