مذاکرات ما ویژگیهایی دارد
🔺اول اینکه شما با کسی مذاکره میکنید که دشمن است. نه یک کشور مثل بقیه، نه صرفا یک کشور غیر قابل اعتماد، نه حتی یک کشوری که دشمنی میکند بلکه کشوری که ذاتا دشمن است. 🔺گارد بسیاری از مسوولین در دهه نود این نبود. هر چند مبنای اجازه ای که رهبری شهید به آن مذاکرات داد همین بود، جنگ، مذاکرات دهه نود "جنگ مکر" بود که به پیروزی مطلق ایران ختم شد. ایران به همه اهدافش رسید، هر چند غربگرایان داخلی و اعتدالیون با سر به بن بست ته کوچه خوردند، تلوتلو خوران از مذاکرات خارج شدند و خسارت محض را نشان همه دادند، اما همین تجربه خودش بخشی از طرح از پیش اعلام شده رهبری بود. اما آیا الان مذاکره کنندگان امروز گارد اعتدالیون و غربگراهای دهه نود را دارند؟ متن کوتاه حاج باقر نشان میدهد مسوولین مذاکره متوجه چنین نکته ای هستند. چرا؟ خواهم گفت.🔺مذاکره با کشوری که ذاتا دشمن است، معنایش این است که شما اصلا بنای بر تمام شدن جنگ با او را ندارید. فقط از وضعیتی از جنگ به وضعیت دیگر جنگ متغیر میشوید. "متحرفا لقتال او متحیزا الی فئه"انفال ۱۶پیام حج امام در سال ۶۷ یعنی پیام قطعنامه، دقیقا مضمونش همین بود، او میفرمود جنگ ما تمام نمیشود. تمام سخنرانیهای رهبر شهید چنین مضمونی داشت، ما در جنگیم و این جنگ تمام نمیشود. حاج باقر دیروز سه بند نوشت که یکی از آنها دقیقا همین نکته را نشان میداد. این جنگ ادامه دارد، هم از سوی آمریکایی که امروز بسیار ضعیف تر از سی و هشت سال پیش است ، هم از سوی مایی که بسیار قوی تر از سی و هشت سال پیش هستیم. 🔺دوم اینکه با کشوری مذاکره میکنیم، که قول و قرارش پشیزی ارزش ندارد. یعنی عهد شکن محض است. به تعبیر قرآن "شر الدواب" هستند. یعنی بدترین جنبنده. انفال ۵۵.
چرا ؟ چون " الذین عاهدت منهم ثم ینقضون عهدهم فی کل مره، و هم لایتقون" خوب پس مذاکره با اینها چه معنی دارد؟ پیام کوتاه حاج باقر توضیح میدهد که اولا ما تفهیم میکنیم آنچه با قدرتمان کسب کرده ایم، ثانیا ملاک ما سخن طرف نیست بلکه عمل او است. یعنی او یک گام را عملا بر میدارد، گامی که به اعتقاد ما مناسب است بعد ما گامی را برخواهیم داشت. 🔺گامی که ما بر میداریم چیست؟ ما هیچ یک از اهرمهای قدرت خود را واگذار نمیکنیم، نه محور مقاومت، نه تنگه هرمز، نه هسته ای نه موشکی. آنچه میدهیم محصول این ابزار است. مثل بسته بودن تنگه روی کشتیها یا امثال این. آنهم در واقع مثل تبدیل یک امر هزینه ساز برای دشمن به یک امر سودآور برای ما است. لذا ایران وارد گفتگو نمیشود مگر با چند پیش شرط عملی. پیش شرطها یعنی آنچه قبل گفتگو باید نقد در مشت شما باشد. بعد هم در مذاکره یک گام عملی که اول دشمن شروع میکند مقابل یک گام شما خواهد بود. ابتدای آتش بس بخش کوچکی از پیش شرطهای ایران عملی شد، لذا ایران تنگه را باز نکرد، مذاکره را نیز ادامه نداد. این یعنی ایران از این سیاست کوتاه نخواهد آمد. اینبار به نسیه های روی کاغذ هیچ اهمیتی نمیدهد.🔺دیشب آمریکا اعلام کرد محاصره را بر میدارد، این خودش یعنی شکست. چرا؟ چون تنگه همان ابتدای آتش بس بنا بود تحت حاکمیت شما باز شود، اگر بسته شد شعام اعلام کرد دلیلش محاصره بوده. حالا محاصره بسیار زودتر از آنچه فکر میکردند، شکست خورد. تمام تیر و ترقه بازی چند روز اخیر هم آخرین بال بالی بود که طرف مقابل در میدان زد، تنگه در اختیار ایران است و دشمن ناچار است با این واقعیت کنار بیاید. 🔺خلاصه آنچه مشاهده میکنیم، مذاکره نیست، جنگ است. یک مرحله مهم از جنگ. همانطور که رهبر عزیز برای موفقیت
مذاکره کنندگان دعا کردند و درخواست ادامه حضور در خیابان در این مقطع "جنگ" را داشتند، ما هم باید چنین کنیم.
05:45 - 9 خرداد 1405