نبرد ارادهها؛ چرا دژ ایستادگی، دشمن را به بنبست کشانده است؟
امروز بیش از هر زمان دیگری، لایههای پنهان «جنگِ ترکیبی» علیه جمهوری اسلامی ایران عیان شده است. دشمن که در محاسبات راهبردی خود دچار خطای فاحش شده بود، اکنون با تکیه بر ابزار فرسوده «هراسافکنی رسانهای» تلاش میکند تا افکار عمومی جهانی را برای سناریوهای تهاجمی خود مهیا کند. سناریوهایی که در آن، روایتسازیهای دروغین از اقدامات ایذایی، صرفاً پوششی برای سرپوش گذاشتن بر شکستهای میدانی است.واقعیت این است که در اتاق فکر جبهه استکبار، یک حقیقت تلخ برای آنها رخنمایی میکند: «دیوار صلب اراده نظام». دشمن دریافته است که برخلاف القائاتِ برخی جریانهای مرعوبِ داخلی، هسته سخت قدرت ملی ایران، راهبرد «تسلیم در برابر تشر» را به زبالهدان تاریخ سپرده است. آنها نیک میدانند که هرگونه عقبنشینی در این میدان، نه یک گام به سوی صلح، بلکه دعوتِ دشمن به تداوم تعرض است.
نکته کلیدی در تحولات اخیر، تغییر رویکرد عملیاتی است. حریف پس از ناکامی در برتریِ صرفِ هوایی، به خوبی فهمیده است که بدون تغییرِ موازنه در روی زمین، هیچ دستاورد راهبردی برایش متصور نیست. اما آنچه دشمن را بیش از هر چیز مستاصل کرده، «دکترینِ بازدارندگیِ جامع» ایران است؛ جایی که امنیتِ انرژیِ منطقه، به سرنوشتِ امنیتِ ملی ما گره خورده است. پیامی که میانجیگران را سراسیمه به میدان آورده تا مانع از وقوعِ یک زلزله در بازارهای انرژی شوند.امروز، میدان نبرد تنها در مرزها یا در آسمانها خلاصه نمیشود؛ «جنگِ روایتها» به همان اندازه حیاتی است. درسِ تاریخی امام راحل (ره) و شهیدان راه حق این بود که استکبار، «ببر کاغذی» است که پیش از فروپاشی در میدان عمل، در فضای ذهنی شکست میخورد.
14:30 - 11 مرداد 1405
0 بازدید