«چرا مرگ بر آمریکا؟»؛ فلسفه یک شعار چهل‌ساله
مرگ بر آمریکا شعاری که چهل سال از در سراسر این کشور شنیده می شودشعاری که هر شخص از دوران دبستان تا به الان چندین و چند بار با آن مواجه شده است و ممکن است بدون توجه به فلسفه آن و بدون آگاهی از پشت پرده آن این شعار را سر بدهد و یا آن را مورد نقد قرار بدهد و از سر دادن این شعار امتناع کند.اما واقعیت این جا است که ما باید به عنوان یک شهروند ایرانی بدانیم که ریشه این شعار چیست و این شعار چه تاثیراتی بر روی جامعه ما خواهد گذاشت.ما باید بدانیم این فقط یک شعار ساده نیست بلکه یک خط مشی فعال در ایران می باشد.پس به عنوان یک ایرانی حوصله کن و به راحتی از کنار این ماجرا گذر نکن!
نفرت ایرانی ها و آغاز تفکر ضد آمریکایی در ایران
اگر به دنبال جواب این سوال باشیم که " چرا ایرانی ها این حجم از نفرت و کینه از آمریکا را به دل گرفته اند؟ " باید نگاهی تاریخی به قبل از سال های پنجاه و هفت بیندازیم.درست زمانی که آمریکا با مداخله سیاسی در بعضی مسائل مانند کودتای 28 مرداد و خدشه دار کردن استقلال به حق مردم ایران بذر کینه و خشم را در دل ایرانیان کاشت و با اقدامات و مداخله های دیگر این بذر را بار ها و بارها آبیاری کرد.این اقدامات باعث شد تا آمریکا در نگاه مردم در کنار کشور شرور و حیله گری مانند بریتانیا قرار بگیرد.کشوری که مردم ایران با ان خاطره خوشی نداشتند و این بار روح استعماری بریتانیا را در جسم آمریکا می دیدند.
فلسفه شکل گیری یک شعار
حال بعد از چهل سال و بعد از گذشت چندین و چند رئیس جمهور چرا هچنان عده ای بر این خط مشی استوارند و دائما این شعار را سر می دهند و رویکرد و مواضعشان را در این مورد تغییر نمی دهند؟جواب این سوال در فلسفه شکل گیری این شعار است :نه تنها در تاریخ ایران بلکه در تاریخ بسیاری از کشور ها پدیده ای به نام استعمار وجود دارد که اکثرا به واسطه حکومت بریتانیا بر روی کشور های مختلفی اعمال می شد.بریتانیا کشوری است که در تاریخ استعمار ابتکار عمل های جالبی داشت و شیوه های کم هزینه تری را جایگزین شیوه های پر هزینه کرد و برای اولین بار از شیوه های " استعمار نو " به جای استعمار کهنه استفاده کرد و این بار با شیوه های مخفیانه تری به ادامه استعمار پرداخت.نکته این جا است که معمولا کشور ها در ابتدا با این شیوه ها بیگانه و بشدت در برابر آن آسیب پذیر بودند.اما مردم و افراد تاثیر گذار و رهبران کشور ها به مرور با شیوه های استعمار نو آشنا شدن و رد پای انگلیس را کشف کردند.اما جریان به همین جا ختم نشد زیرا آگاهی مردم بر اثر گذر زمان فراموش می شد و دوباره مجالی برای انگلیس پیدا می شد تا چپاول را به سبک خودش ادامه بدهد.حال سوال اینجاست که چطور می توان آگاهی مردم را نسبت به حیله گری انگلیس حفظ کرد و دست آنها را برای مدت طولانی تر از استقلال مملکت قطع کرد؟جواب این سوال در جسم جدید استعمار پیدا شد یعنی آمریکا کشوری که با همان روحیات انگلیسی اما جهش یافته.کشوری که اولین بار "استعمار فرا نو" را به عنوان شیوه جدید انتخواب کرد.و حالا باید برای حفظ آگاهی مردم نسبت به بریتانیای جدید باید شعاری تنظیم می شد تا مردم با تکرار آن فرسایش گذر زمان را بی اثر کنند.
به این فکر کنید اگر شعار " مرگ بر بریتانیا " در تاریخ کشور های استعمار زده رایج می شد می توانست جلوی گسترش استعمار را بگیرد.تا بالاخره پس از چندین و چند بار ضربه خوردن از این حکومت استعماری در حافظه ملت ها ماند که انگلیس غیر قابل اعتماد است و ارتباط با آنها می تواند خطرناک باشد و حضور آنها به معنی چپاول و از دست دادن استقلال است.در واقع شعار مرگ بر بریتانیا یک میراثی بود که رهبران مبارز و پرچمداران ضد استعمار برای مردمشان باقی نذاشتند که این یک اشتباه بود.ترویج نکردن این شعار درواقع ناقص بودن رسالت آن ها بود که اگر بعد از نابودی استعمار در کشورشان این میراث را برای آیندگان می گذاشتند رسالتشان تکمیل می شد.و حالا این برنامه برای استعمارگر قرن بیست و یکم پیاده شد.رسالتی که چیزی جز استقلال کشورشان نمی خواست و فقط از راه مبارزه با استعمارگران می گذشت.
این شعار آمریکا را حساس می کند؟ این شعار برای کشور خطرناک است؟
بیشتر از اینکه کشور به خاطر سر دادن شعار مرگ بر آمریکا در خطر باشد به خاطر موقعیت جغرافیایی و منابع سرشار آن در خطر است.وجود ایران در خاورمیانه و دسترسی به تنگه هرمز و منابع سرشار نفت به خودی خود چشم ها را جلب این کشور و این منطقه می کند.تاریخ به ما گواه می دهد که این منطقه بار ها لگدمال چکمه های استعمار شده است.میلیون ها ایرانی در جنگ جهانی کشته شدند تا به ما بفهمانند همیشه بی طرفی نمی تواند کشور را از تلفات و آسیب نجات بدهد.هر کشوری در خاورمیانه باید بداند که بلقوه مورد تهاجم قرار می گیرد و باید برای دفع تنش ها خود را آماده کند حتی اگر بی طرف باشند.حالا در مقابل آمریکای جنگ طلب و استعمارگر این شعار بیشتر از آنکه ما را به خطر بیندازد ما را از خطر حفظ می کند.امریکا به طور کلی بر روی کشور هایی که مقاومت می کنند و به دنبال استقلال بدون نفوذ و دخالت آمریکا هستند حساس می شود و این ربطی ندارد که در آن کشور ها شعار مرگ بر آمریکا سر بدهند یا که سر ندهند.کشور هایی که شعار مرگ بر آمریکا سر نمی دادن مورد حمله قرار گرفتند و چپاول شدند.اما کشورانی که آمریکا را بشناسند و شناختشان را با شعار ها حفظ کنند می دانند که آمریکا چه الگوریتمی در برابر کشور ها دارد.جنگ استعمار تخریب و تبلیغات و سلطه گری الگوریتم های تکراری آمریکا است که سوابق آن در تاریخ مشهود است.
نجوا هایی که ضد این شعار در رسانه ها می پیچد خواسته یا ناخواسته در جهت تحقق منافع استعماری و امپریالیسم آمریکایی می باشد.حذف این شعار به مثابه بی دفاع کردن ایران در مقابل استعمار می باشد.ما باید بدانیم که عامل تحریم و تنش های ما با آمریکا استقلال طلبی ماست.من نمی گویم که ضد آمریکایی بودن ما بی اثر است اما درد آمریکا چیز دیگریست و آن هم کساد شدن بازار استعمار است.آمریکا تحریم ها را اعمال می کند و با پایگاه های نظامی ایران را محاصره می کند این بهای استقلال است.شعار آن ها عمرانی و آبادانی است دقیقا مانند ریشه کلمه استعمار اما در حقیقت همه این کار ها را می کنند تا مانند جریان ونزئلا غارت کنند و یا طرح خاورمیانه ای با کشور های ضعیف و تجزیه شده برای تشکیل اسرائیل بزرگ و آرمان صهیونی نیل تا فرات را به واقعیت تبدیل کنند.
18:13 - 6 مهر 1405
0 بازدید