ایلام پیش از آغاز، به میدان آمد
هنوز راهپیمایی ۱۳ آبان در ایلام بهطور رسمی آغاز نشده است، اما چهارراه رسالت، مقابل سازمان جهاد کشاورزی، از جمعیتی رنگارنگ و پرشور میزبانی میکند؛ مردان و زنان، پیر و جوان، کودکان و خردسالان و حتی افراد دارای معلولیت و شهروندان ویلچرنشین، با پرچمهای سهرنگ ایران در دست، آمدهاند تا پیش از آغاز مراسم، صدای شعارهای انقلابیشان را در خیابانهای شهر طنینانداز کنند.
خبرگزاری فارس ایلام، فریبا میرزایی؛ امروز چهارراه رسالت ایلام فقط یک محل تجمع نیست؛ خیابانی است که در آن نسلها کنار یکدیگر ایستادهاند. جمعیت از راه میرسد و هر لحظه بر شمار حاضران افزوده میشود. پرچمهای ایران در دست مردم به حرکت درمیآیند و موج سهرنگ سرخ، سفید و سبز، در میان جمعیت چشمنوازی میکند. صدای شعارها از گوشهوکنار بلند میشود و دیگران با آن همراه میشوند؛ گویی شهر پیش از اعلام رسمی آغاز مراسم، خودش به استقبال ۱۳ آبان رفته است.در میان حاضران، چهرههای متفاوتی دیده میشود؛ پدر و مادرهایی که دست فرزندانشان را گرفتهاند، نوجوانانی که پرچم به دست با شور شعار میدهند، جوانانی که در کنار سالمندان ایستادهاند و مردان و زنانی که با وجود سالها فاصله سنی، در یک نقطه به هم رسیدهاند. اینجا تفاوت سن و سال مانعی برای حضور نیست؛ هرکس به شیوه خود بخشی از این صحنه را شکل میدهد.کودکان و خردسالان با پرچمهای کوچک ایران، یکی از تماشاییترین قابهای این اجتماع را میسازند. بعضی پرچم را بالای سر میبرند، بعضی آن را در دست تکان میدهند و برخی نیز با هیجان، شعارهای بزرگترها را تکرار میکنند. گاهی نگاه کنجکاو یک کودک به جمعیت و پرچمی که در دست دارد، بیش از هر تصویر دیگری توجه را جلب میکند؛ کودکانی که امروز در کنار خانوادههایشان، تجربه حضور در یک رویداد جمعی را لمس میکنند.
در گوشهای دیگر، سالمندانی حضور دارند که با قدمهای آهسته خود را به محل تجمع رساندهاند. چینوچروک صورتشان روایتگر سالهایی است که ۱۳ آبان را در دورههای مختلف تاریخی تجربه کردهاند. کنار آنان، جوانانی ایستادهاند که با صدای بلند شعار میدهند و پرچمها را به اهتزاز درمیآورند؛ دو نسل با خاطرات و تجربههای متفاوت، اما در یک قاب مشترک.وقتی محدودیت جسمی مانع حضور نمیشوددر میان این جمعیت، حضور افراد دارای معلولیت و شهروندان ویلچرنشین نیز جلوهای قابلتوجه دارد. کسانی که با وجود محدودیتهای حرکتی، خود را به چهارراه رسالت رساندهاند تا در کنار دیگر شهروندان در این مراسم حضور داشته باشند. ویلچرهایی که در میان جمعیت دیده میشوند، یادآور این واقعیتاند که مشارکت اجتماعی نباید به توانایی جسمی افراد محدود شود.این حضور، فراتر از یک تصویر احساسی، توجه را به ضرورت مناسبسازی فضاهای شهری و فراهم کردن امکان برابر برای مشارکت همه شهروندان جلب میکند. راهپیمایی زمانی میتواند واقعاً مردمی و فراگیر باشد که مسیرهای دسترسی، عبورومرور و امکانات مورد نیاز برای افراد دارای معلولیت نیز در برنامهریزی آن دیده شود.در چنین صحنهای، پرچم ایران فقط در دست یک گروه یا یک نسل نیست؛ از دستان کوچک کودکان تا دستان پینهبسته سالمندان و شهروندانی که روی ویلچر در جمع حضور دارند، به اهتزاز درمیآید.
خیابانی که روایتگر یک خاطره جمعی است۱۳ آبان در حافظه تاریخی ایران با سه رویداد مهم گره خورده است؛ تبعید امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۳، شهادت دانشآموزان در ۱۳ آبان ۱۳۵۷ و تسخیر سفارت آمریکا در سال ۱۳۵۸. سه رویدادی که این روز را به نمادی از مبارزه با استکبار جهانی تبدیل کردهاند.امروز نیز شعارهای انقلابی در چهارراه رسالت شنیده میشوند. گاهی یک شعار از میان جمعیت آغاز میشود و لحظاتی بعد، صدای دهها نفر آن را همراهی میکند. پرچمها بالا میروند، دستها به حرکت درمیآیند و جمعیت در انتظار آغاز رسمی راهپیمایی، همچنان بر شور و تحرک فضای خیابان میافزاید.اما در میان این هیاهوی پرچمها و شعارها، آنچه اهمیت دارد، فراتر از یک حضور چندساعته است. انتقال مفهوم ۱۳ آبان به نسل تازه، نیازمند روایت درست تاریخ، پاسخ به پرسشهای جوانان و پیوند دادن آرمانهای گذشته با واقعیتهای امروز جامعه است. کودکی که امروز پرچم کوچکی در دست دارد، فردا برای فهم چرایی این مناسبت به شناختی عمیقتر نیاز خواهد داشت.چهارراه رسالت همچنان میزبان جمعیتی است که پیش از آغاز رسمی مراسم به میدان آمدهاند. از کودک خردسالی که پرچم را بالای سر میبرد تا سالمندی که با تکیه بر عصا در جمع ایستاده و شهروند ویلچرنشینی که مسیر حضور را پشت سر گذاشته است، همه بخشی از تصویر امروز ایلام هستند.
09:28 - 13 آبان 1405