به امید خدا، برای ما برنامهنویسان هم که #اینترنت برای دریافت لینوکس قطع است، خود جناب لینوس توروالدز حضوراً به ایران تشریف میآورند و برای ما با C و Rust یک کرنل لینوکس میسازند 👏👏👏#لینوکس #برنامه_نویسی
اینترنت نرسید اما خانم معلم رسید
در روزهایی جنگ رمضان وقتی اینترنت و گوشی نتوانستند کلاس «شاد» را کامل کنند، خانم معلمی راهی کوچههای روستا شد تا درس را با قدمهایش به خانه شاگردان برساند.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، در میان جادههای طولانی و روستاهای دورافتاده بخش دینور شهرستان صحنه، معلمانی هستند که با وجود همه سختیها چراغ آموزش را روشن نگه داشتهاند.یکی از این معلمان «فهیمه جعفری» است؛ مدیرآموزگار مدرسه ابتدایی روستای شاهکار که بیش از یک دهه از عمر خود را صرف تدریس در مناطق محروم روستایی کرده است.
فهیمه جعفری درباره سالهای خدمتش میگوید: «حدود ۱۰ سال است که در روستاهای محروم بخش دینور تدریس میکنم. اکنون در روستای شاهمار مشغول تدریس هستم و پایههای سوم، چهارم و پنجم را با هم درس میدهم.»مدرسهای که او در آن تدریس میکند بسیار ساده و کوچک است؛ کلاسی حدود دوازده متر با یک دفتر کوچک. مدرسه حیاطی ندارد و درست در کنار خانههای روستایی قرار گرفته است. او تنها هشت دانشآموز دارد؛ پنج دختر و سه پسر که در یک کلاس کنار هم درس میخوانند.
جعفری که ساکن شهرستان صحنه است، برای رسیدن به مدرسه مسیر طولانی را طی میکند. او میگوید: «از صحنه تا روستای شاهمار حدود ۱۵۰ کیلومتری فاصله دارم و برای رفتوآمد ماهانه حدود یک میلیون و هفتصد هزار تومان کرایه سرویس میدهم که از هزینه شخصی خودم پرداخت میشود. بیشتر مبلغی که به عنوان حق مدیریت میگیرم صرف همین رفتوآمد میشود.»
او در خصوص وضعیت بسیاری از مدارس روستایی، میگوید: «بیشتر مدارس روستاها در انتهای روستا قرار دارند و ساختمانهایشان قدیمی و فرسوده است. با این حال وقتی وارد هر مدرسه میشوم، اولین چیزی که برایم مهم است زیبایی و روحیهبخش بودن محیط مدرسه است.»به گفته او، شادابسازی محیط مدرسه اولین قدم برای شروع آموزش است. «وقتی وارد مدرسه میشوم سعی میکنم فضای آن را تغییر بدهم. با کمک والدین نقاشیهایی برای دیوارها آماده میکنیم، پردههای کلاس را عوض میکنیم و مطالب درسی را به شکل پوستر و تصویر روی دیوارها نصب میکنیم. وقتی دانشآموزان وارد کلاس میشوند، با دیدن این فضا خوشحال میشوند و با روحیه بهتری درس میخوانند.»در چنین فضایی، تدریس چندپایه آغاز میشود.
با آغاز جنگ رمضان و شرایط خاص کشور، آموزش حضوری برای مدتی متوقف شد و آموزشها به شبکه آموزشی «شاد» منتقل شد. جعفری آن روزها را اینگونه روایت میکند: «نهم اسفندماه در کلاس درس مشغول تدریس بودم که ناگهان صدای انفجاری شنیده شد. ابتدا نمیدانستیم چه اتفاقی افتاده است، اما وقتی فهمیدیم کشور مورد حمله قرار گرفته، از بچهها خواستم به خانههایشان بروند. با این حال آنها خیلی ترسیده بودند و دوست داشتند در مدرسه بمانند.»«نهم اسفندماه ۱۴۰۴ شنیده شدن اولین انفجارهای حمله موشکی آمریکاییـصهیونیستی»
۳ MB
او در آن لحظات علاوه بر نگرانی برای شاگردانش، دلنگران دختر خود نیز بود که در شهر صحنه و در کلاس سوم درس میخواند. «یکی از شاگردانم به نام مهدی گریه میکرد و میگفت: خانم، امشب نروید، خانه ما بمانید. میگفت همه جا را با موشک میزنند. آن لحظه بیشتر از همیشه احساس میکردم بچههای روستا چقدر به معلمشان دل بستهاند.»
این خانه روستایی به کلاس درس تبدیل شد
پس از آن، آموزشها در بستر شبکه شاد ادامه پیدا کرد؛ اما شرایط برای دانشآموزان روستایی با شهر بسیار متفاوت بود. «بچههای روستا همیشه دسترسی آسان به اینترنت و گوشی ندارند. یکی از شاگردانم اصلاً گوشی همراه نداشت و چند روز از او خبری نبود. وقتی پیگیری کردم فهمیدم تلفن همراه ندارد. برای همین تصمیم گرفتم خودم به روستا بروم. به خانهشان رفتم و درسها را برایش توضیح دادم تا از بقیه عقب نماند.»
او میگوید در آموزش مجازی نیز کارش چند برابر شده است، زیرا باید به جای سه کتاب درسی، مطالب نه کتاب را برای سه پایه مختلف آماده و تدریس کند. «گاهی بچهها در ساعت اعلامشده آنلاین نیستند؛ بعضی وقتها اینترنت ندارند یا گوشی در اختیارشان نیست و گاهی هم مشغول کارهای روستا هستند. با این حال تلاش میکنم فیلمهای آموزشی را برایشان ضبط و ارسال کنم تا بتوانند درسها را دنبال کنند.»
با وجود تمام سختیها، فهیمه جعفری هنوز با همان علاقه از دانشآموزانش یاد میکند: «من بچههای روستا را خیلی دوست دارم. گاهی دلم برایشان تنگ میشود و حتی با وجود تعطیلی مدارس به روستا میروم، به آنها سر میزنم و با هم درسها را مرور میکنیم.»
۲۱ MB
او توضیح میدهد: «چون کلاس ما چندپایه است، باید برنامهریزی متفاوتی داشته باشم. مثلاً وقتی درس فارسی را برای پایه سوم توضیح میدهم، از دانشآموزان پایه چهارم و پنجم میخواهم درس قبلی را مرور کنند یا تکالیفشان را بنویسند. به این شکل هر سه پایه را در کنار هم آموزش میدهیم.»
در کلاس کوچک دوازدهمتری مدرسه شاهکار، جایی میان خانههای روستایی و در دل طبیعت دینور، معلمی ایستاده است که با تلاش و دلسوزی خود نشان میدهد آموزش، حتی در سادهترین امکانات، میتواند سرشار از امید و آینده باشد.
برای دسترسی سریع به خبر استان کرمانشاه، اخبار خود را از اینجا بخوانید.
10:41 - 15 اردیبهشت 1405
2 پاسخ