آقای کریمی،دیگه کریدور چی داریم؟کریدور ابریشم، کریدور ادویه و ...به جای اینا بگو کریدور به چه درد مردم میخورههر روز وضعیت اقتصادی مون داره بدتر میشه
از تجارت تاریخی تا گردشگری امروز در کریدور ادویه
جاده ادویه که روزگاری هند را از مسیر بنادر و راه‌های ایران به بازارهای غرب متصل می‌کرد، حالا می‌تواند از یک مسیر تاریخی به یک کریدور اقتصادی و گردشگری تبدیل شود؛ پیشنهادی که ایران در دیدار با وزیر گردشگری هند مطرح کرده و دهلی‌نو نیز برای پیشبرد آن اعلام آمادگی کرده است.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ احیای مسیرهای تاریخی در سال‌های اخیر دیگر صرفاً یک موضوع میراثی نیست؛ این مسیرها می‌توانند به ابزار جدیدی برای توسعه تجارت، گردشگری و ارتباط میان ملت‌ها تبدیل شوند. در همین چارچوب، ایران و هند ایده احیای «جاده ادویه» را مطرح کرده‌اند؛ مسیری تاریخی که می‌تواند با بازتعریف کارکرد خود، به یک کریدور اقتصادی، فرهنگی و گردشگری میان دو کشور تبدیل شود.این پیشنهاد در دیدار سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ایران، با گاجندرا سینگ شخاوات، وزیر گردشگری هند، در حاشیه سومین اجلاس وزرای گردشگری کشورهای عضو بریکس مطرح شد و طرف هندی نیز از آمادگی برای پیشبرد این پروژه مشترک استقبال کرد.جاده ادویه در گذشته بخشی از شبکه بزرگ تجارت میان هند، ایران و سرزمین‌های غربی بود. کالاهایی مانند ادویه از جنوب و جنوب‌شرق آسیا از مسیرهای دریایی اقیانوس هند و خلیج فارس به بنادر ایران می‌رسید و سپس از طریق شبکه راه‌های زمینی به مراکز تجاری داخلی و بازارهای غربی منتقل می‌شد.در این شبکه، بنادر جنوبی ایران از جمله تیس، سیراف و هرمز در دوره‌های مختلف نقش مهمی داشتند. اهمیت این مسیر نیز تنها به انتقال کالا محدود نبود؛ رفت‌وآمد بازرگانان، گردش دانش، زبان، فرهنگ و شکل‌گیری ارتباط میان جوامع مختلف، جاده ادویه را به یکی از مسیرهای مهم تعامل تمدنی در منطقه تبدیل کرده بود.
حالا مسئله اصلی تبدیل این میراث به یک هم‌بندی سیاسی-اقتصاد-گردشگری یا همان کریدور ادویه است. کریدور ادویه می‌تواند مجموعه‌ای از بنادر، شهرهای تاریخی، جاذبه‌های فرهنگی و مسیرهای حمل‌ونقل ایران و هند را به یک محصول مشترک گردشگری و اقتصادی تبدیل کند؛ به‌گونه‌ای که گردشگر، کالا و سرمایه در امتداد یک زنجیره به حرکت درآیند.برای تحقق چنین ایده‌ای، نخستین الزام، تعریف دقیق مسیر کریدور است. مشخص شدن نقاط اتصال ایران و هند، بنادر و شهرهای تاریخی درگیر، مسیرهای دسترسی و ظرفیت‌های گردشگری هر منطقه، باید در قالب یک نقشه مشترک انجام شود.گام بعدی، زیرساخت حمل‌ونقل و دسترسی است. توسعه پروازهای مستقیم، تسهیل ویزا و تردد گردشگران، تقویت ارتباط بنادر و شبکه حمل‌ونقل داخلی و ایجاد امکان سفر چندمقصدی میان نقاط تاریخی، از الزامات تبدیل جاده ادویه به یک کریدور گردشگری واقعی است.از سوی دیگر، این کریدور بدون حضور بخش خصوصی نمی‌تواند به یک جریان اقتصادی پایدار تبدیل شود. آژانس‌های گردشگری، هتل‌ها، شرکت‌های حمل‌ونقل، تورگردانان و سرمایه‌گذاران ایرانی و هندی باید بتوانند در قالب پروژه‌های مشترک، بسته‌های سفر و خدمات گردشگری این مسیر را طراحی کنند.
ثبت و معرفی میراث مشترک نیز ضلع فرهنگی این کریدور است. ایران و هند می‌توانند عناصر، مسیرها، آیین‌ها و میراث مشترک مرتبط با این شبکه تاریخی را شناسایی و برای ثبت‌های مشترک در یونسکو آماده کنند. این اقدام علاوه بر حفاظت از میراث، می‌تواند به برندینگ بین‌المللی مسیر کمک کند.در این میان، از ظرفیت بریکس نباید غافل شد. مسیرهای تاریخی مانند جاده ادویه و جاده ابریشم می‌توانند از چارچوب یک پروژه دوجانبه فراتر رفته و به شبکه‌ای برای اقتصاد و گردشگری تمدنی میان کشورهای عضو این مجموعه تبدیل شوند.البته تبدیل یک جاده تاریخی به کریدور اقتصادی-گردشگری نیازمند بیش از یک تفاهم‌نامه است. مسیر مشخص، زیرساخت مناسب، پرواز و حمل‌ونقل، تسهیل روادید و تردد، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، بازاریابی مشترک، بسته‌های گردشگری و سازوکار اجرایی دائمی باید در کنار یکدیگر قرار گیرند.با فراهم شدن این الزامات،، جاده ادویه می‌تواند از یک مسیر تاریخی به یک برند گردشگری و اقتصادی تبدیل شود؛ برندی که گذشته تجارت ایران و هند را به اقتصاد امروز پیوند می‌دهد و به جای بازسازی یک مسیر متعلق به دو هزار سال پیش، کارکردهای تاریخی آن را در قالب یک کریدور مدرن دوباره فعال می‌کند.#کریدور_ادویه#هند#گردشگری#جاده_ادویه#ترانزیت#راه_ابریشم#میراث_فرهنگی
07:19 - 23 شهریور 1405