سناریو پرچم دروغین موساد پشت اتهامزنیهای متعدد علیه ایران
از اتهامزنی درباره حوادث هوایی و امنیتی تا پروندههای تروریستی در استرالیا و انگلیس، طی ماههای اخیر نام ایران را بارها در روایتهایی مطرح شده که تهران آنها را رد کرده است؛ مرور این پروندهها نشان میدهد چگونه «ایرانهراسی» میتواند به ابزاری برای فضاسازی سیاسی، فشار دیپلماتیک و شکلدهی به اجماع علیه جمهوری اسلامی تبدیل شود.
گروه فارس پلاس: ایرانهراسی یکی از حربههای همیشگی غرب، بهویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بوده است.در سالهای گذشته، پروندههای متعددی شکل گرفته که در آنها تلاش شده پای ایران به حوادث تروریستی یا امنیتی باز شود؛ کشوری که خود بارها هدف اقدامات تروریستی قرار گرفته است و قربانی تروریزم بوده متهم به موارد امنیتی میشود.اکنون نیز در برخی پروندهها، اتهامزنی علیه ایران در حالی تکرار میشود که تهران این ادعاها را رد کرده و درباره سناریوهای موسوم به «پرچم دروغین» هشدار داده است.پرچم دروغین در ماجرای فلایدبیماجرا از جایی آغاز شد که خبر حمله یک کمکخلبان به خلبان و تلاش برای در دست گرفتن هدایت هواپیما منتشر شد و بلافاصله برخی روایتها از یک اقدام تروریستی با هدایت ایران سخن گفتند.طرح چنین ادعاهایی پیش از روشن شدن ابعاد یک حادثه، این پرسش را ایجاد میکند که آیا هدف صرفاً کشف حقیقت حادثه است یا اینکه برخی جریانها از آن برای بازتولید روایت ایرانهراسی استفاده میکنند.در همین راستا روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارانوت نوشت: «مسئولان پرونده حادثه فلای دبی تاکنون وجود ارتباط ظاهری بین کمک خلبان این پرواز و ایران را بعید دانستهاند.»
گفته میشود ابعاد ماجرا قرار بوده بیشتر و گستردهتر باشد. بر اساس اطلاعات بهدستآمده توسط معاونت اطلاعات خارجی یکی از نهادهای امنیتی ایران، گزینه مطرحشده از سوی موساد برای ارائه به دفتر نخستوزیری رژیم صهیونیستی، اجرای عملیاتی علیه هواپیماها یا فرودگاهها در منطقه بوده است؛ عملیاتی که هدف آن ایجاد یک حادثه جمعی و فراهم کردن زمینه برای نسبت دادن مسئولیت آن به ایران عنوان شده است.این اطلاعات نشان میدهد سناریوی مذکور در چارچوب یک عملیات «پرچم دروغین» طراحی شده است؛ به این معنا که عامل واقعی عملیات تلاش میکند مسئولیت اقدام خود را متوجه طرف دیگری کند. موساد برای برنامهریزی خود تحرکات مختلفی انجام میدهد و در این خصوص، هدف بخش ایرانِ دستگاه اطلاعاتی رژیم صهیونیستی، ایجاد شرایطی برای شکلدهی به یک اجماع بینالمللی علیه ایران عنوان شده است.
انگلیس هم دست به کار شدچند روز قبل نیز رسانههای انگلیسی از ارتباط یک حادثه امنیتی در پایگاه هوایی فرفورد با ایران خبر دادند.پلیس انگلیس روز پنجشنبه اعلام کرد یک مرد ۲۷ ساله دوتابعیتی ایرانی ـ انگلیسی را در ارتباط با حادثه امنیتی اخیر در پایگاه هوایی فرفورد، به اتهام آمادهسازی برای اقدامات تروریستی بازداشت کرده است.
پلیس ضدتروریسم انگلیس اعلام کرد این فرد در منطقه وستمینستر لندن و بر اساس ماده پنج قانون تروریسم ۲۰۰۶، به اتهام آمادهسازی برای اقدامات تروریستی بازداشت شده است.سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن پیشتر با رد گمانهزنیها درباره ارتباط تهران با این حادثه، اعلام کرد که «گمانهزنیهای بیاساس و مغرضانه» درباره نقش ایران را قاطعانه رد و محکوم میکند.ساعاتی بعد نیز سفیر انگلیس در تهران به وزارت امور خارجه احضار و مراتب اعتراض شدید ایران نسبت به استمرار رویکرد مخرب دولت انگلیس در قبال ایران به وی ابلاغ شد.
اتهام تروریستی علیه دو ایرانی در بریتانیادادستانی بریتانیا اخیراً دو مرد ایرانی را در چارچوب پروندهای درباره زیرنظر گرفتن یک کنیسه در منچستر، به اتهام اقدام در راستای آمادهسازی برای اعمال تروریستی متهم کرد.به گفته دادستان، سلام احمدیان، ۳۶ ساله، و رحمان صالحی، ۳۴ ساله، برای حمله به کنیسه Heaton Park Congregation در منچستر و همچنین موزه یهودیان در منطقه چیتام هیل تحقیق کرده بودند.
این دو نفر ماه گذشته بازداشت و روز جمعه ۲ اکتبر (۱۰ مهر) به «اقدام در راستای آمادهسازی برای اعمال تروریستی» متهم شدند.آنها در جلسه دادگاه بدوی وستمینستر اتهامها را نپذیرفتند. قاضی پرونده دستور داد این دو تا جلسه بعدی در ۲۳ اکتبر در دادگاه کیفری مرکزی لندن در بازداشت بمانند.در چنین پروندههایی باید میان «اتهام»، «بازداشت» و «اثبات جرم» تفکیک قائل شد؛ با این حال، طرح همزمان نام ایران در روایتهای رسانهای پیرامون پروندههای امنیتی، بار دیگر بحث درباره نحوه شکلگیری روایتهای ضدایرانی را مطرح میکند.
اتهامزنی استرالیا علیه ایراندر شهریورماه سال گذشته، نخستوزیر استرالیا با طرح اتهاماتی علیه جمهوری اسلامی ایران، این کشور را به اخراج سفیر و تعلیق روابط دیپلماتیک تهدید کرد.آلبانیزی در نشست خبری در کانبرا مدعی شد دولت ایران پشت دو حمله ضدیهودی در شهرهای ملبورن و سیدنی قرار داشته است.وی بدون ارائه جزئیات عمومی درباره شواهد، مدعی شد «سازمان اطلاعات امنیتی داخلی (ASIO) اطلاعات موثقی به دست آورده که نشان میدهد دولت ایران دستکم دو حمله را هدایت کرده است».ایران این اتهام را رد کرد. این پرونده نیز نشان داد چگونه یک ادعای امنیتی میتواند در فاصلهای کوتاه به یک موضوع دیپلماتیک تبدیل شود و بر روابط دو کشور تأثیر بگذارد.
دو نقطه کانونی که پرچم دروغین در آن به اهتزاز درآمددر مردادماه سال جاری، دو جغرافیای حساس، یعنی امارات متحده عربی و اقلیم کردستان عراق، به صحنه رخدادهایی تبدیل شدند که یک وجه مشترک مهم داشتند؛ اقداماتی که خیلی سریع به نام ایران نوشته شدند، در حالی که تهران این اتهامات را رد کرد و درباره نقش رژیم صهیونیستی در برخی تحرکات هشدار داد.در پرونده امارات، ابوظبی ایران را به شلیک دو موشک بالستیک به سمت این کشور متهم کرد و در پی آن، از توقف نامحدود مبادلات تجاری و تراکنشهای مالی با ایران خبر داده شد؛ ادعایی که تهران صراحتاً رد کرد.اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، با رد این ادعا، اتهامزنی علیه ایران را خلاف حسن همجواری و مخل تلاشهای منطقهای برای کاهش ناامنی دانست و با اشاره به سابقه عملیاتهای «پرچم دروغین»، از کشورهای منطقه خواست در چنین شرایط پیچیدهای از اتهامزنی بیاساس علیه ایران خودداری کنند.
پرچم دروغین؛ این بار در آذربایجاندر اسفندماه سال گذشته و در بحبوحه جنگ تحمیلی آمریکا علیه کشورمان، ماجرای پهپاد انتحاری در منطقه نیز به یکی دیگر از پروندههای مورد مناقشه تبدیل شد.در آن زمان، سفارتخانههای ایران بهعنوان بازوی رسانهای و دیپلماتیک کشور به کمک آمدند. سفارت ایران در وین با رد قاطعانه هرگونه دخالت ایران در حملات به اهدافی در ترکیه یا جمهوری آذربایجان اعلام کرد: «شواهد معتبر نشان میدهد که عوامل موساد عملیاتهای «پرچم دروغین» را برای افزایش تنشها و کشاندن کشورهای منطقه به درگیری که متعلق به آنها نیست، انجام دادهاند.»آمریکا و رژیم صهیونیستی سالها با سیاست ایرانهراسی و با طرح ادعاهایی درباره ایجاد امنیت و توسعه اقتصادی، حضور خود را در کشورهای منطقه تقویت کردهاند. در همین چارچوب، هر حادثه امنیتی میتواند به بستری برای فشار سیاسی، اقتصادی و رسانهای علیه ایران تبدیل شود
آنچه در این پروندهها بیش از همه اهمیت دارد، صرفاً تعداد اتهامهایی نیست که در سالهای مختلف علیه ایران مطرح شده، بلکه الگوی تکرارشوندهای است که در آن یک حادثه امنیتی، پیش از تکمیل تحقیقات، در فضای رسانهای به ایران پیوند میخورد و سپس همین روایت میتواند مبنای فشار سیاسی یا دیپلماتیک قرار گیرد.
البته هر پرونده باید بر اساس شواهد مستقل و روند قضایی همان پرونده بررسی شود و صرف طرح اتهام، اثباتکننده نقش یک دولت نیست. با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که «ایرانهراسی» صرفاً یک عملیات رسانهای منفرد نیست و در برخی مقاطع با فشارهای سیاسی و امنیتی نیز همراه شده است.
بمنظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن خبرگزاری فارس را میتوانید از اینجا و در فروشگاههای «کافه بازار» و «مایکت» دانلود و نصب کنید. 08:47 - 12 مهر 1405