هر شب، حوالی ساعت هشت، یک سناریوی تکراری راه میافتد: کانالهای عبری و صفحات معاند، همزمان خبر از ترور یک مقام یا حمله به یک شخصیت میدهند. بیمنبع، بینام، فقط برای ایجاد شوک.مثل همان دو شبی که خبر ترور سردار رادان وایرال شد و ساعتی بعد تکذیب. اما همان چند ساعت کافی بود تا تماسها بالا بگیرد، نگرانی پخش شود و فضای مجازی پر از حدس و گمان گردد.تحلیلگران میگویند این فقط شایعهپراکنی نیست؛ یک تاکتیک اطلاعاتی است. دشمن با این خبرها منتظر واکنش شما میماند. وقتی همه شروع به تماس و پیگیری میکنند، او موج ارتباطات را رصد میکند تا شبکه آدمها را شناسایی کند. خبر طعمه است، واکنش صید.راه مقابله؟ صبوری. تا وقتی منبع رسمی خبر را تأیید نکرده، نه باور کنیم، نه بازنشر دهیم.اما چرا خود رسانههای داخلی گاهی جزئیات را دیر اعلام میکنند؟ برای این که میان «سرعت» و «دقت» تفاوت است. کسی که ضربه زده میداند چه کرده، اما ما برای تأیید نهایی نیاز به بررسی میدانی داریم. درست مثل صاحبخانهای که دزد زودتر از او میفهمد چه برده، اما او باید جعبهها را یکی یکی چک کند.گاهی هم ملاحظات امنیتی اجازه نمیدهد جزئیات فنی زود لو برود؛ نه از سر پنهانکاری، که برای اینکه دشمن از آن روش دوباره استفاده نکند.در روزگاری که رسانه میدان جنگ است، بهترین واکنش، آرامش و اعتماد به اطلاعرسانی درست است.
21:33 - 3 فروردین 1405
6 واکنش
2401 بازدید