حکایت زن دوم شاه در تلآویو
درحالیکه جهان اسلام در آتش دشمنی صهیونیستها میسوخت، دربار پهلوی و نخستوزیرش مشغول واگذاری اراضی فلسطین و تأمین ۷۵ درصدی نفت رژیم صهیونیستی بودند؛ خیانتی که با سقوط شاه نیمهتمام ماند و امروز در رفتارهای بازماندگانش تجلییافته است.
گروه فرهنگ خبرگزاری فارس: روابط رژیم پهلوی با رژیم صهیونیستی، حکایتِ پیمانی است که در تاریکخانههای دیپلماسی منعقد شد؛ از اسفند ۱۳۲۸ که دولت وقت با چراغ سبز محمدرضا پهلوی، شناسایی دوفاکتوی رژیم صهیونیستی را کلید زد، تا دوران نخستوزیری هویدا که ایران به شریان حیاتی بقای صهیونیسم تبدیل شد، همواره یک «خیانت سیستماتیک» در جریان بود. شاه مخلوع که این رابطه را به «زن دوم پنهانی» تشبیه میکرد، گمان نمیبرد روزی وارث او با علنی کردن این پیوند ننگین، پرده از ماهیت ضدایرانی و ضد دینی این خاندان بردارد.
*شناسایی دوفاکتو؛ خنجری که از پشت به پیکر امت اسلام نشست
ریشههای پیوند نامشروع تهران و تلآویو به اسفندماه سال ۱۳۲۸ بازمیگردد. در آن زمان، دولت وقت ایران تحت فشار قدرتهای غربی و با چراغ سبز محمدرضا پهلوی، رژیم صهیونیستی را به صورت «دوفاکتو» به رسمیت شناخت. این اقدام که در دوره نخستوزیری ساعد مراغهای رخ داد، اولین لکه ننگ بر دامان دیپلماسی ایران در قبال مسئله فلسطین بود. هرچند با بیداری ملت و به قدرت رسیدن دولت ملی دکتر مصدق، این شناسایی پس گرفته شد و دفتر نمایندگی صهیونیستها در تهران تعطیل شد، اما کودتای ۲۸ مرداد، ورق را برگرداند. با بازگشت شاه به قدرت، نه تنها روابط احیا شد، بلکه طبق آنچه در تاریخ ثبت شده، این پیوند از حالت دیپلماتیک خارج و به یک همپیمانی استراتژیک علیه جریانهای ضد استعماری منطقه تبدیل شد.
*هویدا؛ معمار بهایی پیوند با صهیونیسم
در میان کارگزاران پهلوی، نام امیرعباس هویدا بیش از هر فرد دیگری با منافع اسرائیل گره خورده است. هویدا که پیوندهای فکریاش با صهیونیسم از دوران تحصیل در خارج از کشور شکل گرفته بود، در دوران نخستوزیری ۱۳ساله خود، ایران را به حیاط خلوت صهیونیستها تبدیل کرد. ابراهیم ذوالفقاری در کتاب «قصهٔ هویدا» خاطرنشان میکند که با روی کار آمدن او، روابط دو کشور وارد فاز جدیدی از پیشرفت شد؛ بهویژه که شاه پس از سرکوب قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، به دنبال متحدی میگشت که نگران مبانی مذهبی جامعه ایران نباشد. هویدا چنان در خدمت به صهیونیستها مشتاق بود که گزارشهایی مبنی بر واگذاری زمین در فلسطین اشغالی به او در قبال خدماتش منتشر شد. نزدیکی هویدا به عوامل صهیونیستی در تهران زبانزد بود. عباس میلانی در کتاب «معمای هویدا» فاش میکند که هویدا روابط بسیار صمیمانه و نزدیکی با «یوری لوبرانی»، رئیس دفتر وقت اسرائیل در ایران داشت. در حالی که سفرای سایر کشورها باید از فیلترهای تشریفاتی عبور میکردند، لوبرانی پای ثابت مهمانیهای خصوصی هویدا بود و نخستوزیر بدون حضور منشی و در جلساتی کاملاً محرمانه با این عامل صهیونیستی به گفتگو مینشست.
* نفت ایران در رگهای تانکهای اسرائیلی
بزرگترین خیانت رژیم پهلوی به آرمان فلسطین، تأمین شریان حیاتی اقتصاد و ارتش رژیم صهیونیستی بود. در حالی که کشورهای عربی صهیونیستها را تحت تحریم نفتی قرار داده بودند، شاهِ ایران نقش ناجی اشغالگران را ایفا میکرد. طبق اسناد کشف شده از لانه جاسوسی آمریکا، حداقل ۷۵ درصد مصرف داخلی نفت اسرائیل (معادل ۱۵۰ هزار بشکه در روز) توسط ایران تأمین میشد. فراتر از آن، خط لوله «تیپلین» (ترانس-اسرائیل) با سرمایهگذاری مشترک و به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی راه افتاد تا نفت ایران را از خلیج عقبه به مدیترانه برساند.در گزارش مورخ ۲۶ آذر ۱۳۵۵ سفارت آمریکا تصریح شده است که در حالی که شاه در برابر افکار عمومی تظاهر به بیاطلاعی از مقصد نفت میکرد، عملاً ۷۵ درصد نیاز صهیونیستها را پوشش میداد تا چرخ جنگی آنها علیه مسلمانان از کار نیفتد.
*از «زن دوم» تا وقاحتِ فرزند؛ خطای راهبردی رضا پهلوی
محمدرضا پهلوی علیرغم تمام خدماتش به تلآویو، به دلیل ترس از بافت مذهبی ایران و فشارهای جهان اسلام، همواره این رابطه را پنهان میکرد. علی امینی، نخستوزیر اسبق، در خاطرات خود به تشبیه جالبی اشاره کرده و میگوید در پاسخ به گلایه سفیر اسرائیل برای عدم دعوت به مراسم رسمی، با لحنی طنزآمیز گفته بود: «اسرائیل مثل زن دوم ماست؛ رابطه داریم اما نمیتوانیم آن را علنی کنیم چون هزینه سیاسی و اجتماعی دارد.»
خسرو معتضد، مورخ معاصر، در تحلیل رفتار فرزند شاه مخلوع در سفر به سرزمینهای اشغالی میگوید: «یکی از اشتباهات جدی رضا پهلوی علنی کردن رابطه با اسرائیل بود؛ اقدامی که پدرش پنهان میکرد. این رفتار ناشی از ناآشنایی عمیق با جامعه ایران است. کسی که دههها دور از وطن بوده، نمیفهمد که در رگهای این مردم، خونِ دفاع از مظلوم و انزجار از صهیونیسم جاری است. نادیده گرفتن ریشههای مذهبی و تشیعی که از دوران آلبویه تا امروز هویت ایرانی را ساخته، نشاندهنده توهمی است که بازماندگان پهلوی در آن غوطهورند.»تاریخ گواهی میدهد که تکیه بر عصای پوسیده صهیونیسم، هیچگاه برای پهلویها ثبات به ارمغان نیاورد. اگر محمدرضا پهلوی با وجود تمام پنهانکاریها و تأمین نفتِ اسرائیل، توسط موج خروشان ملتِ مسلمان ایران در سال ۵۷ به زبالهدان تاریخ افکنده شد، فرزند او که امروز علناً در کنار جنایتکاران جنگی تلآویو عکس یادگاری میگیرد، حتی در میان مخالفان نیز به عنوان یک «مهره سوخته» و خائن شناخته میشود. پایان پیام/#پهلوی #تلآویو #اسرائیل #آمریکا #شاه #محمدرضا_شاه #رضا_پهلوی 21:26 - 20 بهمن 1404