آب همانقدر است که باید باشد اما با ورود تکنولوژی، انسان زیاده خواه از منابع آبی بیش از حد مجاز استفاده می کند و یا سرچشمه ی رودخانه ها را با لوله به هر جا دوست داشته باشد عوض می کند و شهری را ویران می کند تا شهر دیگر آباد شود و بدون توجه به اینکه آیندگانی هم خواهند آمد که به آب نیاز خواهند داشت.
بحران آب در ترکیه: خشک شدن ۱۸۶ دریاچه در ۶۰ سال گذشته
موسالو، ترکیه – در طول ۶۰ سال گذشته، یک بحران زیستمحیطی نگرانکننده در ترکیه آشکار شده است: از ۲۴۰ دریاچه موجود در این کشور، ۱۸۶ دریاچه به طور کامل خشک شدهاند و مابقی نیز با خطر خشکسالی و آلودگی شدید روبرو هستند. این وضعیت به حدی وخیم است که به گفته کارشناسان، هیچ دریاچهای در ترکیه را نمیتوان در وضعیت مطلوبی ارزیابی کرد.این حقایق تکاندهنده در جریان تلاشها برای برجسته ساختن این بحران زیستمحیطی جاری فاش شده است.به منظور بررسی و یافتن راهکارهایی برای این نگرانیها، نشستی با عنوان «بیایید دریاچههای خود را نجات دهیم، یک قطره هم باشیم» در تاریخ ۱۷ سپتامبر در استانبول برگزار شد.شدت این وضعیت به خوبی مشهود است؛ تقریباً تمامی دریاچهها با مشکلاتی نظیر کاهش سطح آب، پسروی خط ساحلی و افزایش سطح آلودگی دست و پنجه نرم میکنند.دریاچههایی که میلیونها سال پیش شکل گرفتهاند، در دهههای اخیر با پدیده خشک شدن شدید مواجه شدهاند و متأسفانه مشکلات آنها تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.پروفسور ارول کسیچی، مشاور علمی انجمن حفاظت از طبیعت ترکیه (TTKD)، در این باره اظهار داشت: «حتی یک دریاچه در ترکیه باقی نمانده است که بتوانیم بگوییم در وضعیت خوبی قرار دارد. مشکلات آنها حاد است؛ سطح آب، مساحت، آلودگی و میزان اکسیژن به شدت کاهش یافته است. متأسفانه، بسیاری از دریاچههای طبیعی ما که میلیونها سال پیش به وجود آمدهاند، به ویژه در چند دهه اخیر، به دلیل بیتوجهی به مسائل اساسی، به شدت خشک شدهاند.»وی افزود: «دریاچههای باقیمانده نیز در حال از دست دادن ویژگیهای دریاچهای خود هستند؛ تنها تعداد معدودی از آنها به دلیل شوری ذاتی و موقعیت منطقهایشان همچنان برای بقا تلاش میکنند.»
کسیچی با اشاره به ارتباط بین انواع خشکسالیها توضیح داد: «از نظر علمی، خشکسالی هیدرولوژیکی منجر به خشکسالی اقلیمی شده و خشکسالی کشاورزی و اجتماعی را تشدید میکند.با دشوارتر شدن دسترسی به آب و غذا، آب آلوده میتواند سبب بروز بیماریهای گوناگون شده و بهرهوری کشاورزی کاهش یابد. بنابراین، علت اصلی این کمبود آب، تغییر اقلیم نیست، بلکه خشک شدن منابع آب زیرزمینی و سطحی ماست که آب و هوا را به سمت بحران سوق میدهد.»او تأکید کرد: «هرچه منابع آبی ما غنیتر باشد، به همراه جنگلهایمان، بارندگی بیشتری خواهیم داشت. انسانها عامل اصلی این خشک شدن هستند. ما میتوانیم بدون الماس، گوجهفرنگی، آووکادو یا گوشت گاو زندگی کنیم، اما بدون آب هرگز. این یک حقیقت بدیهی است و هیچ چیز نمیتواند جایگزین آب شود.»ضرورت تغییر در آبیاریبرای برونرفت از این بحران، کسیچی پیشنهاد داد که سطح آب دریاچهها باید از طریق کاهش حداقل ۶۰ درصدی مصرف آب در آبیاری کشاورزی و توقف آبیاری بیرویه حفظ شود.او در ادامه افزود: «ثانیاً، رسوبات کف دریاچهها باید پاکسازی شده و فلزات سنگین و سایر آلایندهها از آنها حذف شوند؛ منابع آب زیرزمینی بسیار حیاتی هستند و حفاری بیرویه باید به طور جدی ممنوع شود؛ پوشش گیاهی و محصولات کشاورزی در شهرها باید با شرایط اقلیمی سازگار شوند.بر اساس استانداردهای علمی کنونی، حتی یک دریاچه در ترکیه وجود ندارد که بتوانیم آن را در وضعیت مطلوبی بدانیم.»دریاچههای در معرض خطرکسیچی در پایان سخنان خود بر بحران رو به رشد دریاچههای ترکیه تأکید کرد و گفت که بسیاری از آنها در حال خشک شدن بوده یا در معرض خطر جدی قرار دارند.
او به عنوان مثال به خشک شدن دریاچههای دمیرچی، توز و هویرات در چاناکاله و چالشهای شدید دریاچه توزلا در تکیرداغ اشاره کرد. همچنین، دریاچههای ترکوُس، بویوکچکمچه و کوچوکچکمچه در استانبول در معرض خطر آلودگی شدید قرار دارند. #ترجمه_شده #بحران_آب_ترکیه #خشک_شدن_دریاچه_ها #زیست_محیط_ترکیه #کمبود_آب #ترامپ #نجات_دریاچه_ها #آبیاری_کشاورزی #آلودگی_دریاچه #تغییرات_اقلیمی #ترکیه
01:40 - 23 فروردین 1404
2 پاسخ
@Y_Abedi31 مرداد 1404در پاسخ بهدر این منطقه اقلیمی واقعا شرایط کنونی خیلی جدی و بحرانی هست.تنها کشورهایی که با مشارکت مردم از این بحران ها میتوانند عبور بکنند، توان ادامه حیات طبيعی و بقاء نسلی خواهند داشت.