تزریق «سمِ اینستاگرامی» به رگهای شبکه نمایش خانگی
آیا فیلیمو به جزیرهای خارج از نظارت تبدیل شده است؟ رسمیت بخشیدن به محتواهای سخیف اینستاگرامی در قالب «میکرودرام»، هنجارشکنی را به سطحی جدید رسانده است. در این آثار که پوشش و اخلاق جایگاهی ندارند، مثلثهای عشقی و خیانت به ویترین اصلی تبدیل شدهاند تا به هر قیمتی، مخاطب بیشتری جذب این آشفتگی فرهنگی شود.
خبرگزاری فارس: «هر شاهکاری یک کپی بیارزش دارد»؛ این گزاره شاید در دنیای ادبیات یا نقاشی تنها یک نقد تند به نظر برسد، اما در ساحت تصویر، این کپیهای بیارزش در قالب «سریالهای اینستاگرامی» به یک اپیدمی بدل شدهاند. پدیدهای که پیش از این در صفحات زرد مجازی متولد میشد، اکنون با رویکردی نگرانکننده، تحت حمایت و رسمیتِ یک پلتفرم رسمی کشور یعنی «فیلیمو» قرار گرفته است.ماجرا زمانی فاجعهبار میشود که میبینیم فیلیمو نه تنها چشم بر استانداردهای فرمی و محتوایی بسته، بلکه بخش «میکرودرام» خود را با سرعتی غیرعادی وسعت میبخشد. این پلتفرم با سرمایهگذاری بر آثاری که تهی از هرگونه ارزش هنری و فرهنگی هستند، آگاهانه به ابتذال رسمیت میدهد. محتوایی که غالباً بر پایه «خیانت»، «عشقهای مثلثی» و «روابط نامتعارف» بنا شده، حالا از حاشیه به متن آمده است.نکته تاملبرانگیز، خلاء مطلق نظارتی در این آشفتهبازار است. گویا بخش میکرودرام فیلیمو به «حیات خلوتی» تبدیل شده که در آن نه خبری از ساترا هست و نه تذکری از سوی نهادهای نظارتی شنیده میشود. در این آثار، خطوط قرمز اخلاقی و عرفی جامعه بهراحتی زیر پا گذاشته میشوند و حجاب عملاً به عنصری بیمعنا بدل گشته است.وسعت دادن به این بخش توسط فیلیمو نشان میدهد که این پلتفرم، به جای ارتقای سطح ذائقه مخاطب، به دنبال کسب سود از طریق «تولید انبوه ابتذال» است. گویی فیلیمو جزیرهای خودمختار در جغرافیای فرهنگی ایران است که هیچ قانونی توان نفوذ به آن را ندارد و در سکوتِ مراجع نظارتی، با تمام توان در حال تخریبِ ساختارهای فرهنگی و خانوادگی است.
فاجعه فرهنگی در این پلتفرم تنها به تولیدات سخیف داخلی محدود نمیشود؛ فیلیمو در کنار رسمیت بخشیدن به میکرودرامهای زرد ایرانی، ویترین خود را با آثاری خارجی پر کرده است که فرسنگها با زیستبوم و ریشههای فرهنگی جامعه ما فاصله دارند. در حالی که انتظار میرفت محتوای وارداتی دستکم از فیلترهای اخلاقی و تربیتی عبور کند، شاهد نمایش آثاری هستیم که بیپرده، سبک زندگی غربی و الگوهای رفتاریِ متضاد با حیا و خانوادهمحوری ایرانی را ترویج میکنند.این همنشینیِ «ابتذال بومی» و «نفوذ فرهنگی خارجی»، مخاطب را در محاصرهای قرار داده که خروجی آن چیزی جز تهیسازی جامعه از ارزشهای اصیل نیست. پلتفرمی که باید پاسدار حریم فرهنگ باشد، اکنون به پلی تبدیل شده که از یک سو آثار بیمایه اینستاگرامی را به متن خانهها میبرد و از سوی دیگر، با انتشار تولیدات خارجیِ ناسازگار، ذائقه نسل جوان را به سمت الگوهایی میبرد که هیچ سنخیتی با فرهنگ ایرانی ندارند. گویا در استراتژی جدید این پلتفرم، «فرهنگ ایرانی» تنها مانعی است که باید با لودگیهای داخلی و نفوذهای خارجی از پیش رو برداشته شود.
12:12 - 1 اردیبهشت 1405
0 بازدید