ضرورت برخورد قاطع با تولید و توزیع کنندگان مشروبات الکی
مدتی است که عده‌ای( به قصد سودجویی و یا شاید با هدف عادی سازی شُرب خمر و رسمیت دادن به فروش مشروبات الکلی) اقدام به فروش مشروبات تقلبی می‌کنند که طبعاً آسیب‌های جدی مثل مسمومیت، نابینا شدن و در نهایت مرگ را به دنبال دارد. تلخی این عواقب قابل کتمان نیست ولی آسیب‌های روحی و روانی مصرف مسکرات هم کم از این نیست. شرب خمر در دین ما یک گناه کبیره است و اثرات وضعی آن تا مدت‌ها گریبانگیر فرد خواهد بود. در عرف نیز فرد شرابخوار انسان موجه و قابل اعتمادی نیست. خوبست یک بازنگری فرهنگی به این موضوع داشته باشیم و فقط وقتی که این کار مذموم موجب نقص عضو و مرگ می‌شود، برانگیخته نشویم؛ بلکه در هر حال آن را ناپسند بدانیم. متهم ردیف اول که در این موارد باید پاسخگو باشد، خود شُرب خمر کننده است. او باید پاسخ بدهد که چرا خلاف شرع و قانون، عمل کرده است؛ نه اینکه از ظرفیت‌های قانونی و امنیتی کشور مایه گذاشته شود و پلیس و قوه قضائیه زیر سئوال برود که چرا مشروبات نامرغوب و تقلبی عرضه شده است و این استدلال نادرست از طرف برخی رسانه‌های مغرض طرح شود که اگر عرضه مشروبات آزاد بود چنین نمی‌شد. انتظار ما از مجریان قانون این است با همان فوریت و جدیتی که برای دستگیری و مجازات سازندگان مشروبات تقلبی می‌شود در مورد سایر عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان مشروبات الکلی نیز به کار رود و فرقی میان «تقلبی بودن» یا «نبودن» نباشد؛ زیرا حرمت شرعی و قانونی آن در هر حال به قوت خود باقیست.
قوه قضائيه، نیروی انتظامی، مشروبات الکی غیر‌مجاز، شرب خمر، برخورد قانونی، مسکرات