عالی بود. خداوند بر توفیقاتتان بیفزاید.
حکمتِ غیبتِ بصریِ امام خامنهای
در سیرهٔ نبوی (ص) و مسیر گامبهگام ائمهٔ معصومین (؏) و اولیالامر، هر حرکت، سکوت، حضور یا عدم حضور، حامل پیامهایی عمیق و راهبُردی است. تاریخ گواهی میدهد کسانی که توانستند پیامهای نهفته در این رفتارهای الهی را در زمان مناسب دریافت کنند، به رستگاری و پیروزی دست یافتهاند.در همین راستا، عدم حضور فیزیکی رهبر حکیم انقلاب حضرت آیتالله امام سید مجتبی خامنهای را نمیتوان صرفاً یک غیبت ساده دانست، بلکه این رویکرد را باید بهعنوان یک «پیام» و در راستای هدایت جامعه مؤمنین تحلیل کرد که در حد درک نگارنده، بخشی از حِکَم این حرکت راهبردی میتواند به این شرح باشد:۱. آمادگی مستمر: ضرورت حفظ آرایش جنگی و حالت بسیج در برابر تهدیدات.۲. شناخت دشمن: هشدار نسبت به نزدیکی، نامردی و خطرناک بودن دشمنان.۳. هشیاری در برابر نفوذ: تأکید بر اینکه خطر منافقین در محیط داخلی، بیش از کفار در محیط خارجی است.۴. تکلیف فردی و جمعی: ضرورت تقویت توانمندیها برای دفاع از اسلام و حمایت از مقام ولایت.۵. حفاظت از سرمایهٔ انسانی: اهمیت حفظ جان و دوری از قرارگرفتن در تیررس دشمن در زمانحساس.۶. جنگ اطلاعاتی: قراردادن دشمن در وضعیت «کمای اطلاعاتی» برای جلوگیری از پیشبینی تحرکات و شکست در «اصل غافلگیری».۷. تداوم تقابل: یادآوری این نکته که ما در وضعیت جنگ هستیم و هرگونه صلح یا آتشبس، فریب دشمن برای غافلگیرکردن ماست.۸. تکلیفمحوری: تبیین این حقیقت که حضور فیزیکی امام و رهبر برای انجام تکالیف شرعی و انقلابی شرط نیست و فرامین برای اطاعت جاری است!...
پیشتر دربارهٔ سخنِ سکوتِ #امام_شهید هم، نوشته بودم:https://farsnews.ir/momennasab/1751707630596359813
12:57 - 21 مرداد 1405
2 پاسخ