غول‌های فناوری به نفع دروغ‌های انتخاباتی جاخالی می‌دهند
در آستانهٔ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، گاردین در گزارشی هشدار داد شبکه‌های اجتماعی به عرصه‌ای برای انتشار گستردهٔ اطلاعات نادرست تولیدشده با هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند؛ که در کنار کاهش ظرفیت نظارتی پلتفرم‌ها، تشخیص حقیقت از دروغ را دشوارتر کرده است. یعنی یک چالش جدی برای سلامت رقابت‌های انتخاباتی!
خبرگزاری فارس - گروه رسانه: در آستانهٔ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، گاردین در گزارشی به گسترش اطلاعات نادرست تولیدشده با هوش مصنوعی در شبکه‌های اجتماعی پرداخت و هشدار داد که این فناوری، انتشار محتوای جعلی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی را آسان‌تر و گسترده‌تر کرده است.این گزارش با بررسی نمونه‌هایی از کارزارهای انتخاباتی در تگزاس و پنسیلوانیا، نشان می‌دهد چگونه تصاویر ساختگی، مکالمات دست‌کاری‌شده و ادعاهای دروغین می‌توانند به ابزارهایی برای تخریب نامزدها و جهت‌دهی به افکار عمومی تبدیل شوند.
هوش مصنوعی؛ کارخانه ارزان تولید دروغ‌های انتخاباتی
یکی از مهم‌ترین نکات گزارش گاردین، کاهش هزینه و افزایش سهولت اجرای عملیات دست‌کاری اطلاعاتی است. فرانسس هاگن، افشاگر سابق فیس‌بوک، معتقد است که امروز می‌توان با هزینه‌ای بسیار اندک، عملیاتی را اجرا کرد که کیفیت آن در سال ۲۰۱۶ عملاً دست‌یافتنی نبود.مزیت این روش فقط در تولید محتوای جعلی خلاصه نمی‌شود؛ امکان تغییر مداوم متن، تصویر یا روایت نیز به منتشرکنندگان اجازه می‌دهد تا محدودیت‌های نظارتی را دور بزنند. هر نسخه از یک ادعای نادرست می‌تواند اندکی با نسخهٔ قبلی تفاوت داشته باشد و همین تغییرات، شناسایی و حذف هماهنگ محتوا را دشوارتر کند.نمونه جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات مجلس سنای آمریکا از تگزاس، این سازوکار را نشان می‌دهد. پس از آنکه او برای بهبود از آنفلوآنزا مدتی از فعالیت‌های انتخاباتی فاصله گرفت، ادعایی ساختگی دربارهٔ بستری شدنش در یک مرکز روان‌پزشکی در اوهایو منتشر شد.این ادعا با یک تماس تلفنی که به‌شکلی گمراه‌کننده ویرایش شده بود، تقویت شد. کارزار انتخاباتی تالاریکو با انتشار تصاویر دوربین‌های امنیتی از حضور او در خانه‌اش در تگزاس و تکذیب عمومی این ادعا واکنش نشان داد؛ با این حال، شایعه چندین روز بین مردم دست به دست می‌شد.در ادامه، بنا بر گزارش گاردین، این ادعا در رسانه‌های محافظه‌کار اسپانیایی‌زبان تغییر شکل داد و به ادعای دروغین دیگری دربارهٔ اقدام به خودکشی تالاریکو تبدیل شد. این نمونه نشان می‌دهد که مقابله با یک روایت جعلی، لزوماً به معنای مهار نسخه‌های بعدی آن نیست.
عقب‌نشینی پلتفرم‌ها از نظارت؛ فرصت تازه برای شایعه‌سازان
گاردین کاهش سرمایه‌گذاری شرکت‌های فناوری در بخش‌های اعتماد و ایمنی را یکی از عوامل مهم گسترش اطلاعات نادرست معرفی می‌کند. پس از رسوایی کمبریج آنالیتیکا، شرکت‌های بزرگ فناوری تلاش کردند نظارت بر محتوای سیاسی و حفاظت از کاربران را تقویت کنند؛ اما فشارهای سیاسی بر سر محدودیت آزادی بیان و تغییر رویکرد شرکت‌ها، به کاهش ظرفیت این بخش‌ها انجامید.در این میان، پلتفرم‌ها بیش از گذشته به ابزارهای خودکار و هوش مصنوعی متکی شده‌اند. با این حال، خودکارسازی نظارت الزاماً به معنای شناسایی مؤثرتر اطلاعات نادرست نیست؛ به‌ویژه هنگامی که محتوا در زبان‌های مختلف منتشر می‌شود یا ادعاهای جعلی به‌سرعت تغییر می‌کنند.روبرتا براگا، مدیر اجرایی مؤسسهٔ دموکراسی دیجیتال قارهٔ آمریکا، تأکید می‌کند که اجرای مقررات در زبان انگلیسی، در مقایسه با زبان‌هایی مانند اسپانیایی، هماهنگ‌تر است. از نگاه او، کاهش سرمایه‌گذاری در نظارت انسانی و اتکای بیشتر به سازوکارهای مشارکتی و خودکار، احتمال عبور محتوای گمراه‌کننده از فیلترهای پلتفرم‌ها را افزایش می‌دهد.در این وضعیت، وقتی ابزارهای نظارتی نتوانند همهٔ نسخه‌های یک ادعا را شناسایی کنند، سرعت انتشار دروغ می‌تواند از سرعت واکنش رسانه‌ها و کارزارهای انتخاباتی بیشتر شود.
ادعای جعلی چگونه از مسیر نهادهای رسمی تقویت می‌شود
نمونهٔ جَنِل استلسون، نامزد دموکرات مجلس نمایندگان از پنسیلوانیا، بُعد دیگری از مسئله را آشکار می‌کند. در فضای مجازی ادعا شد که یک مهاجر فاقد مدارک قانونی، پس از بازداشت، از کارکنان میدانی کارزار انتخاباتی استلسون بوده است. در ادامه، مقام رسمی وزارت امنیت داخلی آمریکا نیز این ادعا را در بیانیه‌ای مطرح کرد و به آن بُعدی رسمی بخشید.اما کارزار استلسون اسنادی منتشر کرد که نشان می‌داد فرد موردنظر هیچ سمت حقوق‌بگیری در این کارزار نداشته است. با وجود این، کارزار اسکات پری، رقیب جمهوری‌خواه او، همچنان به انتشار آگهی‌هایی با همین ادعا ادامه داد.گزارش گاردین همچنین به شکایت فعالان سازمان «شهروندان برای مسئولیت‌پذیری و اخلاق در واشنگتن» اشاره می‌کند که وزارت امنیت داخلی را به نقض قانون هچ متهم کرده‌اند، که محدودکنندهٔ فعالیت سیاسی کارکنان دولت فدرال است. این پرونده نشان می‌دهد که مقابله با اطلاعات نادرست می‌تواند از فضای مجازی فراتر برود و به مناقشه‌ای حقوقی و نهادی تبدیل شود.
قوانین محدود، نظارت ناکافی و بحران اعتماد عمومی
بر اساس گزارش گاردین، متا، یوتیوب و ایکس سیاست‌هایی برای مقابله با برخی اشکال اطلاعات نادرست انتخاباتی دارند؛ اما دامنهٔ این مقررات محدود است. متا از تبلیغ‌دهندگان می‌خواهد استفاده از محتوای مصنوعی در آگهی‌های انتخاباتی را اعلام کنند و اطلاعات نادرست دربارهٔ زمان، مکان و شرایط رأی‌گیری را ممنوع کرده است.یوتیوب نیز محتوایی را که دربارهٔ شیوهٔ رأی دادن یا شرایط قانونی مشارکت انتخاباتی اطلاعات گمراه‌کننده ارائه دهد، محدود می‌کند. با این حال، این پلتفرم در سال ۲۰۲۳ حذف برخی ادعاهای نادرست دربارهٔ تقلب گسترده در انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته آمریکا را متوقف کرد.ایکس نیز پس از خریداری شدن توسط ایلان ماسک، بررسی‌های داخلی ایمنی را کنار گذاشت و بر سازوکار «یادداشت‌های کاربران» تکیه کرد؛ که به گفتهٔ منتقدان، بدون اجرای مؤثر مقررات، ممکن است کافی نباشد.در چنین شرایطی، مرز میان محتوای سیاسی گمراه‌کننده و محتوایی که صراحتاً قوانین پلتفرم‌ها را نقض می‌کند، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. ممکن است یک ویدئوی جعلی دربارهٔ رفتار یا اظهارات نامزدی منتشر شود، اما تا زمانی که در چارچوب محدود تعاریف ممنوعه قرار نگیرد، حذف نشود.
گاردین این طور گزارش خود را جمع‌بندی می‌کند که مقابله با اطلاعات نادرست دیگر صرفاً به حذف تک‌تک پست‌ها وابسته نیست. بلکه باید سازوکارهای توزیع محتوا، سوگیری‌های موجود در سیستم‌ها و چرخه‌های بازخورد کاربران نیز بررسی شوند. مسئلهٔ اساسی این است که چگونه می‌توان انتشار و تقویت دروغ را مهار کرد، وقتی تولیدکنندگان محتوا می‌توانند پیوسته نسخه‌های تازه‌ای از آن بسازند.در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، چالش اصلی فقط تشخیص محتوای جعلی نیست؛ بلکه جلوگیری از تبدیل آن به روایتی فراگیر است که حتی پس از تکذیب نیز بر فضای سیاسی و برداشت رأی‌دهندگان اثر می‌گذارد.#انتخابات_میان_دوره_ای_آمریکا#گاردین_گزارش_رسانه_ای#محتوای_هوش_مصنوعی#انتخابات_محتوای_دروغ#هوش_مصنوعی_انتخاباتمطالب مشابه را در صفحهٔ هنر و رسانه خبرگزاری فارس بخوانید.
16:02 - 12 آبان 1405