فقط یک افسوس...

تقدیر، زودتر از تدبیر رسید!مرگ طبیعی، حق کسی نبود که در نگاه بسیاری، نامش با جنگ، رنج و خون انسان‌های بی‌گناه گره خورده است. چنین سرانجامی، بیش از آنکه مجازات باشد، نعمتی بود که فرصت پاسخ‌گویی را از او گرفت.افسوس که پیش از آنکه عدالت بتواند پرده از کارنامه‌اش بردارد، تقدیر پرونده‌اش را بست.تاریخ اما، با مرگ هیچ‌کس پایان نمی‌یابد. آنچه می‌ماند، قضاوت نسل‌هاست؛ قضاوتی که نه با قدرت تغییر می‌کند و نه با هیاهو فراموش می‌شود.آن‌قدر برای دیگران نقشه کشید که فراموش کرد خودش نیز روی نقشه روزگار، فقط یک نقطه است؛ نقطه‌ای که دیر یا زود محو می‌شود، اما اثر انتخاب‌هایش تا سال‌ها در حافظه ملت‌ها باقی می‌ماند.البته ...حق چنین آدمی، مرگی آرام و طبیعی نبود.اگر عدالت مجال می‌یافت، پایان او باید در محکمه‌ای رقم می‌خورد که پاسخگوی رنج انسان‌ها و خون‌های ریخته‌شده باشد.مرگ طبیعی، برای کسی که در نگاه بسیاری کارنامه‌اش با جنگ، ویرانی و رنج انسان‌ها گره خورده است، بیش از آنکه مجازات باشد، نعمتی است که او را از پاسخ‌گویی می‌رهاند.افسوس... تقدیر، زودتر از تدبیر رسید.
15:57 - 21 تیر 1405

1 نقل قول
27٫4k بازدید