به نظر من ریشه خیلی از این نوع مشکلات(فارغ از اقدامات نامناسب اقتصادی دولتها) در عدم آموزش مهارت های زندگی است. بیشتر ما برای زندگی کردن هیچ آموزشی نمیبینیم و واقعا با چشمان بسته زندگی می کنیم. سبک زندگی سالم و درستی نداریم و بسیاری از اوقات حتی خودمان هم میدانیم که در حال اشتباه هستیم ولی تصمیمی برای اصلاح نمیگیریم.این اشکال هم به سیستم آموزشی مملکت برمیگرده و هم به خودِ خانواده ها.بخصوص وقتی مشکلات روی هم انباشته شد و قدرت تدبیر هم نداشته باشی (چون بخش زیادی از آنها اساساً خارج از کنترل ما ست) کم کم بیخیال میشی و در نهایت میزنی به سیم آخر.