انتقاد همراه با حفظ وحدت؛ راه اعتدال کجاست؟
سوال مهم در شرایط حساس کشور این است انتقادهای رونقبخش و شکوفاکننده و در عین حال وحدتبخش را چگونه حفظ کنیم؟
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، رهبر معظم انقلاب در پیام ۲۶ تیرماه ۱۴۰۵ فرمودند: «ممکن است کسانی بااخلاص تمام و از سر خیرخواهی، انتقاداتی نسبت به عملکرد بعضی از مسئولین داشته باشند. به نظر بنده، در عین اینکه این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام همچون اشخاصِ خودشان، سرمایهی ارزشمندی بشمار میآید و فینفسه امری مطلوب قلمداد میشود، این عزیزان که بعضی از ایشان از زمرهی پیشروان بصیرت هستند باید مراقب باشند تا این رویکرد: اولاً ظلمی را بر بیگناهی روا ندارد که آن خود منشأ محرومیّت از برکات و عنایات میگردد.و ثانیاً موجب شکست در وحدت و انسجام اجتماعی نگردد که با حفظ این جهات، انتقادها موجب رونق و شکوفایی امور خواهد شد».باتوجهبه این توصیه رهبر، راه اعتدال اینجاست که حفظ وحدت بهانه عدم نظارت و موجب مداهنه و بیتفاوتی نشود و از سوی دیگر نقد موجب ظلم و وحدتشکنی نشود.سؤال مهم در شرایط حساس کشور این است انتقادهای رونقبخش و شکوفا کننده و درعینحال وحدتبخش را چگونه حفظ کنیم؟ازآنجاکه راه اعتدال باریک است باید شرط انتقاد صحیح بیشتر موشکافی شده و تفصیل پیدا کند. برای همین دغدغه چند نکته تفصیلی بیان میشود و البته خود این نکات میتواند مورد انتقاد قرار بگیرد.
مصادیق نقد وحدتشکن
مصادیق نقد وحدتشکن عبارتست از: برچسبهای بیدلیل، توهین، تمسخر، تضعیف، تهمت، اغراق و غلو.اما این مصادیق نباید آنچنان وسعت داده شوند تا عملا جایی برای نقد باقی نماند چون مواردی علیرغم ظاهر تیز و برنده و صراحت کلام، وحدتشکن نیستند، مانند: - نام بردن از افرادی که نقد بدون تصریح به آنها ناقص و مبهم میشود.- کشف و ردیابی و تصریح به تناقضات در موضعگیریها و پاسخگوییهای حساس و ضروری- ابراز ناراحتی، گلهمندی و نگرانی در موارد حساس و سرنوشتساز.- کلمات عاطفی که دقت، منطق و مبنای معقول دارند.
مهارتهای حفظ وحدت در نقد
اما علیرغم موارد فوق برای حفظ وحدت در نقد، مهارتهایی لازم است و بهتر است؛ - حتیالمقدور نوک پیکان نقد به سمت دشمن باشد تا هموطنان خطاکار و غافل داخلی.- در مورد افرادی که هنوز در صف دشمن قرار نگرفتند، عملکرد و گفتار موردی آنها نقد شود نه شخصیت آنها. همچنین به جای نقد مواضع موردی، برچسب خط و جریان فکری سیاسی زده نشود مگر اینکه خود به یک منظومه یا جریان فکری اذعان کرده باشند.- در کنار انتقاد، نقاط قوت مرتبط با موضوع هم مورد قدردانی قرار بگیرد. - منتقد بیدلیل سهلانگاری و غفلت را همراهی و دوستی با دشمن معنا نکند. - در موارد احتمالی و ظنی و تخمینی، با یقین و قاطعیت نتیجهگیری نشود و بلکه اصلا این موارد علنی مطرح نشوند.- مواردی که قابلیت حمل بر احسن دارند با بدبینی تعبیر و تفسیر نشوند و در صورت ضرورت، حداقل با بیان هر دو سوی احتمال خوشبینانه و بدبینانه نقد یکسویه نشود.- از پیشگویی آینده انحرافی افراد به بهانه هشدار به موقع خودداری شود که میزان حال است نه گذشته و آینده.#آینده_انحرافی #وحدت #رهبر_شهید #انسجام_اجتماعی
18:32 - 31 مرداد 1405
0 بازدید