تغییر معادلات قدرت در منطقه
آبهای خلیج فارس حافظه دارند. هر موجی که به ساحل میرسد، تکهای از تاریخ را با خود میآورد. سالها گمان میرفت این آبها را ناوهای آمریکایی اداره میکنند، اما جنگهای اخیر چیز دیگری نشان داد: امنیت تنگه هرمز و خلیج فارس بدون ایران تعریفشدنی نیست. آمریکا، با همه قدرت ظاهریاش، نتوانست اراده خود را بر مهمترین گذرگاه انرژی جهان تحمیل کند. این یعنی معادله عوض شده است.پایگاههای آمریکا روزی «مزیت» بودند؛ حلقههایی که قدرت واشنگتن را در منطقه به رخ میکشیدند. اما در جنگ علیه ایران، همان پایگاهها از مزیت به آسیبپذیری تبدیل شدند. شبکهای که ابزار اعمال قدرت بود، به آبروریزی و نقطه ضعف راهبردی بدل شد. دیگر هیچ پایگاهی امن نیست، وقتی اراده یک ملت پشت مرزها ایستاده باشد.و مهمتر از همه: دشمن به اهداف راهبردی خود نرسید. در جنگ چهل روزه، نه به براندازی نظام رسید، نه به تجزیه ایران. این شکست، فقط نظامی نبود؛ شکست در محاسبه بود. دشمن فکر میکرد با فشار از بیرون و وعده از درون، میتواند این خانه را خالی کند. اما خانه پر بود. پر از مردمی که بیاعتمادی به غرب را با خون و تجربه آموختهاند.بیاعتمادی ساختاری به آمریکا و غرب، امروز یک انتخاب سیاسی نیست؛ یک ضرورت راهبردی است. نظمی که آمریکا رهبری میکند، دیگر ضامن امنیت هیچ ملتی نیست. ایران این را از دفاع مقدس تا جنگ چهل روزه، بارها آزموده است.پس بیایید ساده بگوییم: خلیج فارس، خلیج آمریکا نیست. هرمز، دروازه ایران است. و منطقه، دیگر با دستور واشنگتن اداره نمیشود. این معادله جدید، نه با سخنرانی، که با ایستادگی نوشته شده است.
00:30 - 1 مهر 1405
36 بازدید