اهم و مهم!
ممکن است این سوال برای برخی دوستان ایجاد شده باشد که امثال بنده، در وضعیتی که کشور درگیر جنگ سخت خارجی است، چرا باید اینقدر بر خطر استحاله نظام و جنگ نرم داخلی تاکید کنیم؟ آیا این کار، ذبح اهم به پای مهم نیست؟! آیا بهتر نیست بنا بر ضرورت، اولویت را جنگ سخت خارجی بدانیم و فعلا و تا زمان تعیین تکلیف دشمن خارجی، سکوت کنیم و چشم بر جنگ نرم و برخی انحرافات داخلی ببندیم؟ در پاسخ به این سوال، هیچ توضیحی را گویاتر از این فرمایش رهبر شهیدمان نمی‌دانم:"امیرالمؤمنین در هیچ درگیری نظامی مغلوب نشد؛ هیچ. در همه‌جا فاتح بود و غالب بود ... در دوران خلافت سه جنگ پیش آمد، در هر سه امیرالمؤمنین پیروز شد؛ در صفّین هم پیروز شد. در صفّین یک قدم بیشتر نمانده بود که مسیر تاریخ عوض بشود؛ اگر مالک اشتر می‌توانست خودش را به آن نقطه برساند که نزدیک بود برساند، تاریخ عوض میشد، منتها به دستور امیرالمؤمنین برگشت. آن مشکلی که در آن زمان وجود داشت، و امروز هم وجود دارد، این است که همین امیرالمؤمنینی را که در هیچ درگیری نظامی مغلوب نشد، توانستند در موارد زیادی از رسیدن به هدف، مانع بشوند؛ یعنی راهی پیدا کردند که امروز ما به این راه میگوییم جنگ نرم" (رهبر شهید انقلاب، پنجاه و شش روز قبل از شهادت).
05:58 - 26 مهر 1405