این جماعت صاحبان جهل و مغزهای فراموش کاراند. و گرنه از بیانیه الجزایر، قرارداد سعادت آباد، برجام، تفاهم نامه اسلام اباد یک بار برای همیشه مردم درس میگرفتند و اجازه تکرار این چرندیات را نمیدادند
ثمره‌ی حدیبیه فتح مکه و صلح‌های شما برجام
صالحی در اظهاراتی گفته: ناتوانی در مدیریت سوءتفاهم‌ها پیامدهای گسترده دارد؛ و از مسیر صلح حدیبیه می‌توان به فتح مکه رسید.اما این قیاس، مخدوش است:یک) صلح حدیبیه را پیامبر اسلام بست، با شناختِ کامل از شرایط و مصلحت. چنین تصمیمی باید در چارچوبِ ولایتِ امر مسلمین و با شناختِ شرایط اتخاذ شود، نه به دستِ جمعی که کارنامه‌شان گواهِ عملکردشان است و دستاوردهای جوانان این مملکت را با بتن پر کردند.دو) حدیبیه در شرایطی بسته شد که مسلمانان در موضعِ ضعفِ تاکتیکی اما اقتدارِ معنوی بودند، و دشمن به‌ظاهر پیروزِ میدان. امروز، ایران نه در آن شرایط است و نه دشمن در آن موقعیت. قیاسِ دو وضعیتِ ناهمگون، نتیجه‌ای جز خطا نمی‌دهد.سه) ثمره‌ی حدیبیه، فتح مکه بود؛ ثمره‌ی صلح‌های شما چه؟ برجام با همین بهانه نگاشته شد و ثمری جز خسارتِ محض و از دست رفتنِ منافعِ راهبردی ایران نداشت. این، نه قیاس، که مقابله‌ی دو کارنامه است.چهار) مردم نه از صلح می‌گریزند و نه به استقبال جنگ می‌روند. مردم از سابقه‌ی شما فراری‌اند؛ سابقه‌ای که از بیانیه‌ی الجزایر تا برجام، برایشان پیامدی جز ضرر نداشته است. اعتماد، با حرف بازنمی‌گردد؛ با عملکرد بازمی‌گردد.پنج) از بیانیه‌ی الجزایر تا امروز:بیانیه‌ی الجزایر، برجام، تفاهم‌نامه‌ی اسلام‌آباد، این‌ها نقطه‌های یک خط‌اند: خطی که در آن، منافعِ راهبردی ایران یکی‌یکی از دست رفت. اگر این کارنامه را «صلح» می‌نامید، مردم حق دارند از آن بترسند.مردم از صلح نمی‌ترسند؛ از سابقه‌ی مذاکراتی شمامی‌ترسند. تا این سابقه با عملکردی درست جبران نشود، هر قیاسی به حدیبیه، تنها زخمِ کهنه آن خسارت محض را تازه‌تر می‌کند.#صالحی #صلح_حدیبیه #برجام #دیپلماسی #ایران #آمریکا #جنگ
18:51 - 17 مهر 1405