ظریف مذاکرات موشکی را هم کلید زد!
♦مهدی یمینی
موشک مهم است، ولی مردم مهمترند! این جمله ی قصار درّفشانی جدید ظریف، شبهه ای باقی نمی گذارد که نامبرده همچنان به مرامنامه ی باند نیویورکی های وزارت امور خارجه وفادار مانده است و تا نیل به هدف و آرمان مقدس گروه مذکور، حتی برای لحظه ای دست از تلاش بر نخواهد داشت.
محمد جواد ظریف، چهره ی برجسته ی اصلاح طلبان، اخیراً در هفتمین نشست گفتوشنود پیرامون «نظم جهانی و سیاست خارجی ایران» با موضوع «ایران پسابرجام و آینده نظم جهانی» در موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) سخنرانی شاذی داشته است.
دیپلمات بازنشسته ی وزارت امور خارجه، در سخنرانی خود به نکات مهمی اشاره کرد که پرداختن به هر یک از آنها، زمان زیادی می طلبد، اما، از آنجا که سخنران از ادبیات ژورنالیستی و شیوه ی فیش نویسی برای سخنرانی اش مدد جسته، نگارنده نیز به اقتضای ادب و به احترام او، به اختصار و روش حاشیه نویسی توسل می جوید و از اطاله ی کلام پرهیز می کند. هرچند برخی موضوعات مطروحه، بسیار مهم و اساسی اند.
این شیوه ی معمول استاد است که یک بحث و موضوع علمی را مطرح می کند و متعاقب آن، به استنتاجی که خود می خواهد، می رسد.مثلاً در سخنرانی اش می گوید در معادلات جهان امروز، قطب بندی های مرسوم تاکنون، دیگر وجود خارجی ندارند، آنگاه نتیجه می گیرد که در مواقع تهدید و جنگ، نباید انتظار کمک از کشور دوست و نزدیک را داشت. اتفاقی که در جنگ 12 روزه افتاد. از نگاه ظریف، جهانِ هژمونیک، دیگر وجود ندارد، اما ما در ایران به دنبال شکل دادن قطب جدید هستیم. او می گوید در جهان پساقطبی، نه اکراین می تواند از اروپا انتظار کمک داشته باشد و نه ایران از چین و روسیه! انتظار حمایت مرکز از حاشیه و وفاداری حاشیه به مرکز بیهوده است، اما اسرائیل در هر شرایطی، فقط کافی است سوت بزند تا عموسام حاضر شود!
به این هم کاری نداریم که از نگاه آقای ظریف، آمریکا، اعراب و اسرائیل، یک سیاست را دنبال نمی کنند! اما نکته ی مهم در سخنرانی وی، جمله ای است که تیتر درشت همه ی رسانه های کشور شد: ( موشک بسیار مهم است، اما مردم مهمتر هستند )محمدجواد ظریف استاد بیان جملاتی است که هم ظرفیت تیتر شدن در پیشانی روزنامه ها را داشته باشند و هم انرژی کافی برای جریان سازی در صحنه ی سیاست. در طول تاریخ تحولات سیاسی، معدود سیاستمداران بودند که استعداد این را داشته باشند که بتوانند با سخنان و جملاتی که بر زبان جاری می کنند، حتی جهت وزش باد در اقیانوس مواج و پر تلاطم "سیاست" روز جامعه را تغییر بدهند، و دقت در بخش های مختلف سخنرانی ظریف نشان می دهد که او هم به این استعداد ذاتی خود، وقوف پیدا کرده و در چیدمان دقیق پیام ها و مضامین در سخنرانی اش، دقت عجیبی بکار رفته است. اینکه کجا بگوید "سیاست آمریکا و اسرائیل منطبق بر هم نیست" و نتیجه بگیرد که اسرائیل دشمن ماست، ولی آمریکا می تواند دوست ما باشد!در بخش دیگر، می گوید: "فروپاشی ایران به نفع اسراییل و به ضرر آمریکاست"، به این دلیسل که می خواهد نتیجه بگیرد که " اسرائیل با علم کردن رضا پهلوی میخواست به آمریکا بقبولاند که تغییر رژیم ایران، فروپاشی ایران نیست، اما آمریکا و اروپا نپذیرفتند" در آخر هم به این جمع بندی می رسد که: "به نظر من باید دنبال راه حلی بدون جنگ باشیم. به نظر میرسد آمریکا هم دنبال راهی بدون جنگ است. اگر بشود معامله عزتمندانهای طراحی کرد که منافع ایران حفظ شود و حس خود محوری ترامپ هم ارضاء شود، این به معنای پایان مخاصمه میتواند باشد و چنین چیزی، ممکن است."
آقای مذاکره همه ی آن بحث ها را مطرح کرد تا به اینجا برسد که بگوید: "دوستان سابقم میگویند چرا در رابطه با آمریکا فقط یک موضوع را حل کردی، مگر نمیدانی مشکل روابط ایران و آمریکا، فراتر از هستهای است؟"این سخن یک پیام مستتر در خود دارد که خودش دز ادامه می گوید:"اینکه تلاش کنیم مشکل هستهای را با هستهای حل کنیم، امروز نشدنی است. آن روز میشد و قدر آن دانسته نشد، اما امروز نمیشود." کاش در آن لحظه یکی از خود ظریف می پرسید چرا آن روز می شد، ولی امروز نمی شود!؟سخن بسیار عجیب جناب آقای ظریف، اینجاست که می گوید: "لذا ناگزیریم برای بحثهای دیگر هم، طراحی داشته باشیم ! که اگر بخواهیم درباره ی آنها صحبت کنیم، به معنای " تسلیم " نیست ، بلکه به معنای *امتیاز گرفتن* است ! "
چند ساعت سخنرانی و این همه صغری-کبری چیدن برای این بود که آقای مذاکره بگوید: موشک مهم است، ولی مردم مهمتر اند!
19:12 - 17 مهر 1404