نگاهت رو شاکرانه کن!
وقتی غذا میخورم،- تو اون رو وارد یه عضو لوبیاییشکل به اسم معده میکنی..- جایی که پر شده از آنزیمهای گوارشی و یه اسید قوی که میشه باهاش حتی فلز «روی» رو هم حل کرد!- اما تو اجازه نمیدی ذرهای به بدنم آسیب برسه؛چون سلولهای سطح معدهم رو با مادهای ضد اسیدی پوشش دادی و ازشون محافظت میکنی.
- برای اینکه غذام کاملاً هضم بشه؛ در روز حداقل ۱ لیتر از این اسید رو ذرهذره میریزی توی معدهم و طی چند ساعت حرکات ماهیچهای مختلف،غذا رو به شکل یک تکه خمیر در میاری،
- درسته که معدهم حرکات خیلی قوی و زیادی داره؛اما نه میذاری صداش رو بشنوم و نه حرکاتش رو احساس کنم تا بتونم در آرامش به کارهای روزانهم برسم.ممنونم ازت خدا...🙏
15:36 - 31 مرداد 1405