حتی خدا هم نمیتواند کشتی بزرگ تایتانیک را غرق کند: دوربین اقتصاد آمریکا سالم است ؟ این روزها شاهد رفتارهای دوگانه از بازار سهام و نرخ اوراق قرضه در آمریکا مشاهده می گردد که نیازمند بررسی است. درریزش و برگشت: در پی تنشهای بین ایران و آمریکا، شاخص S&P 500 حدود ۸ تا ۱۰ درصد از ارزش خود را از دست داد. اما با امیدواری به آتشبس و مذاکرات صلح، این شاخص طی دو هفته تمام این زیان را جبران کرد و حتی در اواسط آوریل به رکوردهای جدیدی دست یافت.نکته مهم این است که این صعود قوی عمدتاً ناشی از "بازگشت به حالت عادی پس از شوک" بوده و معاملهگران در وهله اول به جای تمرکز بر تورم و نرخ بهره، بر چشمانداز صلح و سودآوری شرکتی متمرکز بودند. با این حال، جذابیت این روند صعودی با وجود تداوم تورم، بسیار ظریف و شکننده است.نفت بالا و بازدهی اوراق: چراغ هشدار واقعیقسمت کلیدی ماجرا اینجاست: تداوم قیمت بالای نفت و بازدهی اوراق قرضه، باعث میشود بهبود بازار سهام در هالای از ابهام قرار گیرد.شوک انرژی پایدار: قیمت نفت برنت که پیش از جنگ حدود ۷۰ دلار بود، در اوج تنش به بیش از ۱۲۰ دلار و حتی ۱۱۹ دلار رسید و علیرغم نوسانات، هنوز هم بالای ۹۰ دلار باقی مانده است.سیگنال بازار اوراق: بازدهی اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانهداری آمریکا، از حدود ۴.۰۵ درصد در میانه فوریه به بالای ۴.۴ درصد در اواخر آوریل رسیده که بالاترین سطح خود در چند ماه اخیر است و افزایش انتظارات تورمی را منعکس میکند.در یک اقتصاد عادی، افزایش همزمان نفت و اوراق قرضه معمولاً به ضرر سهام تمام میشود. اما اینجا، بازار سهام انگار این هشدارها را نادیده گرفته است. این دقیقاً نشاندهندهی یک تناقض است.
سیاستگذاری: تقابل فدرال رزرو و سیاست مالیدلیل اصلی این دوگانگی را باید در یک تقابل بنیادین جستجو کرد: از یک سو، سیاست پولی انقباضی فدرال رزرو برای مهار تورم، و از سوی دیگر، سیاست مالی انبساطی دولت برای تحریک اقتصاد.فدرال رزرو (تیمِ تورمستیز):نگرانی اصلی: تورم که در مارس ۲۰۲۶ به ۳.۳٪ رسیده و بالاتر از هدف ۲٪ آنهاست.موضع فعلی: محتاط و منتظر. در نشستهای اخیر نرخ بهره را در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشته و پیشبینی خود را برای تنها یک کاهش نرخ در سال ۲۰۲۶ (آن هم در اواخر سال) حفظ کرده است.دلیل محتاط بودن: افزایش هزینههای انرژی و نگرانی از سرایت آن به سایر بخشها، دست فدرال رزرو را برای کاهش نرخ بهره میبندد.دولت (تیمِ محرک اقتصادی):هدف: تحریک رشد اقتصادی از طریق قانون "یک لایحه" که معافیتهای مالیاتی قابل توجهی را از اوایل سال ۲۰۲۶ به خانوارها تزریق کرده است.نتیجه: این تزریق مالی (حدود ۵۵ میلیارد دلار) باعث رونق مخارج مصرفکننده و رشد اقتصادی بیش از انتظار (پیشبینی ۲.۴ درصدی برای سال ۲۰۲۶) شده است.نقطه تضاد: این محرک دقیقاً همان چیزی است که فدرال رزرو برای مهار تورم، به آن نیازی ندارد و قیمت سهام را در کوتاهمدت بالا نگه داشته است. معمای نهایی: تورم بالا و نرخ بیکاریدر مورد نرخ بیکاری باید دقت کرد. آمارهای رسمی نشان میدهند که بازار کار آمریکا برخلاف تصور، بسیار مقاوم بوده است. نرخ بیکاری در ماه مارس در سطح ۴.۳ درصد تثبیت شد و اشتغالزایی نیز بهتر از حد انتظار بوده است. با این حال، در دل این آمار، نشانههایی از سستی نیز دیده میشود، مانند کاهش ۹۲,۰۰۰ نفری اشتغال در فوریه و اعلام تعدیل نیرو توسط شرکتهای بزرگی مثل اوراکل و دیزنی.
نتیجه گیری:بازارهای مالی در حال تجربه یک «کشش جنگی» (Tug of War) میان دو روایت کاملاً متضاد هستند:روایت اول (خوشبینانه): سرمایهگذاران به این باور رسیدهاند که صلح در راه است و قیمت نفت به هر حال پایین خواهد آمد. آنها بر قدرت سودآوری شرکتهای بزرگ (به ویژه در بخش فناوری) تمرکز کردهاند و کاهش تنشهای ژئوپلیتیک را مهمترین عامل میدانند. بنابراین، تمام سیگنالهای منفی کوتاهمدت را نادیده میگیرند.روایت دوم (واقعبینانه/بدبینانه): تورم هنوز تسلیم نشده و شوک انرژی میتواند دوباره اقتصاد را از مسیر خارج کند. فدرال رزرو هم نشان داده که برای کاهش نرخ بهره عجلهای ندارد. در این روایت، بازار سهام بیش از حد به جلو دویده و یک اصلاح قیمتی عمیقتر را در پیش رو خواهد داشت.نظرسنجیها انجام شده نشان میدهد که وزن روایت اول در کوتاهمدت سنگینتر بوده، اما با کوچکترین خبر بد، روایت دوم میتواند به سرعت جای آن را بگیرد. این نشان می دهد که دولت آمریکا تمایل دارد با حرف درمانی و ایجاد روایتی خوشبینانه وضعیت سیاسی را مناسب نشان دهد اما در زیر پوست این خوش بینی اتفاقاتی در حال رخ دادن است.
02:49 - 9 اردیبهشت 1405