خوب هرکس در حد عقل و بینش خود دهان باز میکند، از کوزه همان برون تراود که دراوست
«مرزبان» کدام ایران؟ +فیلم
لاله مرزبان در جشنواره فیلم ونیز، جایزه بهترین بازیگر بخش «افقها» را گرفت و آن را به زنان ایران تقدیم کرد؛ اما در میان تمام حرفهایی که از «آزادی»، «شجاعت» و «بهای سنگین» زد، یک سؤال جدی بیپاسخ ماند: از کدام ایران حرف میزد؟
به گزارش خبرنگار «سینما» باشگاه خبرنگاران توانا، لاله مرزبان بازیگر فیلم سینمایی «مراقب» در مراسم اهدای جوایز جشنواره ونیز گفت: «دوست دارم این جایزه را به زنان کشورم تقدیم کنم که برای کمترین میزان آزادی، بالاترین بها را پرداختهاند و امروز بیش از هر زمان دیگری، رویاهایشان، شجاعتشان و خانهشان را حمل میکنند.» حرفهایی کلی و قابل تفسیر که میتوانست درباره هر دورهای از تاریخ معاصر ایران گفته شود؛ اما چرا در این تریبون جهانی، حتی یک اشاره روشن به اتفاقات یک سال اخیر ایران، جنگ و حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، مردم آسیبدیده و مادرانی که داغ فرزندانشان را به دوش میکشند، دیده نشد؟ چرا وقتی صحبت از «بالاترین بها» است، نامی از کسانی که واقعاً این بها را پرداختهاند به میان نمیآید؟
۲ MB
ونیز امسال بارها نشان داد که سینما میتواند بلندگوی اتفاقات روز باشد؛ مستند «NAZA» درباره جنگ غزه به یکی از سیاسیترین فیلمهای جشنواره تبدیل شد و جایزه ویژه هیئت داوران را گرفت. از سوی دیگر، علی عسگری در همین جشنواره درباره فشار سیاسی، جنگ و جامعهای که با تراژدی و بحران زندگی میکند، صریح سخن گفت.
مرزبان البته حق دارد درباره آنچه میخواهد سخن بگوید و درباره آنچه نمیخواهد، سکوت کند؛ اما وقتی یک بازیگر ایرانی روی یکی از مهمترین صحنههای سینمای جهان میایستد و جایزهاش را به «زنان کشورش» تقدیم میکند، طبیعی است که مخاطب بپرسد: این زنان در کدام ایران زندگی میکنند؟ ایرانِ چند جمله کلی درباره آزادی و شجاعت، یا ایرانِ مادرانی که در یک سال گذشته با جنگ، داغ، ترس و فقدان دستوپنجه نرم کردهاند؟ شاید مسئله دقیقاً همین باشد؛ وقتی فرصت حرف زدن درباره واقعیت وجود دارد، وسط بازی آسانترین انتخاب است.#ونیز #جشنواره #جنگ #بازیگر #آزادی
12:29 - 22 شهریور 1405