اسکیزوفرنی؛بیماری که تو را غرق در توهم و هذیان می کند
امروز روز جهانی اسکیزوفرنی است؛ یک اختلال روانی مزمن و جدی که بر نحوه عملکرد مغز و درک واقعیتها تاثیر میگذارد؛ به طوری که افراد مبتلا ممکن است دچار توهم شنیداری، هذیان، اختلال در تفکر و مشکل در برقراری ارتباط اجتماعی شوند.
گروه سلامت: امروز ۳ خرداد (۲۴ می)، روز جهانی اسکیزوفرنی است؛ بیماریای که به عنوان یکی از بیماریهای مهم روانپزشکی دامن بخشی از افراد جامعه را گرفته و زندگی فردی و اجتماعی آنان را تحت الشعاع قرار داده است. اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی، یک اختلال روانی مزمن و جدی است که بر نحوه عملکرد مغز و درک واقعیتها تاثیر میگذارد. افراد مبتلا ممکن است دچار توهم شنیداری، هذیان، اختلال در تفکر و مشکل در برقراری ارتباط اجتماعی شوند.اسکیزوفرنی نوعی سایکوز (روان پریشی) بهشمار میآید، یعنی فرد نمیتواند مرز روشنی میان افکار خود و واقعیت بیرونی تشخیص دهد.اسکیزوفرنی بر افکار، احساسات و رفتار فرد تاثیر مستقیم میگذارد. فردی که با این اختلال زندگی میکند، ممکن است درک متفاوتی از واقعیت داشته باشد. صداهایی بشنود که دیگران نمیشنوند؛ دچار باورهای نادرست شود یا رفتارهایی نشان دهد که برای اطرافیان عجیب و غیرقابل پیشبینی است.کنارهگیری اجتماعی، گفتار نامنظم و ناتوانی در تمرکز نیز از ویژگیهایی هستند که میتوان در رفتار فرد مبتلا مشاهده کرد.
مهدی تهرانیدوست، روانپزشک، با تأکید بر اینکه اسکیزوفرنی یک اختلال تکبعدی نیست، اظهار داشت: این بیماری به مثابه یک طیف گسترده، متناسب با سن بروز، تظاهرات متفاوتی دارد. این روانپزشک افزود: در سنین نوجوانی و جوانی، ما با پدیده “ازهمگسیختگی رفتاری و هیجانی” روبرو هستیم که فرد را در برقراری ارتباط با واقعیت و هنجارهای اجتماعی دچار چالش جدی میکند.وی افزود: در سنین بالاتر، علائم دیگر بیماری نظیر هذیانهای سوءظن و توهمات شنوایی (شنیدن اصوات دستوری) نمود بیشتری دارد که میتواند منجر به قطع ارتباط فرد با محیط و رفتارهای پرخاشگرانه شود.
عضو فرهنگستان علوم پزشکی با اشاره به مزمن بودن این بیماری (نیازمند حداقل ۶ ماه تداوم علائم برای تشخیص قطعی)، ضمن دعوت خانوادهها به پرهیز از هراس نسبت به مداخلات دارویی، گفت: نسل جدید داروهای روانپزشکی با اثربخشی بالا و عوارض محدود، افقهای روشنی را در کنترل این بیماری گشوده است. با این حال، درمان تنها در دارو خلاصه نمیشود.به گفته وی، مداخلات غیردارویی، رواندرمانیهای حمایتی و «بازتوانی شناختی» نقش مکملی در بازیابی ظرفیتهای از دسترفته ذهنی، تمرکز و توجه بیمار ایفا میکنند تا فرد بتواند به زندگی در جامعه بازگردد.انگزدایی؛ مسئولیت اجتماعی خانواده و جامعهوی با تاکید بر ضرورت اصلاح نگرش عمومی نسبت به این بیماران، تصریح کرد: بیماری اسکیزوفرنی، به معنای طرد شدن از جامعه نیست. تهرانی دوست متذکر شد: بستری شدن در بیمارستان تنها محدود به شرایط حاد و اولیه برای آغاز درمان است و پس از آن، بیمار باید در محیط امن خانواده و اجتماع قرار گیرد. تداوم حمایت عاطفی و اجتماعی، کلیدیترین ابزار برای کاهش “انگ” و کمک به پایداری شرایط بیمار است.استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران از خانوادهها خواست تا با افزایش دانش تخصصی و حفظ پیوند عاطفی با بیمار، از پیشروی آسیبهای روانی جلوگیری کرده و مسیری هموارتر برای بازگشت این عزیزان به زندگی عادی ترسیم کنند.#اسکیزوفرنی#توهم#هزیان
16:17 - 3 خرداد 1405
1 پاسخ