ای بابا سردار این توصیه برای مردمیه که دسترسی آزاد به انواع پلتفرم های رسانه ای رو دارند، نه مایی که اينترنت به طور کلی به رومون بسته شده، داشتن ماهواره جرم انگاری شده و حتی اگر داشته باشی پارازیت اندازی میشه و کسی هم اگر استارلینک داشته باشه در سطح یه جاسوس باهاش برخورد میشه!#اینترنت_را_وصل_کنید
(معترض به تورم، بی عدالتی)
@MRahimi
کاشف الدوله، تحلیلگر مسائل شب در دب اکبر، پیرو اومانسیم، مدافع بهداشت چهارپایان، توزیع کننده لیبرتارینیسم، نامزد جایزه جشنواره تبت شناسی
iriتاریخ پیوستن: دی 1404
(معترض به تورم، بی عدالتی) بازنشر داد
@nimekhalilivan14 اسفند 1404در پاسخ بهامریکا اینترنت داخلی ندارد. ما میتوانیم با قطع اینترنت امریکا با استفاده از کوسههای آموزش دیده که کابلهای کف اقیانوس را دوست دارند، میتوانیم امریکای وحشی را به قرون وسطی برگردانیم. و سپس با مسلح کردن سرخپوستان، سرزمین را به صاجب اصلی برگردانیم.
@MRahimi5 بهمن 1404کار خیرتحلیل بحران ژئوپلیتیک: بازی برد-باخت در خاورمیانه و پیامدهای غیرمنتظره
در حالی که جهان بر تحولات روز میاندیشد، مجموعهای از رخدادهای به هم پیوسته در کانون خاورمیانه، نه تنها موازنه منطقهای که ادراک عمومی از قدرت را به چالش کشیده است. این گزارش، بدون جانبداری و صرفاً بر اساس مشاهدات و الگوهای قابل استناد، به ریشهیابی این تحولات میپردازد. بخش نخست: سقوط متوالی و استراتژی «تخلیه پیرامون» در یک بازه زمانی فشرده، شاهد سقوط یا تضعیف چشمگیر متحدان یک قدرت منطقهای بودهایم. ونزوئلا، مدل اقتصادی چپ در آمریکای لاتین، با ربوده شدن رهبر خود توسط نیروهای ویژه یک قدرت فرامنطقهای، عملاً از مدار نفوذ خارج شد. همزمان در غرب آسیا، سوریه که برای بیش از یک دهه سنگر مقاومت خوانده میشد، صحنه یک انتقال قدرت غیرمنتظره شد. خروج بشار اسد و روی کار آمدن شخصیتی مانند احمد شرع (معروف به الجولانی)، نه از طریق قیام مردمی، بلکه حاصل یک توافق پیچیده بین بازیگران داخلی و حامیان خارجی به نظر میرسد. این الگو نشان از یک استراتژی کلان دارد: تخلیه پیرامونی. در این بازی، فشار نه مستقیم بر مرکز، بلکه ابتدا بر حلقههای اتصال و متحدان اعمال میشود تا شبکه حمایتی هدف، تهی از پشتیبان شود. نتیجه، انزوای فزاینده و تحت فشار قرار گرفتن هسته مرکزی این شبکه بدون درگیری مستقیم است. بخش دوم: شعلهور شدن آتش در خانه و معمای انسجام درست در اوج این انزوای منطقهای، ناآرامیهای داخلی در ایران، از یک اعتراض صنفی اقتصادی به سرعت به خیابانهای خونین و قطعی گسترده ارتباطات دیجیتال تبدیل شد. دو روایت کاملاً متضاد از این رویداد شکل گرفت: · روایت اول: این رویدادها، خیزشی خودجوش و مردمی علیه شرایط معیشتی و حکمرانی است که توسط عناصر خارجی تحریک و تشدید شده است. · روایت دوم: این یک شورش تمامعیار طراحیشده توسط سرویسهای اطلاعاتی بیگانه برای براندازی و ایجاد هرج و مرج است. در این میان، معمای انسجام پدیدار شد. از یک سو، نیروهای امنیتی توانستند کنترل فیزیکی خیابانها را با هزینهای سنگین بازپس گیرند. از سوی دیگر، کنترل روانی و روایتی به طور کامل از دست رفت. قطعی اینترنت، که به ابزاری برای مهار آشوب بدل شده بود، به شمشیری دو لبه تبدیل شد. این اقدام اگرچه هماهنگی معترضان را مختل کرد، اما فضایی از بیاعتمادی مطلق و تکثیر شایعات را ایجاد نمود. جامعه در حبابی از عدم قطعیت فرو رفت، جایی که نه پیامهای رسمی قابل اعتماد بودند و نه اخبار خارجی خالی از جهتگیری. مردم عادی در میانه این میدان جنگ روایتها، برای یافتن حقیقت به سوی تفسیرهای شخصی و شبکههای ارتباطی محدود سوق داده شدند. بخش سوم: ظهور نظم جدید منطقهای و بازتعریف اتحادها تحولات سوریه نقاب از چهره یک نظم در حال ظهور برمیدارد. کنترل دمشق توسط الجولانی، رهبر سابق گروهی که روزی تروریست خوانده میشد، نشاندهنده انعطاف شگفتانگیز معادلات قدرت است. این تغییر، لزوماً به معنای تضعیف کامل یک جبهه نیست، بلکه بازتعریف اتحادها بر مبنای ضرورت است. همچنین، ادعای بازپسگیری مناطق شرقی فرات توسط دولت جدید سوریه از نیروهای کرد، صحنهای آشنا را با بازیگرانی جدید تکرار میکند. این حرکت پیامی چندلایه دارد: نخست، احیای حاکمیت ملی (ولو تحت پرچمی جدید)، دوم، ایجاد یک عمق استراتژیک، و سوم، هشداری به دیگر بازیگران غیردولتی در منطقه. نقش قدرتهای فرامنطقهای در این میان کلیدی اما مبهم است؛ گاه با سکوت خود تغییر را میپذیرند و گاه با تحریمهای جدید (مانند تحریمهای اخیر آمریکا علیه ناوگان نفتی ایران) بر شدت فشار میافزایند. بخش چهارم: آینده در هالهای از ابهام؛ آزمون تابآوری آینده نزدیک، آزمونی سخت برای تابآوری دولتها و جوامع در منطقه خواهد بود. پرسشهای بیپاسخ بسیاری باقی است: آیا حکومت مرکزی در ایران میتواند ضمن مدیریت بحران اقتصادی عمیق، انسجام ازدسترفته داخلی را بازسازی کند، یا فضای بیاعتمادی دائمی خواهد شد؟ آیا الگوی «تخلیه پیرامونی» با سقوط یا تضعیف متحدان به پایان رسیده، یا مرحله بعدی مستقیماً متوجه هسته مرکزی خواهد بود؟ نظم نوظهور در سوریه تا چه حد پایدار است و توافق پنهان پشت آن چه هزینهها و منافعی برای بازیگران داخلی و حامیان خارجی دارد؟ در عصری که اطلاعات سلاح نهایی است، چگونه میتوان حقیقت را در میدان جنگ روایتها تشخیص داد؟ تنها گذشت زمان پاسخ این پرسشها را روشن خواهد کرد. آنچه واضح است، این است که صفحه شطرنج خاورمیانه نه تنها شسته شده، که قواعد بازی نیز در حال دگرگونی است. در این شرایط، انعطاف، درک عمیق از تحولات و اجتناب از تحلیلهای سیاه و سفید، کلید فهم تحولات آتی خواهد بود. این گزارش بر اساس الگوهای قابل مشاهده و تحلیل روندهای منطقهای تهیه شده و هدف آن ارائه تصویری چندبعدی از پیچیدگیهای موجود است. هرگونه شباهت به ادعاهای تأیید نشده یا روایتهای خاص، تصادفی و ناشی از ماهیت درهمتنیده واقعیتهای کنونی است.
خودم
@MRahimi4 بهمن 1404.مطالبهبازگشت خانواده لاریجانی به ایران
در شرایطی که کشور در چند روز اخیر زیر بار فشارهای همه جانبه قرار گرفته است. حفظ جان خانواده دبیر شورای عالی امنیت ملی مهم ترین رکن می باشد. بیم آن می رود این افراد توسط گروهکهای معاند مورد حمله قرار گرفته و حتی شهید گردند. بنابراین از مسئولان عالی رتبه تقاضا داریم این دلسوختگان را هرچه سریعتر در سایه امنیت جمهوری اسلامی قرار دهند.
دکتر علی لاریجانی، دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی
@MRahimi30 دی 1404ایده و راهکارتنش زدایی در فضای ملتهب اجتماعی: چالش ارتباط و اعتماد در عصر دیجیتال
در هفتههای اخیر، شاهد بحثهای داغی در محافل مختلف درباره مدیریت بحرانهای اجتماعی در فضای به شدت قطبی بودهایم. وضعیتی که در آن، شکاف بین بخشی از جامعه و نهادهای حاکمیتی عمیقتر شده و چرخه معیوب سوءتفاهم و تنش تقویت میگردد. این یادداشت قصد دارد بدون ورود به جزییات رویدادهای خاص، به برخی الگوهای کلان در چنین بحرانهایی اشاره کند. ۱. معمای ارتباط در عصر انفجار اطلاعات: پارادوکس عصر حاضر این است که در اوج ابزارهای ارتباطی، گسست ارتباطی به یکی از بزرگترین چالشها تبدیل شده است. وقتی یک بحران اجتماعی رخ میدهد، اولین تمایل نهادهای حاکم، کنترل جریان اطلاعات برای جلوگیری از اغتشاش بیشتر است. این کنترل، اگرچه ممکن است در کوتاهمدت آرامش ایجاد کند، اما در میانمدت به فرسایش شدید سرمایه اجتماعی منجر میشود. جامعهای که احساس کند «صدا»ی خود را از دست داده، یا روایت رسمی با تجربه زیستهاش همخوانی ندارد، به تدریج دچار بیاعتمادی ساختاری میشود. این بیاعتمادی، خود سوخت بحران بعدی است. ۲. اقتصاد، محرک خاموش نارضایتی: هیچ عاملی به اندازه فشار معیشتی نمیتواند خشم عمومی را عینی و روزمره کند. در بحرانها، حتی اقدامات امنیتی و ارتباطی لازم برای مهار آشوب (مانند اختلال در اینترنت و فعالیتهای اقتصادی) میتوانند به صورت عامل تشدیدکننده رکود عمل کنند. کسبوکارهایی که از جریان اطلاعات و سرمایه قطع میشوند، آسیب میبینند و این آسیب، مستقیم به زندگی مردم ترجمه میشود. بنابراین، هر استراتژی مدیریت بحران که بُعد اقتصادی و معیشتی را نادیده بگیرد، مانند بنایی است بر روی شن. ۳. جنگ روایتها و خطر حبابسازی: در شرایط بحران، روایت رسمی تمایل دارد بر نقش «دست خارجی» یا «اقلیت فریبخورده» تأکید کند تا یکپارچگی اکثریت جامعه با نظام را نشان دهد. از سوی دیگر، روایت مخالف بر «مردمی بودن اعتراض» و «ناکارآمدی ساختاری» تأکید میورزد. خطر اصلی زمانی است که این دو روایت در دو کانال کاملاً جدا جریان یابند و هیچ گفتگویی بین آنها صورت نگیرد. این امر جامعه را به دو «حباب اطلاعاتی» مجزا میبرد که هر کدام واقعیت خود را ساختهاند و دیگری را به کلی منکر میشوند. خروج از این بنبست، نیازمند ایجاد فضاهای گفتگوی غیرحکومتی-امنیتی (مانند نهادهای مدنی، اصناف و دانشگاهها) برای بازتعریف یک «واقعیت مشترک حداقلی» است. ۴. نمایش وفاداری در مقابل وفاداری عمیق: یکی از وسوسههای حکمرانان در بحرانها، سازماندهی راهپیماییها یا گردهماییهای نمایشی برای نشان دادن پشتیبانی مردمی است. اگرچه این اقدام میتواند روحیهبخش باشد، اما یک شمشیر دو لبه است. اگر هزینه این نمایش (مانون اختلال گسترده در زندگی روزمره) بر دوش همان مردمی باشد که قرار است از آنها تقدیر شود، نتیجه میتواند عکس باشد. وفاداری واقعی، محصول خدمترسانی، پاسخگویی و مشارکت دادن مردم در سرنوشت خود است، نه نمایشهای مقطعی. نتیجهگیری: راه برونرفت کجاست؟ مدیریت بحرانهای اجتماعی عمیق، فراتر از اقدامات امنیتی و تبلیغاتی است. این مدیریت نیازمند یک تغییر پارادایم است: · از کنترل اطلاعات به سمت شفافیت اطلاعاتی (در حد امکان). · از سرکوب صداهای مخالف به سمت گفتگوی ساختاریافته با طیفهای مختلف ناراضی. · از تأکید صرف بر وفاداری نمایشی به سمت ساخت وفاداری عملی از طریق بهبود معیشت و احترام به حقوق شهروندی. جامعهای که در آن امنیت، رفاه و کرامت انسانها به صورت همزمان و عادلانه تأمین شود، کمتر در دام چرخه خشونت و بحران میافتد. این امر نه یک شعار، بلکه یک ضرورت عقلانی برای ثبات پایدار هر کشوری است.
مردم، حاکمیت
(معترض به تورم، بی عدالتی) بازنشر داد
@MRahimi29 دی 1404در پاسخ بهکی گفته مسئولین محترم هستن؟ وقتی به شعور مردم توهین میکنن و به خواسته اونها احترام نمیگذارن. چرا باید بگیم مسئول محترم!اصلا اینها مسئول نیستن. مسئول کسی هست که پاسخ دهنده سئوال مردم باشه!
@MRahimi29 دی 1404کار خیرداستانهای آخرالزمانی
۱ در طلیعه صبح نوروزی چوپان به زبان مادرانه به بره تازه بدنیا آمده گفت: لطفا گوسفند خردمند باش! هرچند بر کتیبه ات نگاشته اند؛ باید تا ابد گوشت قربانی بمانی. ۲ چند روز بعد بره از مادرش پرسید: چرا باید در مرتع و در گله بمانم؟ میخواهم به جنگل زیبا و تاریک بروم، آنجا لباس خرس بپوشم و زوزه گرگ سر دهم. مادرش ابتدا خندید، سپس گریست و دوباره خندید. ۳ روباه و گرگ در مجلس شیر نشسته بودند و پلنگ از بالای درختی این هیئت را رصد میکرد. گرگ گفت: بره میخواهد آزادی را تجربه کند. برادر روباه نظرت چیست او را چند روزی در جنگل حمایت و هدایت کنیم تا قوانین اینجا را بیاموزد؟ آیا میشود او را تربیت نمود؟ روباه ندا داد: او ذاتا گوسفندی در مسیر پروار شدن است. جلبک بی غیرت نیست تا لگدمال شود، سیلاب ویرانگر هم نیست تا لگدمال کند. ۴ صبح روز سیزدهم، بره جستی زد و بالای صخره رفت و با تمام توانش فریاد زد: دوستان ما از خوردن شیر یا علف و تبدیل شدن به گوشت قربانی بیزاریم. آیا کسی هست که تمایل به پریدن از روی حصار داشته باشد؟ و چون پاسخی از نگاه گوسفندان نشنید با تکان دادن دنبه کوچکش غزل خداحافظی را خواند و از روی حصار پرید. چندتایی برایش آرزوی بزرگ کردند، چندتایی هوس همراهی، چندتایی هم سرزنش و نفرین. ۵ در راه به خرگوشی رسید و پرسید جنگل کدام طرف است؟ خرگوش گفت: شاید چپ سرازیر شونده یا راست مستقیم! اما بگذار نصیحتت کنم؛ هر موجودی دیدی دندان دارد درنده است. هر موجودی دیدی تنومند است خطرناک است. هر موجودی... بره دوید تا به فیل افتاده بر خاک رسید و عقربی که دوان دوان می گریخت. ۶ نزدیک غروب، مورچه خوار را دید. جانور زبانی دراز آغشته به موریانه را از سوراخی بیرون کشید و به بره گفت: اگر گرسنهای غذا همین است. پیش از تو نیز مرغی نمیخواست تخم بگذارد باتفاق خوک نر به تنگ آمده از کثافتهایش، همین راه انقلابی را رفتند اما... ۷ بره گفت: از بدو تولد بجز شیر مادر و آب چشمه، هیچ خوراکی نخورده ام. دلم میخواهد همه نخوردنیها را تجربه کنم. تو میدانی راه بهشت کدام طرف است؟ مورچه خوار زبانش در سوراخ دیگری فرو رفته بود و با تکان دادن دمش به بره گفت: سریعا برو! خداحافظ. ۸ ستاره قطبی که از افق سر زد، زوزه شغالها با سوز سرما بره تنها را به ترس واداشت و به فکر فرو برد. او خردمند، دوراندیش و عاقل نبود؛ اما بهغایت لجباز، جسور و نافرمان! باید راهش را ادامه میداد. ۹ در رویای اولین شب تولد در بغل مادرش میپنداشت آنسوی جنگل؛ گلهای معطر و تاکهای زرین در انتظارش بیقرارند. اما با پرش از حصار در میدان رویدادها نه پوست خرسی بود، نه میتوانست زوزهای تمرین کند. فقط دنیای پیش رو برای این زبانبسته بیرحمتر از هرآنچه بود که میدید. کورکوران خودش را به حفره ای در دشت میانه راه رساند و در آنجا آرمید به امید رویت فردایی بهتر... ۱۰ نیمه شب در خواب دید آدمها بره چاقی را نذر امامزاده کرده اند. ۴ مرد سیهچرده تنومند روی گوسفند خوابانده افتادند تا سرش را قطع کنند. قربانی کاملا مطیع و تسلیم بود. با برخورد تیزی به رگهای گردنش، خون به همه جا حتی مقدسترین محراب در امن ترین معبد جهان پاشید. با جدا شدن کامل سر توسط قصاب، مردان دست و پایش را رها کردند تا جان بدهد. پوستش را کندند، شقه شقه اش کردند و داخل دیگ آبجوش انداختند. ۱۱ در همان عالم خواب ناگهان پسرکی اصیل، نجیب و شیکپوش از راه رسید. وارد صحن امامزاده شد و عامرانه پرسید: چرا او را کشتید؟ او برادرم بود! متولی امامزاده پشت به اهالی و رو به پسرک گفت: تو از طایفه جنیانی! اجازه نخواهم داد تا با شورش و ابراز وسوسههایت، آیین قربانی ما را شیطانی و مردود کنی. ۱۲ سپس متولی او را به درون هیمه آتش انداخت. ********* اما دوباره زنده شد. اینبار او را به داخل حوض تیزاب سلطانی انداخت؛ حل شد اما دوباره ایستاد با نگاهی ساده اما نافذ. متولی نقاب رهبانیت بر چهره داشت، ترس فروافتادن از اریکه قدرت او را واداشت تا جسد نیمه جان پسرک را به صلیب ببندد و با نهایت خشم وحشیانه شلاق زند. تا بره داستان ناله کنان ازین کابوس وحشت بپرد... ۱۳ حالا ۳ سال گذشته و بره دور از چوپان و مادرش؛ پس از عمری گشت و گذار در جنگل وحوش به امید یافتن بهشت خیالی و نیافتن آن گلهای معطر با تاکهای زرین، خودخواسته تسلیم مجلس سلطان شده بود. ۱۴ در شام آخر روباه، گرگ، کفتار و پلنگ همه مهمان سلطان بودند و بره چاق ما در میان سفره ایستاده، لکن منتظر دستور آزادی و رهایی توسط سلطانی که حالا لباس چوپان را به تن کرده بود. نرهشیر دهانش را تا منتهیالیه باز کرد و خشم مقدس را از لابلای دندانهایش نشان جمع لشکریانش داد. ۱۵ با حمله همه جانبه وحوش جنگل انگار برایند نیروهای متضاد جهان مقدسمآب او را به دنیای پس از زندگی بردند. بره در آنجا تبدیل به پسرک شد، با روحی خردمند و ذاتا گوشت قربانی!
نوجوانان و جوانان
@MRahimi28 دی 1404مطالبهآزادسازی وبلاگهای فارسیزبان
سایت بلاگفا یک سرویس رایگان برای نوشتن افرادی مثل من هست که بیشتر از ۱۰ روز است از سرویس خارج شده و مجبورم به کنج وبلاگ دوستانم بروم برای نوشتن. بیشتر نویسنده های blogfa با وبلاگهای دیگر از جمله blogsky، blog.ir و سرویسهای مشابه در سرورهای داخلی در ارتباط مستمر هستند. و بنظرم این سایتها مخاطره چندانی برای امنیت ندارند. حتی سرویس بلاگفا هم که سرور خارجی دارد محیطی کاملا آرام و به دور از تنشهای جامعه است. خواهشا این سایت را باز کنید، حتی بنظرم ویکی پدیا هم مضر نیست. هر صفحه ای که غیرمجازه فیلتر کنید. خواهشا این لقمه رو بهم برسونید.
وزارت اطلاعات و فناوری ارتباطات
@MRahimi28 دی 1404ایده و راهکارسیاست شطرنجی در زمین فوتبالی
روزهای سختی دارم. جهان سیاست مشابه تفکرات یک شطرنج باز است. و وقتی بازی شروع شد نمیشود بفهمی کدام طرف بازی را خواهد برد و در چندمین حرکت؟ حالا تصور کن شطرنج آرام و فکری که طرفدار چندانی در جهان عوام ندارد تماشاچیان فوتبال را به صحنه نبرد دو بازیکن بیاورد. اصلا شدنی نیست؟ تماشاچیها ۹۰ دقیقه روی سکو نشسته اند و مدام شعار میدهند. گاهی حرکات بدور از شان اخلاق ورزشی هم در میانشان شکل میگیرد. آنها مستقیما نگاه تیز و انتقادآمیزی به سمت ستاره تیمشان، دروازه بان و مربی دارند و نیم نگاهی هم به پاهای حریف که کجاها مستقر شده. اینوسط نقش توپ و داور چی؟ شاید عده ای هم نوک پیکان سوالاتشان را متوجه خط دفاع و حمله کنند و عده قلیلتری بگویند چرا از نیمکت ذخیره ها در دقیقه x استفاده نشد؟ همه اینها در پاره ای از مستندات بنام آنالیز ریسک و مدیریت تغییر می گنجد. در جهان سیاست هم ماجرا تقریبا همین است. ابرقدرتها یا ساختارهایی که پشتوانه روسای جمهور شرق و غرب هستند همان شطرنج بازها هستند که عوام واقعا نمیدانند حرکت بعدی در کدام خانه و توسط چه مهره ای شکل خواهد گرفت؟ حتی یک خبرنگار یا تحلیلگر مستقل زمانی که سناریوها را کنار هم بچیند با پازلی روبرو میشود که قواعدش ترکیبی از دنیای سیاه و سفید شطرنج بازی از قاب تماشای رسانه ها برای مخاطبان است. زیاد درگیر در فوتبال نیستم. یعنی فرو رفتن در جلد تماشاچی و نشستن روی صندلی یک مشت آدم که با زدن چند گل هیجان زده میشوند یا از دیدن چند اشتباه سرخورده، ارضاکننده نیست. بیشتر بدنبال کشف علتها در جهان سیاست هستم. جهان سیاست آمیخته با قدرت است و حسرتی محدود کننده برای انحصاری بودن جایگاه های قدرت. وقتی مدیر یا مسئول مجموعه شوی بعد از مدتی می فهمی اداره کردن چند خلق متفاوت عملا دانش فنی و علمی چندانی نمیخواهد. هرچقدر هم Q ها (مثل IQ شناخته شده برای عوام، DQ کمتر شناخته شده و حتی FQ یا TQ) را بالاتر ببری زنجیره ارتباطات انسانی و جریانهای همدلانه مبتنی بر ادراک متقابل بهتر از نشستن بر صندلی قدرت است. از عهد باستان که یونانیان (بالاخص ساکنان آتن) که جریانهای فکری آزاد را در قالب furom بنا نهادند تا رومیان که ابزارهای تصمیمگیری آنرا در مجلس سنا شکل دادند، جوامع دیگر در تلاش بودند تا در فضای قدرت و رقابت بتوانند rank اول تا سوم (شاید تا دهم) را برای خودشان کسب کنند. این رتبه الزاما با گستردگی وسعت، جمعیت و منابع خدادادی کفایت ندارد. بلکه لازمه هدایت جمعیت بیشتر در وسعت بزرگتر و بهره برداری از منابع خدادادی همانا مدیریت بر شبکه های ارتباطی و رصد حرکات انسانهای تحت پوشش (امربر تا نافرمان) است. این پیشرفتها عقبه ای به درازای پیدایش انسان و نزاع برای بقا دارند. جهان امروز درکنار همه ابزارهای نو، نیازمند به خردورزی و حل مشکلات برپایه خرد جمعی است. و متاسفانه تاریخ بشریت اثبات نموده اخلاقیات متنافر بجای آنکه اثربخشی و راندمان پیشرفت باشند، گاها ساینده و نابود کننده دستاوردها بوده اند.
@MRahimi27 دی 1404کار خیردرددلهای موقتی
بنظر خودم تربیت بچه اونم دهه ۹۰ از سخت ترین کارهای دنیاست و متاسفانه چون خودم از دهه ۵۰ هستم و در محیطی رشد کردم که کاملا با محیط فعلی بچه هام در تعارض و تناقض هست کنشهای بچه ها و واکنشهای خودم برام آزار دهنده و رنج آور میشه. تصور میکنم برای همه والدینی که خودشون متعلق به دهه ۶۰ باشن و فرزندان متولد ۹۵ یا حتی ۹۰ به این سمت دارن، سپری کردن عمر دوران سختی باشه. بچه های نسل آلفا واقعا هوشمندانه و آزادانه عمل میکنن. برعکس ماها که نمی فهمیدیم و زیر سایه ترس از والدین (علی الخصوص پدرها) و معلمهای تقریبا سختگیر و خشن کودکیمون به فنا رفت. کودک امروزی اصلا با این چهارچوبهای محدود کننده سازگاری و مطابقت نداره. روانشناسهای ایرانی هم نوپا هستن و خبره هاشون انگار در تلاشند تا الگوهای اروپایی یا بعضا آسیای شرقی رو در گود تربیت فرزندان بزارن جلوی پای والدین. در نتیجه می بینی محصول عمل در جامعه برای نوجوانان امروز یک نسل سردرگم و در عین حال خودآگاه وجود داره. سردرگم ازین منظر که نمیتونه با استانداردهای جامعه غیراستاندارد ایرانی بسازه و در تلاش هست تا به حداقلهایی در زندگی خودش برسه. و خودآگاه ازین منظر که تقریبا به تمام ضعفها و قوتهای خودش احاطه پیدا کرده. تازگیها در کلاسی بهمون گفتن نسل نوجوان دارای احساس هست و منطقش با منطق ما والدین ناسازگار. در نتیجه الزاما با همتای فعال (دوست خودش) این احساسات رو رد و بدل میکنه و ماها اگر نمیتونیم دوست با احساسی برای نوجوان باشیم اقلا مراقب باشیم که در گزینش دوست به بیراهه نره. بیراهه هایی که منجر به ایجاد نابهنجاریهای روانی و در نهایت بزهکاریهای اخلاقی میشه. بازم منو ببخشید اینجا می نویسم. وبم که راه بیفته می برمشون اونجا.😀
@MRahimi26 دی 1404پیشنهادهاشناخت و مهار شناسههای جعلی
در چند روز اخیر، فعالیت شناسههای جعلی در فضای گفتگو افزایش یافته است؛ برخی از این شناسهها ثبت نام دی ماه ۱۴۰۴ نکردهاند و صرفاً برای اختلال در فضای مجازی وارد شدهاند. لطفاً پلنی برای ساماندهی و شناسایی این شناسهها ارائه شود. پیشنهاد میشود از دستیاران هوش مصنوعی برای شناسایی و کدگذاری شناسههای مشکوک بر اساس الگوهای فعالیت کاربران استفاده شود تا فعالیتهای نامتعارف به سرعت تشخیص داده شوند.
خبرگزاری فارس
@MRahimi25 دی 1404سوالسوالاتی پیرامون وضعیت دفاع از غیرنظامیها
برخی از هموطنان از ظرفیت کشور ایران برای حمله با موشکهای دوربرد به دشمنان خبر میدهند و سوال اینجاست آیا از ظرفیت دفاعی کافی برخوردارند؟ اولین مساله حفظ جان پایتخت نشینان و کلان شهرها در برابر حملات احتمالی و داشتن پناهگاه هایی برای کاهش تلفات انسانی ناشی از حملات هوایی است؟ دومین مساله میزان امکانات بهداشتی در پناهگاه هاست؟ سومین مساله میزان آب و غذای پشتیبان در زمان دفاع است؟ چهارمین مساله مدت زمان تاب آوری مردم غیرنظامی در زمان وضعیت جنگ و حالت اضطراری است؟ و پنجمین مساله نحوه اطلاعرسانی به مردم جهت رفتن به پناهگاه ها و مانورهای تخلیه سکونتگاه های فعلی است؟ چه بسا اگر شبانه وضعیت اضطراری اعلام گردد شهروندان ندانند از کدام راه و به کدام حوزه باید پناهنده شوند!
@MRahimi24 دی 1404سوالآخرین سنگر و آخرین سرباز!
نگاه کردن به چهره مخوف دیوانه ای که بالغ بر ۷۰ سال دارد و در نیمه دوم عمرش زیرکانه پولدار شده و حالا قدرتش را به رخ ما میکشد مرا گیج تر از پیش نموده.... امروز که تمام شود یک هفته از قطع نت جهانی در کشورم ایران میگذرد. در این یک هفته نمیدانم واقعا چه رخدادهایی براساس چه پلنهایی شکل گرفت؟ و طراحان اصلی بازی تا چه حد به اهداف خودشان رسیدند و هنوز چه اهداف دیگری در برنامه های بروز شده اشان قرار دارد؟ اما ازین می ترسم که سایه شوم ناامنی، جنگ و برادرکشی تا یک نمیدانم تاریخی دیگر ادامه داشته باشد؟ این نمیدانم میتواند از امروز تا سالهای آتی طول بکشد. واقعا نمیدانم دشمن چقدر در دل خاکمان نفوذی دارد و به چه بهایی خودمان را میفروشیم؟ حتی دشمنی که دستیاران رباتیک دارد یا خودش مبدع نت جهانی و توسعه دهنده ارتباطات و بدتر از همه صاحب فناوری تجزیه و تحلیل داده است، آخرین سنگرم را کی خواهد گرفت؟ این مقاومت از چند روز تا چند سال امکان دارد طول بکشد؟ اما شیطان بزرگ که صاحب قدرت برتر است نهایت تلاشش میکند تا بازنده بازی نشود یا بهتر بگویم کمترین کشته را بدهد. و ما فقط در لاک دفاعی هزینه بیشتری می کنیم تا او را وادار به هزینه کنیم. و این روزها که میگذرد پیش بینیهایش از جنگی که ممکن بود با کمترین هزینه به پیروزی برسد قدری اضافه تر شده. اما میدانم هزینه دفاع ما بشدت افزایش یافته... حالا هم نمیدانم واقعا لایه های دفاع علی الخصوص در حوزه سایبری چقدر استحکام دارند؟ اما حدس میزنم با عدم اتصال به نت جهانی راه تشخیص خانه هایی که چراغ داده هایشان خاموش است برایش آسانتر شده. و با کمک آخرین ابزارها میداند کدام سنگر از خودش است و کدام سنگر از ما؟ شاید این یک هفته همه کدهایی که میخواسته جمع آوری کرده. همه تجهیزاتش را چیده و در آخرین سنگر حالا نمیدانم به او فرصت تجدید قوا میدهیم یا به خودمان فرصت جان کندن؟
@MRahimi22 دی 1404پیشنهادهاسوالاتی برای تفکر پیرامون حوادث اخیر
تکرار حوادثی که در آن از انقلاب مشروطه تاکنون مرتبا خون جوانان بر زمین ریخته شده ما را به کدام واقعیت می برد؟ درس آموخته تاریخی چه خواهد بود؟ آیا باید همواره منتظر باشیم خارجیها ما را نقد کنند؟ خارجیها ما را متهم کنند؟ خارجیها بد و خوب ما را جلوی چشممان بیاورند؟ امروز بدنبال تایید درستی عملکردمان نقش رسانه ملی، قوه مقننه، قضائیه و مجریه چیست؟ حتی میزان نقش و اهمیت سازمان پدافند غیرعامل و امنیت سایبری در برابر جلوگیری و کاهش ابعاد حوادث این چنینی چقدر است؟ این روزها نیاز به چه مدلهای گفتاری/رفتاری برای جلوگیری از تکرار حوادث و ارائه راهکارهای مسالمت آمیز داریم؟ حوادثی که در آن بنظر میرسد برخی از مردم در تشخیص بد از خوب به سطح قابل قبولی از هوشیاری و بیداری نرسیده اند!
@MRahimi22 دی 1404سوالآیا همراه اول برای اینترنت ملی، از سود خود صرفنظر میکند؟
اگر فرض کنیم همراه اول ۱۰ میلیون مشترک داشته باشد و بطور متوسط هر مشترک ۵۰ هزار تومان هزینه شارژ و خرید بسته اینترنت همراه اولی را بدهد. این رقم در بخش فروش ماهانه ۵۰۰ میلیارد تومان و سالانه ۶ هزار میلیارد تومان میشود. البته هزینه ناخالص است و برای خالص شدن عدد باید هزینههای خرید داده و انتقال آن از طریق شبکه فیبر نوری را کسر نمود. سوال اصلی اینجاست آیا همراه اول حاضر است در آینده از سود خودش بگذرد و اینترنت ملی را جایگزین اینترنت جهانی کند؟
@MRahimi22 دی 1404مطالبهدست دلالان را از بازار کوتاه کنید
وقوع و گسترش بحرانهای اقتصادی در سالهای اخیر، صرفاً نتیجه شرایط بیرونی نیست، بلکه در آن مردم نقش کاتالیزور، نه طراح، داشتهاند. فرماندهان اصلی این بازی در دست افرادی هستند که از طریق ایجاد شوکهای اقتصادی، از جمله افزایش ناگهانی قیمت دلار و طلا، و گسترش زنجیرهای از افزایش هزینهها در ارزاق اساسی، حمل و نقل، انرژی و مواد اولیه، از جامعه سرقت کردهاند. مردم، در این مسیر، گاهی به سمت جهتگیری جماعت حرکت میکنند، اما در انتها متوجه میشوند که در این بازی، فریب خوردهاند و هیچ بهبود واقعی نداشتهاند، جز از دست دادن قدرت خرید و امنیت اجتماعی. اکنون مطالبه ما باید این باشد: یافتن طراحان و بازیسازان اصلی این بحران، که در واقع دلالان بازار هستند. این افراد باید شناخته شوند، شناسایی شوند و به مردم معرفی شوند. فقط در این صورت خشم عوام میتواند به موتوری برای ایجاد عدالت نسبی در جامعه تبدیل شود، و نه تنها به ابزاری برای تکرار دوباره فرایند سرقت از مردم.
@MRahimi21 دی 1404ایده و راهکاریک سوال درباره ارتباطات
ببخشید تازه عضو شدم و هنوز نمیدونم نوشتن اینجا چه قوانینی داره. اما برام سوال شد واقعا اونکه گروهک خرابکار میفرسته با کلی تجهیزات آیا متوسل به شبکه اینترنت از طریق سامانه های مخابرات داخلی میشه یا از طریق ماهواره هم میتونه گروهکها رو فرماندهی کنه؟