درخواست حفظ محدودیت اینترنت بینالملل برای صیانت از فرهنگ عمومی
اینترنت دارای هر دو جنبه منفعت دار و خطرناک است. اما قطعا جنبه خطرناک آن بیشتر است. چه اینکه بسیاری افراد دین دار های مذهبی یوده اند و با فضای مجازی دین خود را از دست داده اند. مودب بوده اند و ادب هود را فدای اینترنت کرده اند. اگر توجه شود علاوه بر مضرات شدید فرهنگی (بی حجابی، ابتذال، بی ادبی، شبهات اعتقادی و...) که اکثرا از همین فضای مجازی نشات گرفته اند، معمول اغتشاشات و مشکلات کشور هم وابسته به اینها است. اما در این دوران که به بهانه جنگ اینترنت بین الملل قطع بود چقدر وضعیت متفاوت شد. بسیاری از افرادی که معتاد به این فضا بودند مجبور شدند آن را کنار بگذارند یا حداقل اجبارا در فضای سالم تر استفاده کنند. حتی این قطعی ضرر قابل توجهی هم نداشت. مگر چقدر از مردم کسب و کارشان در نرم افزارهای خارجی بود که با قطع آنها کاملا کساد میشود. همین افراد نمیتوانند کم کم به پیام رسان های داخلی بیایند؟ بلاگر ها هم میتوانند به این بهانه کار مناسبی برای خودشان پیدا کنند. مطالبه ما این است که برای بدتر نشدن وضعیت فرهنگی و کنترل اغتشاشات و مشکلات دیگر اینترنت بین الملل قطع بماند. باور کنید مساله باز کردن اینترنت مشکل بزرگ کشور نیست.
مجلس شورای اسلامی ایران، قوه مجریه، شورای عالی فضای مجازی
