هفتهٔ ایستادگی
ای هموطن، اگر گوش شنوا داری، بشنو؛ که سخن را با تو بیآلایش میگویم.هفتهٔ دفاع مقدس، فصل روییدن مردانی است که در خاک خفتند تا درخت این سرزمین بارور بماند. آنان نه از سر ناچاری، که از سر آگاهی ایستادند. میدانستند که تسلیم، پایان نیست؛ آغاز بندگی است. پس ایستادند.دشمن، خرمشهر را گرفت، اما نتوانست مردمانش را بگیرد. شهر سقوط کرد، اما اراده نه. آبادان محاصره شد، اما تسلیم نشد. اینها معجزه نیست؛ درس ایستادگی است. ملتی که بداند چرا میجنگد، شکست نمیخورد.این هفته، تنها یادآوری زخمها نیست؛ یادآوری این حقیقت است که آزادی رایگان به دست نمیآید. بهایش را کسانی پرداختند که امروز تنها نامشان بر سنگها مانده است. بر ماست که آن بها را تباه نکنیم.پس بیا، ای هممیهن، در این هفته عهد ببندیم؛ عهد با آنان که رفتند و با خودمان که ماندهایم. عهدی ساده: که این خاک را آباد نگه داریم، که آزادی را پاس بداریم، که نامشان را زنده. این است ارج نهادن. این است وفاداری.
00:27 - 1 مهر 1405