درباره طرفداران رابطه با غرب:آمریکا و اروپا 48 ساله ایران تحریم کردن تا اقتصاد ایران فرو بپاشد.از جنگ عراق تا 2 جنگ اخیر همه زیر سر غرب بوده.بمب تو سر مردم ایران ریختن.آنوقت یک مشت غربگرا میگویند برویم با کسی که تو سرت می زند شراکت اقتصادی کنیم؟انصافا این لیبرالهای داخلی احمقند.
خدا این افراد را شبیه گورخر رمکرده میداند
قرآن در پایان سوره مدثر، تصویر عجیبی از انسانهایی ترسیم میکند که از شنیدن تذکر الهی روی میگردانند، انسانهایی که مثل گورخران رم کرده از شیری گریزاناند.
گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس؛ این صفحه از یک سو پایان سوره مدثر را با مسئله «تذکر» و بیاعتنایی انسان به آخرت جمعبندی میکند و از سوی دیگر، سوره قیامت را با یکی از اساسیترین پرسشهای انسان آغاز میکند، آیا پس از مرگ دوباره زنده خواهیم شد؟ در تفسیر المیزان، این دو بخش ارتباط معنایی روشنی دارند انکار آخرت فقط یک خطای فکری نیست، بلکه میتواند زمینهای برای گریز انسان از مسئولیت و ادامه گناه باشد.وقتی شفاعت هم به کار انسان نمیآیدسوره مدثر پس از بیان سرگذشت مجرمان، در آیه ۴۸ میگوید «فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ» شفاعت شفاعتکنندگان برای آنان سودی ندارد. این آیه در ادامه توصیف کسانی است که با انتخاب و عمل خود، مسیر سقوط را پیمودهاند. مسئله این نیست که اصل شفاعت نفی شده باشد، بلکه برای کسانی که به مرحلهای از انکار و اعراض رسیدهاند، شفاعت نجاتبخش نخواهد بود.بلافاصله قرآن علت این وضعیت را دنبال میکند «فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ» چرا از این تذکر روی میگردانند؟ قرآن در اینجا خود را «تذکره» معرفی میکند، یعنی چیزی که حقیقت فراموششده را به انسان یادآوری میکند.چرا انسان از چیزی که نجاتش میدهد فرار میکند؟تصویر بعدی بسیار تکاندهنده است «كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ * فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ» گویی گورخرانی رمیدهاند که از شیری گریختهاند. قرآن با این تشبیه شدت فرار انسان از تذکر را نشان میدهد، گویی سخن حق برای او نه عامل نجات، بلکه چیزی ترسناک است که باید از آن فاصله گرفت.
سپس آیه ۵۲ پرده دیگری از این لجاجت را کنار میزند «بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً» هرکدام میخواهد نامههایی گشوده و مستقیم برای او فرستاده شود.یعنی مشکل آنان کمبود دلیل نیست آنان در برابر پذیرش حقیقت، خواستهای فراتر از یک تذکر عمومی دارند و عملاً میخواهند حجت و پیام الهی مطابق خواست خودشان ارائه شود.ریشه اعراض، ترس نداشتن از آخرت استقرآن علت اصلی را خیلی صریح بیان میکند «كَلَّا بَل لَّا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ» چنین نیست، بلکه آنان از آخرت نمیترسند.پیوند این آیات مهم است قرآن تذکر است، اما کسی از آن بهره میگیرد که آخرت را جدی بداند. وقتی انسان حساب و کتاب نهایی را از زندگی خود حذف کند، تذکرها نیز اثر خود را از دست میدهند.با این حال، قرآن دوباره تأکید میکند که «كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ» این قرآن تذکر است. سپس میفرماید که «فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ» هرکس بخواهد از آن پند میگیرد. این تعبیر، جایگاه انتخاب انسان را نشان میدهد، هرچند آیه پایانی میگوید «وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ». اراده انسان در چارچوب مشیت الهی قرار دارد و توفیق تذکر و هدایت نیز از خداست.قیامت از جایی آغاز میشود که انسان خودش را انکار میکندسوره قیامت با دو سوگند آغاز میشود «لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ * وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ». سپس بلافاصله به شبهه اصلی انسان درباره معاد پاسخ میدهد «أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ».
مسئله اصلی این است که انسان چگونه میتواند قدرت خدا بر بازآفرینی انسان را بعید بداند؟ قرآن پاسخ میدهد «بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ» آری، حتی توانایی داریم سرانگشتان او را به همان دقت بازسازی کنیم. اشاره به «بنان» نشان میدهد مسئله تنها جمعکردن استخوانهای بزرگ نیست قدرت الهی شامل دقیقترین اجزای وجود انسان نیز میشود.مشکل انسان، ندانستن نیست؛ خواستنِ ادامه گناه استآیه ۵ یکی از مهمترین آیات این صفحه است «بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ».قرآن در اینجا انگیزه پشت انکار معاد را آشکار میکند. انسان الزاماً به دلیل ناتوانی عقلی معاد را انکار نمیکند گاهی مسئله این است که نمیخواهد در برابر آینده و نتیجه اعمالش مسئول باشد. میخواهد راه پیش رویش برای گناه باز باشد.به همین دلیل وقتی میپرسد «أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ» قیامت چه زمانی است؟ سؤال او الزاماً برای یافتن حقیقت نیست، بلکه میتواند ادامه همان فرار از پذیرش حقیقت باشد.روزی که دیگر هیچ راه فراری وجود نداردسپس فضای سوره ناگهان به صحنه قیامت منتقل میشود «فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ * وَخَسَفَ الْقَمَرُ * وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ».چشمان از شدت هراس خیره میشوند، نور ماه از بین میرود و خورشید و ماه در صحنهای متفاوت از نظم آشنای دنیا قرار میگیرند. آنجاست که انسان میپرسد «أَيْنَ الْمَفَرُّ؟» راه فرار کجاست؟
پاسخ کوتاه و قاطع است «كَلَّا لَا وَزَرَ» نه، هیچ پناهگاهی وجود ندارد. «إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ» قرارگاه نهایی آن روز نزد پروردگار توست. در این تصویر، تمام پناهگاههایی که انسان در دنیا برای خود ساخته بود کنار میروند و تنها حقیقتی که باقی میماند، بازگشت به سوی خداست.انسان در قیامت نمیتواند حقیقت خودش را انکار کندآیات ۱۳ تا ۱۵ یکی از عمیقترین بخشهای این صفحه است «يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ * بَلِ الْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ * وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ».انسان آن روز از اعمال گذشته و آثار بهجا مانده از آنها آگاه میشود اما نکته مهمتر این است که خودش نسبت به حقیقت اعمالش آگاه است. عذرهایی که در دنیا برای توجیه رفتار خود میساخت، در آنجا نمیتواند حقیقت را تغییر دهد.پیامبر برای حفظ آیات عجله نکنددر پایان این بخش، خطاب به پیامبر(ص) درباره دریافت وحی میفرماید که «لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ». این آیات نشان میدهد حتی در دریافت و حفظ وحی نیز پیامبر مأمور است به وعده الهی اعتماد کند زیرا «إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ» جمعکردن و خواندن آن بر عهده خداست. سپس میفرماید که «ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ»؛ تبیین آن نیز بر عهده ماست.به این ترتیب، صفحه ۵۷۷ از «تذکر» آغاز میشود و به «قیامت» میرسد گویی پیام اصلی آن این است که قرآن آمده تا انسان را پیش از رسیدن روزی که هیچ راه فراری نیست، متوجه حقیقت خودش و آینده اعمالش کند.تلاوت این آیات را که در صفحه ۵۷۷ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
۳ MB
01:00 - 26 شهریور 1405
3 پاسخ
@user1754036182916 ساعت پیشدر پاسخ بهتوهم استعمار هنوز پس از گذشت 80 سال از تشکیل سازمان ملل غرب رو رها نکرده علی رقم آنچه از دموکراسی تلاش میکنند از خودشان نشان دهند توحش در اینها ریشه دارد و طی چند قرن گذشته بزرگترین و ویرانترین جنگهای بشر رو راه انداختن هنوز تصور تجاوز و غارت داراییهای ملتهای ضعیفتر در افکار اینها وجود داره
@Gonjeshk_darandeh12 ساعت پیشدر پاسخ به وقوه قضائیه حواشی ونیز را بیپاسخ نگذاردمطالبهقوه قضائیه حواشی ونیز را بیپاسخ نگذارد
انتشار تصویر لاله مرزبان بر فراز کوهی از کولهپشتیهای صورتی در جشنواره ونیز ۲۰۲۶، خشم و انزجار عمومی را برانگیخته است. این کولهپشتیها یادآور پیکرهای پاک ۱۶۸ دانشآموز شهید میناب است که در حمله موشکی ارتش آمریکا به مدرسه «شجره طیبه» به شهادت رسیدند. اما آنچه این تصویر را به یک سند محکومیت تبدیل میکند، سکوت و بیاعتنایی این بازیگر به خون کودکان مظلوم این سرزمین در ازای دریافت جایزهای از دشمنان ایران است. اکنون پرسش اصلی این است: چرا تاکنون هیچ اقدام قاطع قضایی علیه این رفتار خیانتآمیز صورت نگرفته است؟ ضرورت برخورد قضایی بدون اغماض این افراد مطمئن هستند که از داخل ایران و مسئولین فعلی، کسی به آنها خرده نمیگیرد و بازخواست نمیشوند. پس از اظهارات مرزبان، اگرچه انتقادات تندی از سوی چهرههای رسانهای و روزنامه هایی مطرح شد، اما نبود پیامدهای عملی و بازدارنده، این پیام خطرناک را به همراه دارد که میتوان با خیال راحت به خون کودکان این سرزمین بیاعتنا بود و همچنان در سینمای ایران به فعالیت پرداخت. از سوی دیگر، شواهد نشان میدهد این اقدام یک عملیات سازمانیافته است. فیلم «مراقب» محصول مشترک ایران، آمریکا و آلمان است و محسن قرایی، کارگردان آن، پیشتر اعتراف کرده بود که فیلمنامه جعلی به مقامات ایران ارائه داده تا مجوز ساخت بگیرد. این یعنی فریبکاری از پیش طراحیشده با هدف تطمیع از خارج و فروش سابقه کاری به دشمن. حضور چهرههایی چون ریما رامینفر و فرهاد اصلانی در این پروژه، نشان میدهد که ما با یک جریان سازمانیافته و نه یک خطای فردی روبرو هستیم. خواستههای مشخص از دستگاه قضائیه با توجه به موارد فوق، ما امضاکنندگان این مطالبه، خواستار اقدام فوری و قاطع قوه قضائیه در قبال این خیانت هنری هستیم: ۱. برخورد قضایی با عوامل فیلم: برخورد قانونی و قاطع با لاله مرزبان، محسن قرایی و سایر عوامل فیلم «مراقب» به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و همکاری با رسانههای معاند. ۲. توقف فعالیتهای اقتصادی و هنری: توقیف اموال و داراییهای این افراد در داخل کشور و ممانعت از هرگونه فعالیت هنری و اقتصادی آنها در ایران. ۳. بررسی پرونده مجوز ساخت فیلم: بررسی دقیق چگونگی صدور مجوز ساخت فیلم «مراقب» با فیلمنامه جعلی و برخورد با مقصران این فریب بزرگ. ۴. ممانعت از بازگشت بدون محاکمه: جلوگیری از ورود این افراد به کشور مگر پس از محاکمه قانونی و پاسخگویی به افکار عمومی. سخن پایانی خون کودکان میناب، بهای دریافت جایزه از دشمنان این سرزمین نیست. کسانی که بر فراز کولهپشتیهای کودکان مظلوم میایستند و جایزه میگیرند، شایسته عنوان «هنرمند» نیستند. قوه قضائیه باید نشان دهد که هیچکس فراتر از قانون نیست و خیانت به وطن و بیحرمتی به خون شهدا، بیپاسخ نخواهد ماند. ما از دستگاه قضائیه مطالبه میکنیم: هرچه سریعتر، قاطعانه و بدون ملاحظه، با خائنان به این سرزمین برخورد کنید.
ریاست محترم قوه قضائیه جهت استحضار و صدور اوامر مقتضی
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول