نسخهای تازه برای مهار آسیبهای اجتماعی در یاسوج
در نشست «مفاهمه» دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، نسخههای تازهای برای مهار آسیبهای اجتماعی با محوریت پیشگیری، خانواده و مدرسه ارائه شد.
به گزارش خبرگزاری فارس از یاسوج، نشست مفاهمه در دانشگاه علوم پزشکی یاسوج شامگاه چهارشنبه یکم مهرماه با حضور مسئولان استانی برگزار شد.سیده رقیه پناهی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در این نشست اظهار کرد: مواجهه با آسیبهای اجتماعی باید علمی و دقیق باشد و برای مدیریت این مسائل از یافتههای علمی و نظر متخصصان استفاده شود.وی گفت: نباید با افزایش یک آسیب اجتماعی، یک دستگاه یا فرد را مقصر دانست؛ زیرا سلامت اجتماعی حاصل تأثیر مجموعهای از عوامل است.رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج افزود: مسئولان متناسب با وظایف خود مسئولیت بیشتری دارند و رسانهها نیز در حوزه آسیبهای اجتماعی باید با احتیاط قلم بزنند.پناهی گفت: انتشار مطالب بدون پشتوانه علمی میتواند موجب افزایش اضطراب، خشم و التهاب روانی در جامعه شود.وی تصریح کرد: یک روایت غیرعلمی یا هیجانی ممکن است علاوه بر تشدید خشم اجتماعی، پیامدهای گستردهتری برای جامعه و تصویر یک استان داشته باشد.رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج ادامه داد: رسانهها باید با استفاده از منابع معتبر و نظر متخصصان به افزایش آگاهی عمومی و ارتقای سلامت روان جامعه کمک کنند.پناهی گفت: سن، جنس، شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، مهاجرت و عوامل روانشناختی میتوانند در بروز رفتارهای خودآسیبرسان نقش داشته باشند.وی افزود: عوامل مذهبی و اخلاقی، شرایط سیاسی و اجتماعی و ساختارهای فرهنگی نیز میتوانند در این زمینه تأثیرگذار باشند.رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج تأکید کرد: مدیریت آسیبهای اجتماعی نیازمند همکاری بینبخشی و بهرهگیری از تخصصهای مختلف است.
خودکشی مسئلهای صرفاً فردی نیست
حیدری، عضو گروه جامعهشناسی دانشگاه یاسوج گفت: خودکشی یک مسئله صرفاً فردی نیست و برای مدیریت آن باید الگوها، گروههای در معرض آسیب و عوامل فرهنگی و اجتماعی دقیقاً شناسایی شوند.وی افزود: خودکشی کامل تنها بخش قابل مشاهده این پدیده است و بخش بزرگتر آن شامل افکار خودکشی و اقدامهای نافرجام میشود.عضو گروه جامعهشناسی دانشگاه یاسوج گفت: لازم است مشخص شود چه گروههای سنی، جنسی و جغرافیایی بیشتر در معرض خطر قرار دارند و چه تفاوتی میان اقدام و خودکشی منجر به مرگ وجود دارد.حیدری بیان کرد: در مرحله نخست باید پدیده توصیف شود، سپس علل آن از منظرهای مختلف بررسی و در مرحله سوم برای مدیریت آن سیاستگذاری شود.وی گفت: در برخی موارد، ساختارهای اجتماعی و فرهنگی بهویژه برای زنان محدودکننده و فشارآور هستند و میتوانند میزان اختیار و قدرت تصمیمگیری فرد را کاهش دهند.عضو گروه جامعهشناسی دانشگاه یاسوج افزود: ترس از واکنش خانواده یا فشارهای هنجاری در برخی موارد میتواند فرد را حتی پیش از وقوع یک اتفاق به سمت اقدام به خودکشی سوق دهد.حیدری گفت: شکاف میان انتظارات نسل جدید و واقعیت زیست اجتماعی میتواند زمینه فشار روانی و اجتماعی را افزایش دهد.وی ادامه داد: اگر خودکشی صرفاً از منظر روانشناختی دیده شود، راهکار عمدتاً به مشاوره محدود میشود و باید به عوامل فرهنگی و ساختاری نیز توجه کرد.عضو گروه جامعهشناسی دانشگاه یاسوج گفت: خانواده و مدرسه دو نهاد محوری در پیشگیری از خودکشی هستند و افزایش گفتوگو و آموزش شیوههای صحیح تعامل میتواند مؤثر باشد.
تشخیص زودهنگام علائم هشدار ضروری است
منظوری، استاد پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج گفت: شناسایی بهموقع علائم هشداردهنده و ارتقای سواد سلامت در خانوادهها برای پیشگیری از رفتارهای پرخطر ضروری است.وی اظهار کرد: غربالگری، تشخیص زودهنگام و توانمندسازی خانوادهها باید از سنین نوجوانی و مدارس بهصورت جدی دنبال شود.استاد پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج افزود: پرخاشگری، تمایل به انزوا، اختلال خواب، افت تحصیلی و ناامیدی از جمله نشانههای هشداردهنده هستند که خانوادهها باید آنها را جدی بگیرند.منظوری گفت: آموزش مهارت کنترل خشم، حل تعارض و پذیرش پاسخ منفی در دوران نوجوانی باید در تعامل میان والدین و فرزندان تقویت شود.وی تصریح کرد: در مواردی کمخونی شدید و فقر آهن میتواند علائمی شبیه افسردگی و بیحوصلگی مفرط ایجاد کند و ارزیابی سلامت جسمانی نوجوانان ضروری است.استاد پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج تأکید کرد: ساماندهی و نظارت بر نگهداری اصولی داروها در منزل و پرهیز از خوددرمانی و نگهداری بیمورد داروهای آرامبخش از گامهای خودمراقبتی است.
پیشگیری از خودکشی نیازمند ثبت یکپارچه اطلاعات است
ملکزاده، روانشناس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج گفت: پیشگیری مؤثر از خودکشی نیازمند ثبت دقیق اطلاعات، افزایش آگاهی عمومی، شناسایی افراد در معرض خطر و تقویت خدمات روانشناختی است.وی اظهار کرد: خودکشی میتواند نشانهای از مشکلات روانی، اجتماعی، فرهنگی و خانوادگی باشد و به همین دلیل باید با رویکردی علمی و بینبخشی بررسی شود.روانشناس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج افزود: وزارت بهداشت، بهزیستی، آموزش و پرورش، استانداری و سایر دستگاهها هر کدام بخشی از مسئولیت پیشگیری و مدیریت آسیبهای اجتماعی را بر عهده دارند.ملکزاده گفت: در سال ۱۴۰۱ تعداد ۱۳۹ مورد مرگ ناشی از خودکشی در استان ثبت شد که این تعداد در سال ۱۴۰۲ به ۱۵۹ مورد و در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱۶۰ مورد رسید.وی افزود: در سال ۱۴۰۴ تعداد مرگهای ناشی از خودکشی به ۱۴۳ مورد کاهش یافت و این تغییر روند باید بهصورت علمی بررسی شود.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج تأکید کرد: هدف از بررسی آمار، نسبت دادن موفقیت یا ناکامی به یک دستگاه خاص نیست، زیرا خودکشی پدیدهای چندعاملی است.ملکزاده گفت: حضور نوجوانان و دانشآموزان در میان موارد ثبتشده نشان میدهد برنامههای پیشگیرانه باید از سنین پایینتر و با محوریت خانواده و مدرسه آغاز شود.وی افزود: نمیتوان همه موارد خودکشی را صرفاً به مسائل مالی یا بیکاری نسبت داد، زیرا بخشی از موارد در میان دانشآموزان و نوجوانان رخ میدهد.روانشناس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج گفت: در بسیاری از موارد، تعارضات خانوادگی و ضعف ارتباط میان اعضای خانواده از عوامل قابل توجه در این زمینه است.
ملکزاده افزود: احترام متقابل، گفتوگوی منصفانه، مهارتهای فرزندپروری و آموزش مهارتهای زندگی باید بیش از گذشته در خانوادهها مورد توجه قرار گیرد.وی گفت: یکی از مهمترین اهداف برنامه پیشگیری از خودکشی در استان، افزایش دقت و صحت ثبت دادههای مربوط به خودکشی و اقدام به خودکشی است.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج افزود: نبود یک نظام جامع و یکپارچه میتواند تحلیل دقیق وضعیت را دشوار کند و ایجاد سامانه ثبت هماهنگ را ضروری میسازد.ملکزاده گفت: افزایش آگاهی عمومی درباره رفتارهای خودکشی و نشانههای هشدار ضروری است و خانوادهها، معلمان و متخصصان باید در این زمینه آموزش ببینند.وی افزود: کاهش انگ مرتبط با مشکلات روانی، تقویت تابآوری، آموزش مهارتهای زندگی، افزایش امید و آموزش والدین از محورهای برنامههای پیشگیرانه است.#آسیب_های_اجتماعی#سلامت_روان#پیشگیری_از_خودکشی#خودکشی#دانشگاه_علوم_پزشکی_یاسوج
20:05 - 1 مهر 1405
0 بازدید