این بار فرق می‌کند!

شیپور جنگی که انتظارش را می‌کشیدیم، نواخته ‌شد. صبح شنبه، موشک‌هایی که در تهران فرود آمدند، آتشی را شعله‌ور کردند که دامن خیلی‌ها را خواهد گرفت. امروز که وارد معرکه نبرد شده‌ایم، می‌توان نقشه‌ی جنگی دشمن و الگویی که ایران در حملاتش دنبال می‌کند را بررسی و تحلیل کرد.

شبیه جنگ دوازده روزه

فارس - خط رهبری: الگوی شروع ضربات دشمن صهیونی آمریکایی، مشابه‌ جنگ ١٢روزه و با ترور سران تصمیم‌گیر نظام آغاز شد. ضایعه شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی و فرماندهان نظامی همچون سردار پاکپور و امیر موسوی، در راستای مختل‌کردن قوه تصمیم‌گیری در نظام و در نتیجه آن از دست رفتن یکپارچگی و ابتکار عمل نیروهای نظامی و به تبع آن نیروهای امنیتی بود. هدف قرارگرفتن نهادهای اطلاعاتی همچون وزارت اطلاعات و... نشان می‌داد که دشمن پس از مورد هدف قرار دادن رهبر انقلاب به دنبال تشجیع و تشویق معاندین و تروریست‌های داخلی است تا با ایجاد شورش‌های مسلحانه، پروژه براندازی نظام اسلامی را کلید بزنند و نهادهای اطلاعاتی و امنیتی نیز نتوانند آن‌طور که باید این هسته‌های تروریستی را زیر ضربه ببرند.

در ادامه نیز هدف قراردادن پاسگاه‌ها و کلانتری‌ها، مقرهای امنیتی سپاه پاسداران همچون قرارگاه ثارالله و صداوسیما حاکی از این است که برنامه‌ریزی دشمن برای براندازی به شدت جدی بوده و به هیچ وجه به عنوان یک هدف جایگزین یا فرعی به آن نگاه نمی‌کرده است. مورد هدف قرارگرفتن حوزه‌های بسیج منطقه‌ای تهران موید این است که دشمن چه قدر روی شورش‌های شهری با رویکرد براندازی حساب باز کرده است.

دشمن به این نتیجه رسیده که نه ایران را می‌توان صرفا از طریق ضربه نظامی ساقط کرد و نه دنیا تاب و تحمل یک جنگ طولانی مدت در هاب انرژی جهان را خواهد داشت. به هر ترتیب، آمریکا و رژیم صهیونی روی شورش داخلی عوامل خود حساب باز کرده‌اند. این شکست ناشی از عدم شناختی است که امام شهید ما بارها به آن اشاره کرده ‌بودند. تجمعات گسترده مردمی در خیابان‌ها، پدافند نرمی است که آتش سینه‌های مردم را به گونه‌ای هدایت می‌کند که نقشه دشمن را نقش بر آب کنند. دشمن روی ساعات اولیه اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب حساب ویژه‌ای باز کرده بود. از شکستی که مردم مانند همیشه با حضورشان به دشمن دادند نباید غافل شد یا آن را کوچک شمرد. چه بسا هنوز هم شورش از دستور کارشان خارج نشده باشد.