دار قالی، چگونه سکوی پرتاب زنان عشایر شد؟
پیوند مهارت بومی با آموزش هدفمند، دار قالی را در کهگیلویه و بویراحمد به سکویی برای اشتغال، صادرات و بازتعریف نقش زنان عشایر تبدیل کرده است.
خبرگزاری فارس _ مریم آبدار: روزی که نخستین محموله صنایعدستیِ بافتهشده در دل ایل، از کهگیلویه و بویراحمد راهی بازارهای بیرون از مرز شد، هیچچیز شبیه روایتهای رایج «محرومیت» نبود. این نقطه، پایان یک مسیر نبود؛ قلهای بود که از دل چادر، دار قالی و آموزشهای بیوقفه قد کشید.مرضیه نادری، بانوی عشایر و کارآفرین حوزه فرش و صنایعدستی، از همان جایی روایت را عوض کرد که معمولاً کمتر دیده میشود: پیوند مهارت با آموزش، و آموزش با کنش اجتماعی. مسیری که نه با بودجههای پرسروصدا، که با کار میدانی، تربیت کارآموز، ایجاد اشتغال واقعی و شکلدهی یک شبکه بومی تولید آغاز شد و امروز به صادرات، فعالیتهای جهادی و نقشآفرینی اجتماعی زنان عشایر رسیده است.نادری جدا از اینکه یک تولیدکننده است، او سازنده مدلی است که در آن زن عشایر، از سوژه روایتهای ترحمبرانگیز خارج میشود و به کنشگر توسعه بدل میگردد. مدلی که نشان میدهد توانمندسازی، اگر از متن زیست محلی بجوشد، میتواند هم اقتصاد بسازد و هم هویت.به همین بهانه و در حاشیه رویداد رسانهای «طنین»، گفتوگویی با مرضیه نادری انجام دادیم؛ مؤسس آموزشگاه فنیوحرفهای، مؤسس آموزشگاه میراث فرهنگی، مدیرعامل یک شرکت تعاونی، مسئول گروه جهادی دشتروم و فرمانده پایگاه حضرت معصومه (س) دشتروم؛ گفتوگویی درباره مسیری که از دار قالی شروع شد و به بازتعریف نقش زنان عشایر انجامید.
در آغاز، کمی از خودتان و مسیر ورودتان به این عرصه بگویید
مرضیه نادری، موسس یک آموزشگاه فنیوحرفهای، موسس یک آموزشگاه میراث فرهنگی، مدیرعامل یک شرکت تعاونی، مسئول گروه جهادی دشتروم و فرمانده پایگاه حضرت معصومه (س) دشتروم هستم.مسیر من از دل زندگی عشایری و خانوادهای آغاز شد که کار، مهارت و تلاش بخشی از زیست روزمرهاش بود. از همان سالها، یاد گرفتم که میشود با تکیه بر داشتهها، آینده را ساخت.
چه انگیزهای شما را به سمت صنایعدستی و کارآفرینی سوق داد؟
انگیزه اصلی من مادرم بود؛ او فرش میبافت و این کار را نه فقط برای درآمد، بلکه با عشق انجام میداد. همین تصویر در ذهن من ماند.وقتی وارد دانشگاه شدم، رشته فرش را انتخاب کردم و امروز دارای مدرک کارشناسی فرش و صنایعدستی هستم. با نقشهخوانی فرش و شیوههای حرفهای بافت آشنا شدم و همین دانش، مسیر حضور در جشنوارهها و حتی صادرات را برای ما باز کرد.بهتدریج متوجه شدم که این مهارت، اگر آموزش داده شود، میتواند زندگیهای زیادی را تغییر دهد.
برخی تصور میکنند تشکیل خانواده مانعی برای فعالیت اجتماعی زنان است؛ تجربه شما چه میگوید؟
تجربه من دقیقاً خلاف این نگاه را نشان میدهد؛ تشکیل خانواده نهتنها مانع فعالیت من نشد، بلکه باعث رشد و ثبات بیشتر در کارم شد.من دو فرزند دارم که امروز در کنارم فعالیت میکنند و در بسیاری از امور همراه من هستند؛ این همراهی خانوادگی، هم انگیزه را بیشتر و هم مسئولیتپذیری را عمیقتر میکند.
حضور شما در رویداد رسانهای «طنین» با چه هدفی انجام شد؟
من از جامعه عشایری هستم و بهخوبی میدانم که بسیاری از زنان عشایر و روستایی، استعدادهای جدی دارند اما دیده نمیشوند.حضور در «طنین» برای من فرصتی بود تا این پیام منتقل شود که در همین مناطق کمتر دیدهشده، ظرفیتهای بزرگی وجود دارد. رسانه میتواند با بازتاب این تجربهها، هم امید ایجاد کند و هم فرهنگ تلاش و خودباوری را گسترش دهد.
نقش رسانه را در مسیر توانمندسازی زنان چگونه ارزیابی میکنید؟
رسانه اگر درست عمل کند، میتواند حلقه اتصال میان استعداد و فرصت باشد.وقتی روایت زنان فعال منتشر میشود، دختران و بانوان دیگر متوجه میشوند که مسیر موفقیت فقط از پایتخت یا امکانات خاص نمیگذرد؛ بلکه از مهارت، آموزش و پیگیری میگذرد. این همان جایی است که رسانه اثر اجتماعی واقعی پیدا میکند.
آیا حجاب در مسیر فعالیت حرفهای شما مانعی ایجاد کرده است؟
خیر، به هیچ وجه؛ اتفاقاً حجاب در بسیاری از موقعیتها به من حس غرور، اقتدار و هویت داده است. هیچگاه احساس نکردم که حجاب مانع رشد من باشد؛ بلکه در مواردی، به اعتماد و احترام متقابل کمک کرده است.
مهمترین دستاوردهای شما در حوزه اشتغال و آموزش چه بوده است؟
ما در حوزه فرش، گبه، گلیم، جاجیم و گلبول هم آموزش میدهیم، هم تولید داریم و هم صادرات انجام میدهیم.محصولات ما در خارج از کشور نیز با استقبال مواجه شده و در این مسیر، لوحها و تقدیرنامههای متعددی از ریاست جمهوری، استانداران و مسئولان کشوری دریافت کردهایم.اما مهمتر از همه اینها، تربیت هنرجویانی است که امروز خودشان کارآفرین شدهاند و برای دیگران اشتغال ایجاد میکنند.
اگر زنی از مناطق عشایری یا روستایی بخواهد وارد این مسیر شود، چه توصیهای برای او دارید؟
پیشنهاد من ساده است؛ اگر من، بهعنوان یک زن عشایر، توانستم به این نقطه برسم، قطعاً شما هم میتوانید.استعدادها در این مناطق فراوان است؛ فقط باید به آنها اعتماد کرد و آموزش دید. هیچ مسیری یکشبه طی نمیشود، اما با استمرار، نتیجه قطعی است.
برای افرادی که استعداد دارند اما توان مالی ندارند، چه راهکاری در نظر گرفتهاید؟
ما بارها افرادی را که در مضیقه مالی بودند، بهصورت رایگان آموزش دادهایم.اگر بدانیم کسی واقعاً استعداد دارد و فقط مشکل مالی مانع اوست، آموزش را دریغ نمیکنیم. باور من این است که حمایت درست از یک فرد مستعد، میتواند به اشتغالزایی برای چندین نفر منجر شود.
و در پایان، اگر بخواهید یک دعوت جدی از بانوان استان داشته باشید، چه میگویید؟
دعوت من این است که به توان خودشان ایمان داشته باشند؛ من در آموزشگاه فنیوحرفهای، علاوه بر آموزش مهارت، گواهی معتبر صادر میکنم و مسیر تحصیلی و شغلی هنرجویان را نیز مشاوره میدهم. امروز بسیاری از کارآموزان من، خودشان کارآفرین هستند؛ این مسیر باز است؛ فقط باید قدم اول را برداشت.
22:44 - 1 اسفند 1404