بدون تردید، یکی از الگوهای برجسته «زنِ اسلامپسند»، حضرت خدیجه طاهره(س) است. او حتی قبل از اسلام، به درایت و حکمت و عقلانیت و مدیریت و دوراندیشی و زکاوت و طهارت و پاکی شناخته میشد.
به تعبیر مرحوم محقق اربلی در کتاب ارزشمند کشف الغمه، «کَانَتْ خَدِیجَةُ امْرَأَةً حَازِمَةً لَبِیبَةً شَرِیفَةً؛ خدیجه زنی دوراندیش و خردمند و باشرافت بود.»یکی از القاب حضرت خدیجه در عصر جاهلیت «طاهره» بود؛ این شهرت بدان سبب بود که وی علیرغم آنکه یکی از تاجران نامدار و مشهور آن دوران بود و
مدیریت کاروانها و مالالتجارههای فراوانی را بر عهده داشت، اما هرگز «اصالت زنانگی» خود یعنی «عفت» و «طهارت» را قربانی تجارت و کار و فعالیت اجتماعی نکرد. او در عین عفت و در اوج طهارت به فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی میپرداخت. به همین دلیل است که پیامبر اکرم(ص) در کنار دخترش ...
فاطمه زهرا سلامالله علیها و حضرت مریم و حضرت آسیه، از او به عنوان یکی از چهار زن برتر تاریخ ادیان یاد کرده است: «أَفْضَلُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَرْبَعٌ خَدِیجَةُ بِنْتُ خُوَیْلِدٍ وَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ مَرْیَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَ آسِیَةُ بِنْتُ مُزَاحِمٍ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ.»
05:49 - 2 فروردین 1403
1 واکنش
12٫9k بازدید
1 پاسخ