یواش یواش باید دیوار مهربانی رو باز راه اندازی کنیم ، چون کسی دیگر توان لباس خریدن ندارد 🥵🥵🥵
وقتی پوشک از لیست خرید خط میخورد
وقتی حمداوی میگوید پسرش را تا دو سال و نیمگی با یک جفت جوراب و یک پیشبند بزرگ کرده است، جا میخورم. باور نمیکنم بچهای که تا شیر میخورد بالا میآورد و ممکن است هفتهای چند بار نم پس بدهد اینقدر کمخرج بزرگ شود!
گروه زندگی: آیه حمداوی در شهر بهارنارنج و شعر و حافظ خوانی اولینبار هشت سال پیش بود که مسیر زندگیاش را از جاده همیشگی به قناعت به نفع محیطزیست عوض کرد. این جاده در تمام دنیا فروشگاه و قانون و ملزومات خودش را دارد. اما حمداوی دستخالی بود. خودش میگوید: «هشت سال پیش من ایده چنین زندگی را از یک زن آمریکایی فرانسوی گرفتم که یک خانواده ۴ نفره را بدون پسماند اداره میکرد. اما کم، کم وقتی خودم در و پنجره این مدل زندگی را باز و بسته کردم، فهمیدم آنها یک فرق بزرگ با ما دارند. آنجا بههرحال مصرفگرایی دارد میتازد و اگر برخی هم انتخاب کردهاند به نفع محیطزیست پسماند صفر باشند، بهخاطر قوانین است و از طرفی با امکانات کمپوستر و فروشگاههای مرتبط کار راحتی در پیش دارند. اما اینجا وقتی من این بحث را باز کردم، خیلیها قلبی آمدند جلو و دیدم که ما در همان سطح ظاهری «پسماند نداشتن» نمیمانیم. چرا که پشتوانه فرهنگی و دینی ما هم کمک میکند این مسیر را درستتر ادامه بدهیم. اینجا و در ایران ما کسانی که داوطلب این مدل زندگی هستند، واقعاً قلبی و از سر دلسوزی میآیند.»
اهل کیسه پارچهای هستید؟!
حمداوی سوالی میپرسد که جا میخورم؛ میگوید: «اما در همین کشور خودمان از ۱۲ سال پیش تا حالا که بحث ساک پارچهای پیشآمده، هر کدام از ما حداقل یکی در خانهمان داریم. پس چرا حین خرید از آن استفاده نمیکنیم؟! اینجاست که من میگویم این سبک زندگی در واقع نیازمند ذهنآگاهی است. حتی خیلی از ما واقعاً هم دوست داریم کیسه پارچهای برداریم و استفاده کنیم اما در عمل کار میلنگد و فراموش میکنیم، چون ذهنمان هنوز همپای ما نیست. اما استفاده از ساک پارچهای آنقدر مهم است که حتی در جهان روز بینالمللی کیسه پارچهای داریم!»
تا ۷ نسل بعد لباس دارند!
از حمداوی میخواهم یکی از پنجرههای خانهاش را باز کند و ما را به دل این سبک زندگی دعوت کند. آیه حمداوی کمی فکر میکند و بعد سراغ «اکو بیبی» میرود. بحثی که شاید بتواند نگاه ما به خیلی از مسائل از جمله فرزندآوری را هم عوض کند: «اجازه بدهید اول جملهای را برایتان بگویم که خودم وقتی اولینبار شنیدم خیلی جا خوردم. آمار جهانی میگوید؛ اگر تمام تولیدکنندههای البسه دست از کار بکشند، باز هم برای ۷ نسل بعدازاین در دنیا لباس وجود دارد! این جمله مرا خیلی به فکر فروبرد. با مطالعاتی که داشتم میدانستم تولید پارچه بسیار هزینه بر و پسماند زیادی هم دارد. البته کشورهای اروپایی تولیداتشان عموماً در کشورهای آسیایی انجام میدهند و پسماندش را مثلاً در آفریقا خالی میکنند. پس ما بیشتر دچار این مشکل هستیم. بگذارید این را هم بگویم که مثلاً اگر لباس پنبهای باشد ردپای کربنی زیادی دارد. مصرف آب بالایی در تولیدش دارد و در یککلام منابع زیادی پای تولید یک لباس میرود. اما اکوبیبی میتواند همه این هزینهها را کاهش بدهد.
فقط یک جفت جوراب خریدم...
وقتی حمداوی میگوید پسرش را تا دو سال و نیمگی با یک جفت جوراب و یک پیشبند بزرگ کرده است، جا میخورم. باور نمیکنم بچهای که تا شیر میخورد بالا میآورد و ممکن است هفتهای چند بار نم پس بدهد اینقدر کمخرج بزرگ شود. اما آیه شیرازی مسیری را که رفته بهخوبی برایم میگوید: «بچه اکو بیبی در واقع کودکی است با کمترین میزان پسماند و استفاده از منابع نو، اما بالاخره بچهها نیازهایی هم دارند. من وقتی پسرم کوچک بود دیدم لباس هست، خیلی زیاد هم هست. ما همان موقع یک خیریه همرسانی تأسیس کردیم که هر کس هرچه میخواهد بردارد و هرچه نیاز ندارد بگذارد. شرط کار هم دستبهدست کردن بود. یعنی نمیشد لباس در خانه ما تا ابد بماند. نیاز ما که تمام میشد باز لباسها سر از خانه دیگری درمیآوردند. عموماً هم لباس بچههای زیر۲ سال بهخاطر رشد بالای بچه نو میماند و خیلی پوشیده نشده. با این روش من پسرم را نه به ۲ سال و نیمگی، که حتی تا چهار سال و نیمگی رساندم و تعریف خودم از اکو بیبی را گسترش دادم».
یک شلوار جین و اینهمه آب؟
حمداوی ادامه میدهد: «من بهعنوان یک ایرانی اگر بدانم که برای یکتکه لباس بچه من که مثلا برای یک شلوار جین ۷۰۰ لیتر آب استفاده میشود یا یک جغجغهاش چقدر آلودگی ایجاد میشود، چقدر منابع استفاده میشود از خلیجفارس و آبهای ایران و... دیگر دلم نمیآید بیحساب و کتاب خرید کنم. اینجاست که میگویم سبک زندگی پسماند صفر، در واقع آگاهی است. نوعی دلسوزی و برنامه داشتن است. کسی که پسماند صفر است، انتخاب کرده تا آگاهانه زندگی کند و به منابع کشورش با دلسوزی فکر کند.»
با پوشک خداحافظی کنید!
اصل خرج بچهداری شاید پوشک باشد که بچه اکو بیبی همین را هم ندارد. باورکردنی نیست وقتی آیه حمداوی میگوید با گرفتن پوشک پارچهای در آن سالها فقط اندازه یک بسته پوشک پسماند پارچه داشته است. در حالی که همان زمان آیه حساب کرده و اگر در طول ۲ سال کودک ۶۰۰۰ پوشک استفاده کند، یک تن پسماند به جا میماند! اما آیه با داشتن پوشک پارچهای که علاوه بر مدیریت پسماند، به کاهش عجیب هزینه والدین، و کمک به حساسیت پوست نوزاد، هم کمک میکند راه دیگری را در پیش گرفته است. راهی که او و دوستانش همه طی کردهاند و گامی در راه حفظ محیطزیست کشورشان برداشتهاند.
حمداوی میگوید همان اولها که من بحث پوشک پارچهای را مطرح کردم، پزشک متخصص اطفالی در پیجش نوشته بود: شما وقتی بچهدار میشوید باید برای بچه خرج هم بکنید و پوشک هم بخرید. اما همین خانم متخصص بعدها که در همایشهای ما شرکت کرد و با تیم ما آشنا شد، آنقدر نظرش عوض شده بود که خودش تبلیغ پوشک پارچهای را داشت. میدانید این ذهن آدمهاست که تغییر به وجود میآورد. ما باید به این باور برسیم که نسبت به منابع کشورمان دلسوز باشیم.#نه_به_پلاستیک#پسماند_صفر#بی_زباله_پوشک_کودکادامه دارد...
20:46 - 16 اردیبهشت 1405
20 پاسخ
@user170910161081249571316 اردیبهشت 1405در پاسخ بهمامانمون نسل مارو چطور بزرگ کردن؟ اون موقع پوشک بود؟!
@dooste_khoob16 اردیبهشت 1405در پاسخ بهوقتی فرهنگ غربی نفوذ کنه، فرزندآوری و تر و خشک کردنش کار بیکلاس و دور از شأن زنی که این فرهنگ رو پذیرفته میشه و نگهداری از سگ و تر و خشک کردنش، بیانگر روشنفکری و مد روز بودن اون زن هست!
@S140116 اردیبهشت 1405در پاسخ بهدیگه کم کم با این قیمت پوشک همه باید به سمت پوشک پارچه ایی بروند مث قدیم روزگار
@user17685552903816 اردیبهشت 1405در پاسخ بهحالا وقتی پول نداریم و وضع مملکت انقدر فلاکت بار شده که از فردای خودمون خبر نداریم، مجبوریم یه موجود نازنین را بدنیا بیاریم که با بدبختی زندگی کنه و پوشک پارچه ای پای بچه بکنی تا قارچ بگیره و دست مادرش از شستن کهنه تاول بزنه؟ پارچه ای آفتاب میخواد که باکتریش بره تو آپارتمانای ۴۰ ۵۰ متری افتاب هست؟
@ElhamB896816 اردیبهشت 1405در پاسخ بهکاری با توجیح های این خانوم و مدیریت به شدت سختِ حفظ بهداشت و شستشوی اصولی پوشک پارچه ای ندارم، فقط یه سوال میپرسم: وقتی پدر و مادری نمیتونن هزینه خرید یه پوشک رو بدن، چرا باید به اون بچه ظلم کنن و بیارنش توی این دنیا که اول از پوشک شروع میشه و بعد با رشدش، محرومیت های دیگه هم نصیبش میشه؟
@Huhukhan16 اردیبهشت 1405پیشنهاد میکنم طرح پوشک پارچهای از فرزندان مقامات و مسئولین کشور شروع بشه و با استفاده از پوشک پارچهای برای فرزندانشون، نشون بدن که دلسوز منابع کشور هستند و این تصور کاملاً غلط رو ریشهکن کنند: فقط مردم عادی وظیفشونه رو به اقتصاد ریاضتی بیارن و راهکارهایی مثل پوشک پارچهای رو در پیش بگیرن
@Meysam12316 اردیبهشت 1405در پاسخ بهکار بسیار ارزشمندی انجام داده اند. درود بر این بانوی فهیم و با فرهنگ و متمدن . فرهنگ مدیریت بهینه مصرف خانوار از همین جا شکل می گیرد. آب، بنزین، برق، گاز، حتی زمان و بسیاری از داشته های ارزشمند شخصی و ملی تنها با این مدل فرهنگی حفظ می شود.دوستانی برای همه موضوعات کامنت انتقادی نگذارید، لطفا تفکر
@user17766317267316 اردیبهشت 1405در پاسخ بهخانوم حمداوی دیگه کیه؟؟دوست داره بچش با اهمیت به محیط زیست بزرگ کنه،مختاره،درسته پوشک پارچه ای هم برای محیط زیست خوبه هم برای بدن بچه ولی همه که حوصله شما ندارن خانوم مردم هزار تا گرفتاری وکار دارن
@user17491584689016 اردیبهشت 1405در پاسخ بهگرانی سه برابری سمعک؛ فشار بر اقشار آسیبپذیرسوالگرانی سه برابری سمعک؛ فشار بر اقشار آسیبپذیر
با وجود کاهش نرخ ارز و تخصیص ارز دولتی برای واردات تجهیزات پزشکی از جمله سمعک، قیمت این محصولات نسبت به سال گذشته تا سه برابر افزایش یافته است. این در حالی است که وسایل توانبخشی عمدتاً مورد استفاده افراد دارای معلولیت قرار میگیرد؛ قشری که اغلب با محدودیتهای مالی مواجهاند. متأسفانه برخی شرکتهای مادر واردکننده با ایجاد شرکتهای واسطه، این تجهیزات را با سودهای کلان و از طریق واسطهها به بیماران عرضه میکنند.
وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی، سازمان بهزیستی ایران، سازمان تعزیرات حکومتی، قوه محترم قضاییه
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطهنمایش گزارش
@FadGader17 اردیبهشت 1405در پاسخ بهاکو بیبی واقعی ما بچه های دهه شصتی بودیم که با چندتا پارچه دست چندم نرم و یه بسته مشما بجای پوشک تا دو سالگی بزرگ شدیم (هرچند عرق سوز شدن رو هم بجون خریدیم) و بعد از اونم تا سوم راهنمایی از لباسها و داداشا و فک و فامیل بزرگتر از خودمون و کِش بجای کیف استفاده کردیم .
@eAgLe02117 اردیبهشت 1405از پوشک میگذریم کهنه اش میکنیم مسئله ای نیست ولی بچه مگه خرجش فقط یه پوشکه خرج تحصیل داره پا تو سن میذاره گوشی میخوادلپتاپ میخواد خرج خورد خوراک خوب چجوری فقط شما نشستین ** بچه رو حساب کردین کی همچین ظلمی میکنه به یه طفل معصومی من خودم میدونستم ایران بدنیا میام با همون بند نافم خودمو دار میزدم
@Phoenix198417 اردیبهشت 1405در پاسخ بههر آدمی تو دنیا حق انتخاب سبک زندگی خودش رو داره.ایرادی نیست.یکی مثل این خانوم با زجر دادن کودکان و خانوادش زندگی میکنه یکی دیگه هم با راحتی و سخت نگرفتن.اما در اینکه با این گرونی و تورم بچه دار شدن و ازدواج کردن کار عاقلانه ای نیست،شک ندارم
@user1778273422319 اردیبهشت 1405در پاسخ بهباید همه به این درک برسند. اینکه عده کمی بخوان این شیوه رو انجام بدند و بقیه با مصرفگرایی زحمت اونها رو به هدر بدهند جالب نیست. بهتره تبلیغات و آموزش بیشتر بشه. از ردههای بالای مدیریتی این نوع زندگی شروع بشه و زندگی واقعی اونها نشون داده بشه و البته فقط حرف نباشه. مردم هم تشویق به این کار بشن.
@user170910010251965069019 اردیبهشت 1405در پاسخ بهبسیار خوشحالم که با آیه جان اشنا هستم ،و از مطالبشون در تدریس استفاده میکنم
@user17599572721819 اردیبهشت 1405در پاسخ بهکل نوشته که کاملا شعاری بود و کامنتهایی هم خوندم در کل یعنی مقاله به همراه کامنتها ،میشه مصداق کامل و نمونه ای افراط و تفریط نویسنده چرا فکر میکنه با یک جفت جوراب فقط ، میشه بچه بزرگ کرد ؟ و مخالفینش چرا فکر میکنن حتما باید پوشک مصرف بشه؟؟!!!مملکت ما هر آسیبی میخوره از همین افراط و تفریطه