سیدطاهر جوادیان
@javadyan
@javadyan12 اردیبهشت 1405برای عبور از دوران جنگ نیاز به یک #کابینهی_جنگی داریم. کابینهی لش و غربزدهی #پزشکیان باید به طریقی کنار گذاشته شود.باقیماندن این دولت یعنی تنبیه مردم کف خیابان. یعنی وا دادن در جنگ اقتصادی.آی عقلای قوم!راهی پیدا کنید.
@javadyan27 فروردین 1405آمریکا شیطان بزرگ است.جملهی ساده و کوتاهی است؛ اما اعتقاد نظری و عملی به همین جملهی ساده جهتگیریهای سیاسی ما را شکل میدهد.کسی که به این جمله باور داشته باشد، هرگز نمیتواند پای میز مذاکره با آمریکا حاضر شود.
@javadyan20 فروردین 1405
@javadyan12 فروردین 1405این روزها پل تقاطع شهید صدوقی و فردوسی تبدیل به مرکز تجمعات شبانهی مردم شده است.نمیدانم این پل اسم خاصی دارد یا نه،اما پیشنهاد میکنمبه احترام #مردم_مبعوث شده در شبهای جنگ رمضاناسم پل را #پل_بعثت بگذارند.…نمایش بیشتر
@javadyan12 فروردین 1405اصلاحطلبها چند شهید به انقلاب بدهکارند. کاش قدر فرصت این روزها را بدانند!#پزشکیان #عراقچی#اصلاحطلب
@javadyan12 فروردین 1405چه به شکستن وحدت ملی متهم شوم و چه نشوم،من به دولت افسادطلبان هیچ امیدی ندارم.این گروه #نفرت_انگیز تا زهر خود را نریزند ول کن #مردم و #انقلاب نیستند.#پزشکیان #عراقچی#اصلاحطلب
@javadyan11 فروردین 1405مردم دو دسته شدهاند:اول. مردمی که در فضای واقعی نفس میکشند و فارغ از جناح و دسته و گروه، در برابر دشمن قد علم کرده و با حضور پر رنگ خود عرصهی خیابان را مدیریت میکنند
@javadyan16 اسفند 1404انتشار بیانیهی جبههیاصلاحات در میانهی یک جنگ وجودی، نمیتواند بیعلت باشد؛ گویی بیانیه نویسان به پشتگرمی قدرت خارجی دلبستهاند و میپندارند با القای هراس از آن قدرت موهوم، در فضای غبارآلود جنگ میتوانند برای خود بهرهای سیاسی دستوپا کنند.
@javadyan14 اسفند 1404آنچه در حکومت موعود ایجاد میشود آسایش نیست، عدالت است. اگر از حکومت امام عادل دنبال آسایش هستید، دنبال سرابید.
@javadyan14 اسفند 1404لنگلنگان قدمی برمیداشتجوانی بود زیر بیست سال. قیافهای معمولی داشت: نه از آنها که معروفاند به حزباللهی. پایش را از بالا تا پایین آتل بسته بود. به کمک دو عصای زیر بغل همراه با جمعیت آهستهآهسته قدم برمیداشت و شعار میداد. به گمانم به هوای خوردن ساندیس آمده بود!
@javadyan14 اسفند 1404وقتی صدای بلندگو نمیرسدیک سر جمعیت پیش مصلای پردیسان بود و سر دیگرش خیابان سلمان. ما انتهای جمعیت بودیم. برد صدای هیچکدام از بلندگوهای سیار به ما نمیرسید.همه شده بودند وزیر شعار. جوانی شروع میکرد: مرگ بر آمریکا ... و وقتی به اللهاکبر میرسید معلوم بود که خزانهی شعارش ته کشیده است.