نذر آب تعهد همگانی برای صرفهجویی در مصرف آب
وقتی ظرف میشورم، فشار آب را کمتر میکنم و آب را یکسره باز نمیگذارم. وقتی وضو میگیرم یا مسواک میزنم، آب را میبندم و باز میکنم، نه اینکه یکسره آب باز باشد. وقتی میخواهم میوه بشورم، آنها را توی لگن آب میریزم و خوب با دست میشورم، بعد میریزم داخل سبد و یه آب روش میگیرم و شیر را میبندم؛ آب داخل لگن را هم میریزم پای گلدان یا باغچه. وقتی حمام میروم، اول خودم را آب میگیرم، بعد آب را میبندم و شستوشو را انجام میدهم، بعد آبکشی میکنم و تا آنجا که بشود، آب را یکسره باز نمیگذارم. یک لگن یا دبه کنار حمام میگذارم؛ وقتی آب را باز میگذارم تا زمانی که گرم بشود و زیر دوش بروم، آب را جمع میکنم و برای شستن حمام، پلهها، حیاط یا گلدانها از آن استفاده میکنم. برای تمیز کردن پلهها، حیاط، پارکینگ، درب منزل، از جارو، خاکانداز، تی، سطل، زمینشور استفاده میکنم و با شلنگ کار نمیکنم. برای شستن ماشینم از سطل آب و دستمال استفاده میکنم. جلوی درب خانه و توی جوی، آب را با شلنگ نمیشورم، بلکه از جارو و خاکانداز استفاده میکنم. آب مانده در کتری، سماور، پارچ، دور نمیریزم؛ به جایش در جاهای دیگر مثلاً آب دادن به باغچه یا گلدان از آن استفاده میکنم. برای آب خوردن از شیر، آب را باز نمیگذارم تا خنک بشود، بعد با دست بخورم؛ به جایش از لیوان یا بطری داخل یخچال استفاده میکنم.