مکتب «قیاملله»؛ استراتژی عبور از طوفان تردید
✍️سعید سپاهی پیام ۱۴ خرداد ۱۴۰۵ امروز رهبر معظم انقلاب، نه یک بیانیهی تشریفاتی در سالگرد رحلت امام(ره) و شهادت رهبر عظیمالشأن، که یک نقشه راه گذار برای عبور از پیچیدهترین گردنهی تاریخی انقلاب اسلامی است. ما امروز در نقطهایی ایستادهایم که دشمن، پس از تجربهی تحقیر استراتژیک در جنگ اخیر (دفاع مقدس سوم) و ضربات کوبندهی نیروهای مسلح ما، به یک استراتژی نهایی دست زده است: فلجسازی محاسباتیدشمن دیگر نمیتواند با تانک و جنگنده، ارادهی این ملت را در هم بشکند؛ چرا که ذوالفقار ایران، هیمنهی پوشالیاش را درهم کوبیده است. پس بهناچار، میدان نبرد را از خاکریزهای نظامی به ذهنها و محاسبات تغییر داده است. دو هدف کانونی دشمن در این جنگ ترکیبی مشخص است:۱. فروپاشی تابآوری مردم؛ با پمپاژ یأس و تردید.۲. ایجاد خطای محاسباتی در تصمیمسازان؛ با غبارآلود کردن فضای واقعیت.اما این پیام راهبردی، یک پاسخ قاطع و تهاجمی دارد: قیامللهچرا مکتب امامین انقلاب، تنها پاسخ استراتژیک است؟برخلاف تحلیلهای سطحی که بحران را صرفاً اقتصادی یا سیاسی میبینند، این پیام به ما یادآوری میکند که ریشهی آمادگی شگفتانگیز ملت در سحرگاه ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ و پس از آن، نه در محاسبات مادی، بلکه در «مکتبی» است که «تکلیفمداری» را بر «نتیجهگرایی صرف» ترجیح میدهد.دشمن در یک خطای محاسباتی مهلک، تصور کرد با شهادت رهبر، رأس این پیکره را میزند و بدن آن از حرکت میایستد. اما آنان «مکتب» را نشناخته بودند. مکتب خمینی(ره) و خامنهای(عزیز)، نظامی است که با شهادت، تکثیر میشود، نه متوقف. پیام اخیر، دقیقاً بر همین نقطه تمرکز داره: «ملت ایران در این صحنهها، تراز بالاتری از ملت عصر رسالت را به نمایش گذاشته است.»
وظیفهی ما در این نقطه از تاریخ:ما نباید در بازی روانی دشمن محصور شویم. وظیفهی نخبگان، فرماندهان و رسانههای جریان حق در این لحظه، سه اقدام حیاتی است:۱. تنویر محاسباتی: باید «تحقیر دشمن» را روایت کرد. دشمنی که در جنگ تمامعیار نظامی شکست خورده، امروز با «عملیات روانی» سعی در پنهان کردن این شکست دارد. واقعیت میدان، «واگرایی جهانی از آمریکا» و «استحکام درونی ایران» است. باید این حقیقت را به زبان اعداد، تحلیل و واقعیتهای عینی به جامعه تزریق کرد.۲. صیانت از تابآوری اجتماعی: ایجاد یأس، سلاح دشمن است. هر کس در هر جایگاهی (رسانه، منبر، مدیریت) که سخنی بگوید یا تصمیمی بگیرد که بذر بدگمانی و سرخوردگی بکارد، دانسته یا نادانسته، پیادهنظام دشمن در جنگ ترکیبی است. «وحدت» در این شرایط، نه یک شعار اخلاقی، بلکه یک ضرورت نظامی برای حفظ خاکریزهایِ ذهنی مردم است.۳. تکثیر الگوی «بعثت دوباره»: ما از یک «بعثت تازه» (پس از شهادت رهبر) عبور کردهایم. این ارادهی پولادین، ظرفیتی است که باید «نظامسازی» شود. باید از وضعیت «بسیج تودهای» به سمت «سازماندهی تخصصی» برای تحقق آینده حرکت کرد.کلام آخر:این ذوالفقار که در دست ملت ایران استچه در میدان نظامی و چه در میدان ارادهها تا نابودی بساط استکبار و استقرار عدل الهی، بر زمین نخواهد ماند. دشمن باید بداند که ما نه با ترس، بلکه با «بصیرت علوی» به این میدان مینگریم. پیام رهبر، نقشهراه عبور از این طوفان است. ما نه در پی آتشبس، که در پی «پیروزی نهایی» هستیم؛ پیروزیای که در آن، هیمنهی پوشالی صهیونیسم و آمریکا برای همیشه از صفحهی روزگار محو شود.راه، روشن است؛ تکلیف، معلوم است؛ و پیروزی، در همین «قیاملله» نهفته است.
22:21 - 15 خرداد 1405